1. Εισαγωγή στη ρήξη μηνίσκου
Μια ρήξη στον μηνίσκο εκδηλώνεται τυπικά με εντοπισμένο πόνο στη γραμμή της άρθρωσης του γόνατος, συνοδευόμενο συχνά από μηχανικά συμπτώματα όπως αίσθημα εμπλοκής (κλείδωμα) ή χαρακτηριστικούς ήχους “κλικ” κατά την κίνηση. Η σωστή αναγνώριση αυτών των συμπτωμάτων προσδιορίζει την ανάγκη για στοχευμένη κλινική αξιολόγηση.
Οι κακώσεις στην άρθρωση του γόνατος συνιστούν εξαιρετικά συχνό φαινόμενο τόσο στον αθλητικό πληθυσμό όσο και σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Το γόνατο αποτελεί μια πολύπλοκη εμβιομηχανική δομή, η οποία στηρίζεται στην ακεραιότητα των συνδέσμων και των μηνίσκων για να διατηρεί τη σταθερότητά της υπό την επίδραση μεγάλων φορτίων.
Ο εντοπισμός του προβλήματος και η διάκριση της ρήξης από άλλες ενδαρθρικές παθολογίες διαδραματίζει πρωταρχικό ρόλο στη λήψη των σωστών αποφάσεων. Ένα κομμάτι μηνίσκου που έχει σχιστεί δημιουργεί συνεχή τριβή στις αρθρικές επιφάνειες, οδηγώντας μακροπρόθεσμα στη φθορά του αρθρικού χόνδρου.
Η ιατρική γνώση γύρω από τη συμπεριφορά αυτού του εξειδικευμένου χόνδρου βοηθά τον ασθενή να αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασης και να επιλέξει, σε συνεργασία με τον ιατρό, τη βέλτιστη θεραπευτική οδό.
2. Ανατομία και εμβιομηχανική της άρθρωσης του γόνατος
Σε κάθε γόνατο υπάρχουν δύο μηνίσκοι: ο έσω και ο έξω. Αυτές οι ημισεληνοειδείς δομές από ινοχόνδρινο ιστό παρεμβάλλονται ανάμεσα στον μηριαίο κόνδυλο και στην κνημιαία επιφάνεια. Η κατασκευή τους είναι εντυπωσιακά ανθεκτική προκειμένου να ανταπεξέρχεται στις τεράστιες δυνάμεις που ασκούνται κατά τη βάδιση ή το τρέξιμο.
Η πρωταρχική λειτουργία των μηνίσκων είναι η κατανομή των φορτίων. Αυξάνουν την επιφάνεια επαφής ανάμεσα στο μηριαίο οστό και την κνήμη, μοιράζοντας αρμονικά το βάρος του σώματος. Χωρίς αυτούς, ο αρθρικός χόνδρος θα υφίστατο υπερβολική σημειακή πίεση, με αποτέλεσμα την ταχεία καταστροφή του.
Επιπλέον, συμβάλλουν καθοριστικά στη λίπανση της άρθρωσης, βοηθώντας στην κατανομή του αρθρικού υγρού. Η σφηνοειδής μορφή τους εξασφαλίζει επίσης δευτερεύουσα σταθερότητα στο γόνατο, εμποδίζοντας την πρόσθια και οπίσθια μετατόπιση των οστών.
Η αιμάτωση του μηνίσκου παρουσιάζει μια κρίσιμη ιδιαιτερότητα. Χωρίζεται σε τρεις ζώνες: την περιφερική κόκκινη ζώνη που αιματώνεται καλά, την ενδιάμεση ερυθρόλευκη, και την εσωτερική λευκή ζώνη η οποία στερείται αιμοφόρων αγγείων. Η επουλωτική ικανότητα μιας ρήξης εξαρτάται απολύτως από το ποια ζώνη έχει τραυματιστεί.
3. Μηχανισμός πρόκλησης της ρήξης
Οι οξείες τραυματικές ρήξεις παρατηρούνται συνήθως σε νέους και ενεργούς ανθρώπους κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων. Ο κλασικός μηχανισμός κάκωσης περιλαμβάνει μια βίαιη στροφική κίνηση του γόνατος, ενώ το πόδι βρίσκεται σταθερά πατημένο στο έδαφος και φέρει το βάρος του σώματος.
Αυτή η μηχανική συμπίεσης και ταυτόχρονης στροφής ξεπερνά τα όρια αντοχής του ινοχόνδρινου ιστού, προκαλώντας τη διάρρηξή του. Τέτοια περιστατικά συμβαίνουν συχνά σε αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ ή το σκι, όπου απαιτούνται γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ρήξη δημιουργείται κατά την ακραία κάμψη του γόνατος. Η βαθιά επικάθιση με άρση βάρους ή η απότομη έγερση από τη στάση οκλαδόν ασκεί υπερβολική πίεση στο οπίσθιο κέρας του μηνίσκου, οδηγώντας σε ρήξη.
Η συνύπαρξη της ρήξης με άλλες κακώσεις είναι εξαιρετικά συχνή. Η βλάβη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, σε συνδυασμό με κάκωση του έσω πλαγίου συνδέσμου και του έσω μηνίσκου, συνθέτει ένα γνωστό τραυματικό πρότυπο.
4. Οξεία ρήξη έναντι εκφυλιστικής αλλοίωσης
Καθώς ο άνθρωπος μεγαλώνει, ο ιστός του μηνίσκου αφυδατώνεται, χάνει την ελαστικότητά του και υφίσταται δομικές αλλοιώσεις. Αυτή η διαδικασία φυσιολογικής γήρανσης οδηγεί στη δημιουργία εκφυλιστικών ρήξεων, οι οποίες συναντώνται κυρίως σε άτομα άνω των σαράντα ετών.
Η εκφυλιστική βλάβη δεν απαιτεί υψηλής ενέργειας τραυματισμό. Συχνά προκαλείται από μια ελάχιστη, καθημερινή κίνηση, όπως ένα απλό γονάτισμα στην αυλή ή μια απότομη περιστροφή στο κρεβάτι κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Σε αντίθεση με τον νέο αθλητή που νιώθει τον άμεσο, οξύ πόνο κατά την ώρα του αγώνα, ο ασθενής με εκφυλιστική βλάβη περιγράφει μια σταδιακή έναρξη ενοχλήσεων, οι οποίες επιδεινώνονται προοδευτικά μέσα στις επόμενες ημέρες.
Η κατανόηση της διαφοράς μεταξύ οξείας και εκφυλιστικής παθολογίας υπαγορεύει και την ιατρική αντιμετώπιση. Η εκφυλιστική κατάσταση αντιμετωπίζεται συχνότερα με συντηρητικά μέσα, διότι συνυπάρχει συχνά με αρχόμενη οστεοαρθρίτιδα του χόνδρου.
5. Χαρακτηριστική συμπτωματολογία
Ο πόνος συνιστά το πρώτο και πλέον καθολικό σύμπτωμα. Η εντόπισή του είναι αρκετά συγκεκριμένη και αφορά τη μεσάρθρια γραμμή, δηλαδή το διάστημα ανάμεσα στην κνήμη και το μηριαίο οστό, ανάλογα με το αν έχει προσβληθεί ο έσω ή ο έξω μηνίσκος.
Ο πόνος αυτός παρουσιάζει υφέσεις και εξάρσεις. Επιδεινώνεται χαρακτηριστικά στις δραστηριότητες που φορτίζουν την άρθρωση, όπως το ανεβοκατέβασμα της σκάλας, το γονάτισμα ή το βαθύ κάθισμα. Κατά την ανάπαυση, η ενόχληση μειώνεται σημαντικά.
Η αίσθηση αστάθειας συγκαταλέγεται στα ενοχλητικά συμπτώματα. Ο ασθενής αναφέρει την αίσθηση ότι το γόνατό του “δεν τον κρατάει” ή ότι πρόκειται να “υποχωρήσει” σε μια ανύποπτη στιγμή, γεγονός που προκαλεί ανασφάλεια κατά τη βάδιση.
Σε αντίθεση με τη ρήξη ενός συνδέσμου, ο ασθενής με ένα πρόσφατο σχίσιμο στον μηνίσκο είναι ικανός, τις περισσότερες φορές, να αποχωρήσει περπατώντας από τον αγωνιστικό χώρο, καθώς η άρθρωση παραμένει μηχανικά σταθερή τις πρώτες ώρες.
6. Μηχανικά συμπτώματα εμπλοκής
Το πλέον ειδικό σύμπτωμα για αυτού του είδους τη βλάβη είναι τα αποκαλούμενα μηχανικά ενοχλήματα. Όταν ένα τμήμα του μηνίσκου σχιστεί, δημιουργείται ένα κινητό κομμάτι ιστού (flap) μέσα στην κοιλότητα της άρθρωσης.
Αυτό το ελεύθερο τμήμα τείνει να παγιδεύεται ανάμεσα στα οστά κατά τη διάρκεια της κίνησης. Ο ασθενής περιγράφει ένα χαρακτηριστικό “κλικ” ή “πιάσιμο” το οποίο συνοδεύεται από στιγμιαίο, οξύ πόνο, συχνά στην προσπάθεια πλήρους έκτασης του γόνατος.
Το πλέον θορυβώδες μηχανικό σύμπτωμα είναι το κλείδωμα της άρθρωσης. Το γόνατο ακινητοποιείται σε μια ελαφρώς κεκαμμένη θέση και ο ασθενής αδυνατεί να το τεντώσει πλήρως. Η εμπλοκή αυτή λύνεται μερικές φορές απότομα, συνοδευόμενη από έναν ακουστό ήχο.
Η παρουσία τέτοιων μηχανικών συμπτωμάτων επιβεβαιώνει την παρουσία ενός ασταθούς τμήματος χόνδρου που μετατοπίζεται ανεξέλεγκτα και αποτελεί ισχυρή ένδειξη για χειρουργική παρέμβαση, ώστε να αποφευχθεί η καταστροφή των αρθρικών επιφανειών.
7. Συλλογή υγρού και οίδημα
Κάθε ενδαρθρική βλάβη πυροδοτεί μια φλεγμονώδη αντίδραση στον αρθρικό υμένα. Η υπερπαραγωγή αρθρικού υγρού δημιουργεί τη χαρακτηριστική εικόνα του πρησμένου γόνατος (ύδραρθρο).
Η χρονική εμφάνιση του οιδήματος προσφέρει κρίσιμες διαγνωστικές πληροφορίες. Το πρήξιμο λόγω κάκωσης του μηνίσκου αναπτύσσεται προοδευτικά, συνήθως την επόμενη ημέρα μετά τον τραυματισμό. Η ανάπτυξη του υγρού είναι αργή, καθώς ο ιστός δεν διαθέτει πλούσια αγγείωση.
Η συλλογή υγρού προκαλεί αίσθημα τάσης στην άρθρωση, μειώνει το εύρος της κίνησης και καθιστά δυσχερή την πλήρη κάμψη. Το οίδημα επιμένει για εβδομάδες και συχνά αυξάνεται μετά από κούραση ή άσκηση.
Είναι αξιοσημείωτο ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό μικρών, εκφυλιστικών ρήξεων δεν συνοδεύεται ποτέ από οίδημα, διατηρώντας το φυσιολογικό περίγραμμα της άρθρωσης.
| Σύμπτωμα | Ρήξη Μηνίσκου | Ρήξη Χιαστού Συνδέσμου |
|---|---|---|
| Χρόνος εμφάνισης οιδήματος | Σταδιακά μετά από 24-48 ώρες | Άμεσα, μέσα στις πρώτες 1-2 ώρες (αίμα) |
| Μηχανικά συμπτώματα | Συχνά (κλικ, κλείδωμα της άρθρωσης) | Απουσιάζουν τις περισσότερες φορές |
| Αίσθημα αστάθειας | Συχνά ως “υποχώρηση” ή αδυναμία στήριξης | Σοβαρό, ξεκάθαρη χαλαρότητα της άρθρωσης |
8. Διαφορική διάγνωση από κακώσεις συνδέσμων
Η κλινική εικόνα των μηνισκικών βλαβών επικαλύπτεται συχνά με παθήσεις των συνδέσμων και του αρθρικού χόνδρου. Η διάκριση είναι επιτακτική, καθώς η βλάβη ενός κρίσιμου συνδέσμου διαταράσσει ολοκληρωτικά τη σταθερότητα του γόνατος.
Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνοδεύεται συνήθως από έναν χαρακτηριστικό ήχο σπασίματος κατά τη στιγμή του τραυματισμού (pop). Σε αντίθεση με τον μηνίσκο, το γόνατο πρήζεται άμεσα, μέσα σε λίγες ώρες, λόγω αιμάτωσης του χώρου (αίμαρθρο).
Οι θλάσεις των πλάγιων συνδέσμων (έσω και έξω) παρουσιάζουν πόνο που εντοπίζεται στα πλάγια του γόνατος, αλλά δεν προκαλούν τα μηχανικά συμπτώματα εμπλοκής. Ο πόνος σε αυτές τις κακώσεις αναπαράγεται με την εφαρμογή πλαγίων δυνάμεων κατά την εξέταση.
Η αρχόμενη οστεοαρθρίτιδα προκαλεί παρόμοιο πόνο με την εκφυλιστική ρήξη, ωστόσο ο πόνος είναι πιο γενικευμένος και συνοδεύεται από πρωινή δυσκαμψία η οποία βελτιώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας.
9. Πότε ενδείκνυται η άμεση αξιολόγηση
Ενώ η πλειοψηφία των περιπτώσεων ανέχεται μια σύντομη περίοδο παρακολούθησης, ορισμένα ευρήματα καθιστούν αναγκαία την άμεση ιατρική εξέταση από ορθοπαιδικό. Ο στόχος είναι η αποφυγή περαιτέρω μηχανικής βλάβης του χόνδρου.
Το κλειδωμένο γόνατο, όπου ο ασθενής αδυνατεί να τεντώσει το πόδι του σε πλήρη έκταση, απαιτεί άμεση αξιολόγηση. Ένα μεγάλο τμήμα του μηνίσκου έχει σφηνώσει ανάμεσα στα οστά (δίκην λαβής κάδου) και η συνέχιση της φόρτισης εγκυμονεί τον κίνδυνο καταστροφής του.
Ο σοβαρός πόνος που εμποδίζει την πλήρη φόρτιση του σκέλους ή το προοδευτικά αυξανόμενο οίδημα πρέπει να εκτιμώνται άμεσα. Τα συμπτώματα αυτά υποδεικνύουν την ύπαρξη εκτεταμένης ενδαρθρικής βλάβης.
Η εμφάνιση μουδιάσματος στο πόδι ή σημαντικής διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ των δύο άκρων αποτελεί σημείο συναγερμού που υποδηλώνει πιθανή νευροαγγειακή επιπλοκή η οποία πρέπει να αποκλειστεί.
10. Ειδικές κλινικές δοκιμασίες
Ο ιατρός βασίζεται σε μια σειρά κλινικών δοκιμασιών (tests) οι οποίες σχεδιάστηκαν για να στρεσάρουν συγκεκριμένα τμήματα του μηνίσκου και να αναπαραγάγουν τον πόνο ή το κλικ.
Η πιο διαδεδομένη εξέταση είναι η δοκιμασία McMurray. Ο ιατρός κάμπτει πλήρως το γόνατο του ασθενούς, και στη συνέχεια το εκτείνει σταδιακά, εφαρμόζοντας ταυτόχρονα στροφική πίεση στην κνήμη. Ένα αισθητό κλικ συνοδευόμενο από πόνο επιβεβαιώνει τη διάγνωση.
Η δοκιμασία Apley εκτελείται με τον ασθενή σε πρηνή θέση και το γόνατο λυγισμένο στις ενενήντα μοίρες. Ο ιατρός ασκεί πίεση προς τα κάτω πιέζοντας τον μηνίσκο, ενώ ταυτόχρονα στρέφει την κνήμη.
Η ψηλάφηση της μεσάρθριας γραμμής αποτελεί το πιο απλό αλλά και πιο ευαίσθητο εργαλείο. Ο εντοπισμένος πόνος κατά μήκος του διαστήματος όπου βρίσκεται ο μηνίσκος παρέχει ισχυρή διαγνωστική ένδειξη.
11. Η συμβολή της απεικόνισης στη διάγνωση
Η μαγνητική τομογραφία (MRI) έχει καθιερωθεί ως το απόλυτο απεικονιστικό εργαλείο για την τεκμηρίωση των παθήσεων του μηνίσκου, προσφέροντας ακρίβεια που προσεγγίζει το 95 τοις εκατό.
Σε αντίθεση με την απλή ακτινογραφία, η οποία εμφανίζει μόνο τις οστικές δομές, η μαγνητική αποκαλύπτει εξαιρετικά καθαρά τον χόνδρινο ιστό, το σχήμα της ρήξης (οριζόντια, κάθετη, λοξή, λαβής κάδου) και την ακριβή της θέση.
Ο ρόλος της απλής ακτινογραφίας, ωστόσο, παραμένει σημαντικός στην αρχική εκτίμηση. Χρησιμεύει για τον αποκλεισμό καταγμάτων ή την εκτίμηση του βαθμού της οστεοαρθρίτιδας, ειδικά σε ασθενείς μέσης και τρίτης ηλικίας.
Η ερμηνεία της μαγνητικής τομογραφίας απαιτεί προσοχή, καθώς η παρουσία μιας ρήξης στο πόρισμα, ιδίως οριζόντιας, σε ασυμπτωματικούς ασθενείς άνω των πενήντα ετών, αποτελεί ένα συχνό φυσιολογικό εύρημα γήρανσης του ιστού.
12. Επιλογές συντηρητικής θεραπείας
Το θεραπευτικό πλάνο εξαρτάται από το μέγεθος, τον τύπο και τη θέση της ρήξης, καθώς και από τις δραστηριότητες του ασθενούς. Η πρώτη γραμμή αντιμετώπισης ακολουθεί πάντοτε τις αρχές της προστασίας της άρθρωσης.
Το πρωτόκολλο R.I.C.E (Ανάπαυση, Πάγος, Περίδεση, Ανύψωση) εφαρμόζεται τις πρώτες ημέρες για τη μείωση της φλεγμονής και του οιδήματος. Η αποφυγή του βαθιού καθίσματος και η μείωση της έντονης καταπόνησης περιορίζουν τον ερεθισμό.
Η λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων καταστέλλει την τοπική αντίδραση και ανακουφίζει από τον πόνο. Ταυτόχρονα, σε περιπτώσεις έντονου υδράρθρου, η παρακέντηση του γόνατος για την αφαίρεση του υγρού προσφέρει άμεση μηχανική ανακούφιση.
Η ενδυνάμωση των μυών που περιβάλλουν το γόνατο, κυρίως του τετρακέφαλου, αποτελεί τη βάση της θεραπείας. Οι ισχυροί μύες απορροφούν τα φορτία πριν αυτά φτάσουν στην άρθρωση, προστατεύοντας τον τραυματισμένο μηνίσκο.
13. Ενδείξεις για χειρουργική παρέμβαση
Η απόφαση για χειρουργική επέμβαση λαμβάνεται όταν η συντηρητική θεραπεία αποτύχει ή όταν τα χαρακτηριστικά της ρήξης επιβάλλουν την άμεση αντιμετώπιση προκειμένου να διασωθεί ο ιστός.
Οι οξείες, περιφερικές ρήξεις σε νέους ανθρώπους (στην κόκκινη ζώνη με την καλή αιμάτωση) είναι ιδανικές για συρραφή. Ο χειρουργός συρράπτει το σχισμένο τμήμα, διασώζοντας όλο τον ιστό, γεγονός που αποτρέπει την πρόωρη φθορά του γόνατος (οστεοαρθρίτιδα).
Αντίθετα, όταν η ρήξη βρίσκεται στην κεντρική λευκή ζώνη, ο ιστός δεν έχει καμία ικανότητα επούλωσης. Σε αυτή την περίπτωση πραγματοποιείται μερική μηνισκεκτομή. Με τη μέθοδο της αρθροσκόπησης, αφαιρείται αποκλειστικά το ασταθές, σκισμένο τμήμα, λειαίνοντας τα χείλη.
Η αρθροσκόπηση είναι μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος. Μέσω δύο μικρών οπών, ο ιατρός εισάγει μια μικροκάμερα και ειδικά εργαλεία, αποκαθιστώντας το πρόβλημα με ελάχιστο τραυματισμό των γύρω ιστών.
14. Μετεγχειρητική αποκατάσταση
Η περίοδος αποκατάστασης διαφέρει ριζικά ανάλογα με τον τύπο της χειρουργικής επέμβασης. Η συμμόρφωση του ασθενούς στο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα.
Στη μερική μηνισκεκτομή, η ανάρρωση είναι ταχύτατη. Ο ασθενής πατάει το πόδι του άμεσα με πλήρη φόρτιση, ο πόνος υποχωρεί γρήγορα και η επιστροφή σε πλήρεις αθλητικές δραστηριότητες ολοκληρώνεται συνήθως σε τέσσερις έως έξι εβδομάδες.
Αντιθέτως, η συρραφή απαιτεί μια πολύ προσεκτική και μακρά περίοδο προστασίας. Το ραμμένο τμήμα χρειάζεται αρκετές εβδομάδες για να επουλωθεί βιολογικά. Ο ασθενής χρησιμοποιεί πατερίτσες, αποφεύγει την πλήρη φόρτιση και η επιστροφή στον αθλητισμό απαιτεί τέσσερις έως έξι μήνες.
Και στις δύο περιπτώσεις, η σταδιακή αύξηση του εύρους κίνησης και η αποκατάσταση της μυϊκής ισχύος συνιστούν τα κλειδιά για ένα υγιές και σταθερό γόνατο.
15. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
1. Τι συμπτώματα δείχνουν ότι έπαθα ρήξη μηνίσκου;
Ο εντοπισμένος πόνος στα πλάγια του γόνατος, τα μηχανικά κλικ κατά την κίνηση, το οίδημα που εμφανίζεται σταδιακά και η αίσθηση ότι το γόνατο κλειδώνει αποτελούν τα κλασικά συμπτώματα.
2. Είναι δυνατόν να περπατάω αν έχω ρήξη;
Ναι, στις περισσότερες περιπτώσεις ο ασθενής μπορεί να βαδίσει, καθώς η βλάβη δεν επηρεάζει καθοριστικά τη σταθερότητα, σε αντίθεση με τη ρήξη των συνδέσμων.
3. Ποια η διαφορά μεταξύ ρήξης μηνίσκου και ρήξης χιαστού;
Στη ρήξη χιαστού το γόνατο πρήζεται άμεσα μέσα σε λίγες ώρες, προκαλεί μεγάλη αστάθεια και ακούγεται έντονος ήχος “ποπ” τη στιγμή της κάκωσης.
4. Πρέπει απαραίτητα να κάνω μαγνητική τομογραφία;
Η μαγνητική είναι το καλύτερο εργαλείο για την επιβεβαίωση της διάγνωσης, ωστόσο η αναγκαιότητά της κρίνεται από τον ιατρό βάσει των ευρημάτων της κλινικής εξέτασης.
5. Αν δεν χειρουργηθώ, θα χειροτερέψει;
Εξαρτάται από το είδος της ρήξης. Μια μικρή εκφυλιστική ρήξη μπορεί να ηρεμήσει συντηρητικά. Μια μεγάλη ρήξη “δίκην λαβής κάδου” θα συνεχίσει να καταστρέφει τον χόνδρο αν δεν αφαιρεθεί.
6. Πότε είναι υποχρεωτικό το χειρουργείο;
Όταν το γόνατο είναι κλειδωμένο και δεν τεντώνει πλήρως ή όταν τα μηχανικά συμπτώματα επιμένουν παρά τη συντηρητική αγωγή.
7. Πόσος χρόνος ανάρρωσης απαιτείται μετά από αρθροσκόπηση;
Εάν αφαιρεθεί το σκισμένο κομμάτι, η επιστροφή στις δραστηριότητες γίνεται σε περίπου ένα μήνα. Εάν ραφτεί, απαιτούνται μήνες αποκατάστασης.
8. Μπορεί ο μηνίσκος να επουλωθεί μόνος του;
Μόνο εάν η ρήξη είναι πολύ μικρή και βρίσκεται αποκλειστικά στην “κόκκινη” ζώνη, δηλαδή στο περιφερικό σημείο του μηνίσκου που έχει πλούσια αιμάτωση.
9. Ποιες ασκήσεις πρέπει να αποφεύγω;
Τα βαθιά καθίσματα (squats), το γονάτισμα, το τρέξιμο σε ανώμαλο έδαφος και τις απότομες στροφικές κινήσεις του ποδιού.
10. Προκαλεί η ρήξη οστεοαρθρίτιδα;
Η απώλεια τμήματος του μηνίσκου αλλάζει τη μηχανική του γόνατος και αυξάνει μακροπρόθεσμα τον κίνδυνο φθοράς, γι’ αυτό και σήμερα γίνεται προσπάθεια διάσωσης του ιστού (συρραφή) όπου είναι εφικτό.
16. Βιβλιογραφία
Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.
