Τι προκαλεί μικροσκοπικά κόκκινα στίγματα αίματος στο δέρμα;

1. Εισαγωγή: Αποκρυπτογραφώντας τα Κόκκινα Στίγματα

Τα μικροσκοπικά κόκκινα στίγματα στο δέρμα αποτελούν συνήθως πετέχειες (μικροαιμορραγίες κάτω από την επιδερμίδα λόγω θρομβοπενίας, λοιμώξεων, μηχανικής πίεσης ή αγγειίτιδας) ή κερασόχρωμα αιμαγγειώματα (καλοήθεις πολλαπλασιασμούς των αγγείων λόγω ηλικίας και γενετικής προδιάθεσης). Ενώ τα αιμαγγειώματα είναι απολύτως ακίνδυνα, δομικά στοιχεία του δέρματος, η αιφνίδια εξάπλωση πετεχειών, οι οποίες χαρακτηριστικά δεν αποχρωματίζονται (δεν ασπρίζουν) κατά την πίεση, απαιτεί άμεση ιατρική αξιολόγηση για τον αποκλεισμό σοβαρών αιματολογικών (όπως η λευχαιμία) ή λοιμωδών (όπως η μηνιγγίτιδα) νοσημάτων.

Ο εντοπισμός μικροσκοπικών (1-3 χιλιοστά), επίπεδων, έντονα κόκκινων ή μωβ κουκκίδων στο δέρμα προκαλεί, δικαιολογημένα, ανησυχία στους ασθενείς. Σε αντίθεση με το κλασικό δερματικό εξάνθημα (αλλεργική αντίδραση), το οποίο προεξέχει, έχει φλεγμονή, συνήθως παρουσιάζει κνησμό (φαγούρα) και αποχρωματίζεται όταν το πιέζουμε, τα στίγματα αυτά συχνά είναι εντελώς ανώδυνα και δεν προκαλούν καμία φαγούρα.

Το κλινικό μυστικό έγκειται στη διάκριση μεταξύ του αίματος που ρέει εντός των αγγείων (αιμαγγείωμα) και του αίματος που έχει διαφύγει και εγκλωβιστεί εκτός των αγγείων, μέσα στον δερματικό ιστό (πετέχεια). Η αναγνώριση αυτού του διαχωρισμού κατευθύνει τη διαγνωστική διαδικασία, γλιτώνοντας τον ασθενή είτε από περιττό άγχος, είτε από καθυστερήσεις στην αντιμετώπιση σοβαρών παθολογικών καταστάσεων.

2. Δοκιμασία Υαλοπίνακα (Glass Test): Η Βασική Κλινική Διάκριση

Η πιο κρίσιμη και απλή διαγνωστική δοκιμασία (την οποία μπορεί να κάνει ο καθένας στο σπίτι του) για να διακρίνει τη φύση του κόκκινου στίγματος, είναι το «test του ποτηριού» ή δοκιμασία υαλοπίνακα (diascopy). Πιέζετε σταθερά ένα διάφανο ποτήρι (ή ένα διαφανές πλαστικό) πάνω από το εξάνθημα/στίγμα και παρατηρείτε τη συμπεριφορά του χρώματος.

Εάν τα κόκκινα στίγματα “ασπρίσουν” (εξαφανιστούν ή ξεθωριάσουν) κατά την πίεση, σημαίνει ότι το αίμα βρίσκεται ακόμη *μέσα* στα διασταλμένα αιμοφόρα αγγεία (τοπική φλεγμονή, αλλεργία, κνίδωση). Μόλις αφήσετε το ποτήρι, το αίμα επιστρέφει και το κόκκινο χρώμα επανεμφανίζεται.

Εάν, αντίθετα, τα στίγματα δεν ασπρίζουν και παραμένουν έντονα κόκκινα/μωβ κατά την πίεση (non-blanching), αυτό αποτελεί απόδειξη ότι το αίμα έχει διαρρεύσει και έχει παγιδευτεί *έξω* από τα τριχοειδή αγγεία, μέσα στον ίδιο τον δερματικό ιστό. Αυτό είναι το απόλυτο χαρακτηριστικό των πετεχειών, υποδηλώνοντας ρήξη των αγγείων (αιμορραγία).

3. Πετέχειες: Εξαγγείωση Αίματος (Μη Αποχρωματιζόμενα Στίγματα)

Οι πετέχειες (petechiae) είναι μικροσκοπικές, επίπεδες, κηλιδώδεις αιμορραγίες κάτω από την επιδερμίδα, με διάμετρο μικρότερη των 3 χιλιοστών. Δεν προεξέχουν από το δέρμα και μοιάζουν με κεφάλι καρφίτσας ή μικρές πιτσιλιές από κόκκινο μελάνι. Όταν ενωθούν μεταξύ τους και σχηματίσουν μεγαλύτερες κηλίδες (άνω των 3 χιλιοστών έως 1 εκατοστού), ονομάζονται πορφύρα.

Η δημιουργία τους σηματοδοτεί μια αδυναμία της πρωτοπαθούς αιμόστασης (κυρίως πρόβλημα στα αιμοπετάλια) ή του ίδιου του τοιχώματος των τριχοειδών αγγείων (αγγειίτιδα/ευθραυστότητα). Καθώς το αίμα υπόκειται σε αποικοδόμηση από τα μακροφάγα κύτταρα του δέρματος, οι πετέχειες ενδέχεται να αλλάξουν σταδιακά χρώμα (από κόκκινο σε μωβ, καφέ και, τελικά, να εξαφανιστούν), όπως ακριβώς μια μελανιά.

Η αιφνίδια (σε λίγες ώρες) εμφάνιση εκατοντάδων πετεχειών σε μεγάλη επιφάνεια του σώματος, ειδικά εάν συνυπάρχει πυρετός, ρίγος, λήθαργος ή δύσπνοια, αποτελεί απόλυτο ιατρικό επείγον, καθώς παραπέμπει σε θανατηφόρες καταστάσεις, όπως η μηνιγγιτιδοκοκκαιμία.

4. Κερασόχρωμα Αιμαγγειώματα (Cherry Angiomas): Καλοήθεις Αλλοιώσεις

Εάν τα μικροσκοπικά στίγματα είναι μόνιμα, προεξέχουν ελαφρώς (σαν μικροί, λείοι θόλοι), έχουν λαμπερό κερασόχρωμο κόκκινο χρώμα και δεν έχουν εμφανιστεί όλα ξαφνικά μέσα σε ένα βράδυ, πρόκειται κατά 99% για κερασόχρωμα αιμαγγειώματα (senile angiomas).

Πρόκειται για εξαιρετικά κοινά, απόλυτα καλοήθη (ακίνδυνα) δερματικά ογκίδια, τα οποία αποτελούνται από ένα ανώμαλο “κουβάρι” μικρών αιμοφόρων αγγείων (τριχοειδών) κοντά στην επιφάνεια του δέρματος. Εμφανίζονται κυρίως στον κορμό (στήθος, κοιλιά, πλάτη) και στους βραχίονες.

Η ηλικία και η γενετική προδιάθεση (κληρονομικότητα) είναι οι κύριοι παράγοντες εμφάνισής τους. Αρχίζουν συνήθως να εμφανίζονται μετά την ηλικία των 30 ετών και πληθαίνουν καθώς ο άνθρωπος γερνάει. Δεν υποδηλώνουν καρκίνο, ούτε νόσο του ήπατος. Δεν απαιτούν καμία θεραπεία, εκτός αν τραυματίζονται συχνά (λόγω τριβής με τα ρούχα) και αιμορραγούν.

5. Αιτιολογία των Πετεχειών: Διαταραχές Αιμοπεταλίων

Οι πετέχειες είναι το “σήμα κατατεθέν” της θρομβοπενίας, δηλαδή του χαμηλού αριθμού αιμοπεταλίων στο αίμα. Τα αιμοπετάλια, λειτουργώντας ως βύσματα, σφραγίζουν τις μικρο-διαρροές (φυσιολογικές φθορές) που συμβαίνουν καθημερινά στα τριχοειδή αγγεία υπό την πίεση του αίματος.

Όταν τα αιμοπετάλια πέσουν κάτω από τις 20.000 έως 50.000 (λόγω ιογενούς λοίμωξης, αυτοάνοσης καταστροφής όπως η Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα – ITP, ή λόγω παρενέργειας φαρμάκων), οι μικροδιαρροές αυτές δεν σφραγίζονται. Το αίμα διαρρέει στο δέρμα, σχηματίζοντας εκατοντάδες πετέχειες.

Οι πετέχειες της θρομβοπενίας εμφανίζονται εντονότερα στα σημεία όπου υπάρχει αυξημένη υδροστατική πίεση (π.χ. στις κνήμες και τους αστραγάλους λόγω ορθοστασίας, ή σε σημεία που σφίγγουν τα ρούχα/εσώρουχα).

6. Λοιμώδη Αίτια (Μηνιγγίτιδα, Ενδοκαρδίτιδα)

Η πιο κρίσιμη, δυνητικά θανατηφόρα αιτία εμφάνισης πετεχειών είναι η συστηματική βακτηριακή λοίμωξη, κυρίως η Μηνιγγιτιδοκοκκική Σηψαιμία. Τα βακτήρια στο αίμα απελευθερώνουν τοξίνες (ενδοτοξίνες) οι οποίες καταστρέφουν άμεσα τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων και πυροδοτούν τη μαζική κατανάλωση των παραγόντων πήξης (Διάχυτη Ενδαγγειακή Πήξη).

Αυτό οδηγεί σε ταχύτατη εξάπλωση πετεχειών, οι οποίες μεγαλώνουν (συνενώνονται) και δημιουργούν πορφυρές, νεκρωτικές βλάβες στο δέρμα. Εάν το πετεχειώδες εξάνθημα συνυπάρχει με υψηλό πυρετό, αυχενική δυσκαμψία και λήθαργο, αποτελεί υπερεπείγον ιατρικό περιστατικό.

Μια άλλη λοιμώδης αιτία, σε ασθενείς με καρδιακά προβλήματα, είναι η Λοιμώδης Ενδοκαρδίτιδα (μόλυνση των βαλβίδων της καρδιάς). Η πάθηση αυτή προκαλεί κλασικές μικροαιμορραγίες, συχνά στον βλεννογόνο του στόματος, κάτω από τα νύχια των δακτύλων (splinter hemorrhages) και στα πέλματα/παλάμες (βλάβες Janeway).

7. Συστηματικές Αγγειίτιδες: Φλεγμονή των Μικρών Αγγείων

Οι αγγειίτιδες είναι μια ομάδα αυτοάνοσων νοσημάτων όπου το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς επιτίθεται και καταστρέφει τα αιμοφόρα αγγεία (του δέρματος, των νεφρών, κ.λπ.). Όταν προσβάλλονται τα μικρά αγγεία, τα τοιχώματά τους ρήγνυνται, δημιουργώντας πετέχειες και πορφύρα.

Η ψηλαφητή πορφύρα αποτελεί το χαρακτηριστικότερο στοιχείο (πετέχειες/πορφύρα που προεξέχουν ελαφρώς, σαν να έχουν όγκο στην ψηλάφηση, λόγω της έντονης φλεγμονής του τοιχώματος).

Ένα κλασικό παράδειγμα στα παιδιά και στους νεαρούς ενήλικες είναι η Πορφύρα Henoch-Schönlein (IgA αγγειίτιδα), η οποία εμφανίζεται συνήθως μετά από μια ιογενή λοίμωξη του αναπνευστικού. Προκαλεί ψηλαφητές πετέχειες στους γλουτούς και τα κάτω άκρα, συνοδευόμενες συχνά από πόνο στις αρθρώσεις (αρθρίτιδα) και κοιλιακό άλγος.

8. Μηχανικά Αίτια (Βήχας, Έμετος, Άρση Βαρών)

Δεν υποκρύπτουν όλες οι πετέχειες σοβαρά συστηματικά νοσήματα. Σε απολύτως υγιή άτομα (με φυσιολογικό αριθμό αιμοπεταλίων), οι πετέχειες μπορούν να δημιουργηθούν από αμιγώς μηχανική καταπόνηση.

Ένας βίαιος, παρατεταμένος βήχας (π.χ. λόγω βρογχίτιδας), οι συνεχομένοι έμετοι (λόγω γαστρεντερίτιδας), ο τοκετός ή ακόμα και η άρση εξαιρετικά βαριών αντικειμένων, προκαλούν δραματική αύξηση της ενδοθωρακικής και φλεβικής πίεσης στο άνω μέρος του σώματος.

Αυτή η ακραία πίεση κυριολεκτικά “σπάει” τα λεπτότερα τριχοειδή αγγεία, προκαλώντας τον σχηματισμό τοπικών πετεχειών στο πρόσωπο, γύρω από τα μάτια, στον λαιμό και τον άνω θώρακα. Αυτές οι πετέχειες είναι ακίνδυνες και απορροφώνται πλήρως (ξεθωριάζουν) μέσα σε λίγες ημέρες, μόλις αρθεί το αίτιο (σταματήσει ο βήχας/έμετος).

9. Φαρμακευτικές Αντιδράσεις (Αντιβιοτικά, Αντιεπιληπτικά)

Ορισμένα φάρμακα, δρώντας μέσω πολύπλοκων ανοσολογικών μηχανισμών, μπορούν να προκαλέσουν ταχεία καταστροφή των αιμοπεταλίων (φαρμακογενής θρομβοπενία) ή τοπική φλεγμονή (αγγειίτιδα από υπερευαισθησία).

Κοινά αντιβιοτικά (όπως η πενικιλίνη και η σουλφοναμίδη), διουρητικά, φάρμακα για την καρδιά και αντισπασμωδικά/αντιεπιληπτικά (όπως η φαινυτοΐνη) έχουν ενοχοποιηθεί. Οι πετέχειες εμφανίζονται συνήθως μέσα στην πρώτη ή δεύτερη εβδομάδα έναρξης της νέας αγωγής, και εξαπλώνονται ραγδαία στα άκρα και τον κορμό.

Η άμεση αναγνώριση του αιτίου και η διακοπή του ύποπτου φαρμάκου – πάντοτε σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό – οδηγούν στη σταδιακή υποχώρηση του εξανθήματος και την ανάκαμψη του αριθμού των αιμοπεταλίων, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να χρειαστεί χορήγηση κορτικοστεροειδών.

10. Λευχαιμία και Άλλες Αιματολογικές Κακοήθειες

Η εμφάνιση πετεχειών (σε συνδυασμό με ανεξήγητες μεγάλες εκχυμώσεις/μελανιές) αποτελεί ένα από τα κλασικά προειδοποιητικά σημεία των οξειών λευχαιμιών, ιδιαίτερα στα παιδιά (Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία – ALL) αλλά και στους ενήλικες (Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία – AML).

Στη λευχαιμία, ο μυελός των οστών καταλαμβάνεται μαζικά από ανώμαλα (καρκινικά) λευκά αιμοσφαίρια (βλάστες), τα οποία πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. Ως συνέπεια, ο μυελός αδυνατεί να παράγει υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια (προκαλώντας αναιμία/ωχρότητα) και αιμοπετάλια (προκαλώντας σοβαρή θρομβοπενία).

Η σοβαρή αυτή θρομβοπενία εκδηλώνεται κλινικά με το πετεχειώδες εξάνθημα. Το κλειδί είναι η συνύπαρξη άλλων “red flags”, όπως είναι η ακραία κόπωση, οι υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, οι ανεξήγητοι πυρετοί, οι διευρυμένοι λεμφαδένες, καθώς και πόνοι στα οστά ή τις αρθρώσεις.

11. Διατροφικές Ελλείψεις (Σκορβούτο – Έλλειψη Βιταμίνης C)

Μια εξαιρετικά σπάνια, αλλά ιστορικά κλασική αιτία πετεχειών, είναι το Σκορβούτο (βαριά ανεπάρκεια Βιταμίνης C). Η Βιταμίνη C είναι το απαραίτητο δομικό συστατικό (συνένζυμο) για τη δημιουργία και σταθεροποίηση του κολλαγόνου, της “κόλλας” που συγκρατεί τα κύτταρα των αιμοφόρων αγγείων μεταξύ τους.

Χωρίς Βιταμίνη C, τα τοιχώματα των μικρών αγγείων καταρρέουν και ρήγνυνται. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι πετέχειες και οι μικροαιμορραγίες εντοπίζονται ακριβώς στη ρίζα των τριχών (περιθυλακιώδεις αιμορραγίες) στα κάτω άκρα (κνήμες). Οι τρίχες στην περιοχή συχνά αποκτούν σχήμα “τιρμπουσόν” (spiral).

Παρότι το σκορβούτο θεωρείται ασθένεια του παρελθόντος, συναντάται ακόμη σε άτομα με σοβαρό αλκοολισμό, ηλικιωμένους σε ακραία απομόνωση που τρέφονται μόνο με υδατάνθρακες (tea and toast diet), ή άτομα με σοβαρές διατροφικές διαταραχές και ψυχιατρικά νοσήματα.

12. Διαγνωστική Προσέγγιση: Αιματολογικός και Ανοσολογικός Έλεγχος

Ο ιατρός (Παθολόγος, Αιματολόγος ή Δερματολόγος) θα επιβεβαιώσει αρχικά μέσω της ψηλάφησης και του Glass Test ότι τα στίγματα είναι όντως πετέχειες (αιμορραγικά) και όχι δερματίτιδα/εκζεμα.

Η βάση της διάγνωσης είναι η Γενική Αίματος (CBC) με έλεγχο επιχρίσματος. Η ανίχνευση θρομβοπενίας, σε συνδυασμό ίσως με αλλοιώσεις στα λευκά ή ερυθρά αιμοσφαίρια, δίνει άμεσα απαντήσεις (για λευχαιμία, ιογενή καταστολή του μυελού, ή αυτοάνοση θρομβοπενία – ITP). Παράλληλα ελέγχονται οι χρόνοι πήξης (PT, aPTT).

Αν η Γενική Αίματος είναι φυσιολογική (τα αιμοπετάλια επαρκούν), η υποψία στρέφεται στις αγγειίτιδες, στα λοιμώδη ή στα μηχανικά αίτια. Ο έλεγχος περιλαμβάνει τότε δείκτες φλεγμονής (CRP, ΤΚΕ), ορολογικές εξετάσεις για ιούς (όπως HIV, Ηπατίτιδα, Ηπατίτιδα C, CMV, EBV) και ανοσολογικά τεστ (ΑΝΑ, ANCA). Σε περίπτωση ισχυρής υποψίας αγγειίτιδας, η βιοψία δέρματος παρέχει την τελική, ιστολογική επιβεβαίωση.

13. Κλινικά Σημεία Κινδύνου (Red Flags)

Οι πετέχειες δεν πρέπει ποτέ να αγνοούνται, καθώς, σε αντίθεση με τα καλοήθη αιμαγγειώματα, υποδηλώνουν ρήξη αγγείων. Αποτελούν απόλυτο ιατρικό επείγον (επίσκεψη στα ΤΕΠ/Νοσοκομείο) εάν η εμφάνισή τους συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω:

– Υψηλός Πυρετός / Λήθαργος / Αυχενική Δυσκαμψία: (Σημεία Μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου – απειλητικής λοίμωξης του εγκεφάλου και του αίματος, ιδιαίτερα σε παιδιά και εφήβους).

– Αιμορραγία Βλεννογόνων: Αιμορραγία από τα ούλα χωρίς λόγο, αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα (ένδειξη βαριάς, κρίσιμης θρομβοπενίας, κάτω από 20.000).

– Ταχύτατη Εξάπλωση: Εάν τα στίγματα αυξάνονται σε μέγεθος ραγδαία, συνενώνονται και δημιουργούν μεγάλες, σκούρες μωβ μελανιές ή “πληγές” (νεκρώσεις).

– Ανεξήγητη Απώλεια Βάρους, Νυχτερινοί Ιδρώτες, Έντονη Ωχρότητα (Χλωμάδα): Ύποπτα για αιματολογική κακοήθεια (λευχαιμία).

14. Θεραπευτική Αντιμετώπιση Βάσει Αιτιολογίας

Οι πετέχειες δεν είναι ασθένεια αλλά σύμπτωμα, συνεπώς δεν υπάρχει “κρέμα για τις πετέχειες”. Η θεραπεία στοχεύει αποκλειστικά στο να διορθώσει τη βλάβη που τις προκαλεί. Σε πετέχειες από μηχανικά αίτια (π.χ. βήχας, έμετος), η λύση είναι η αναμονή· τα στίγματα απορροφώνται και εξαφανίζονται μόνα τους σε 3-7 ημέρες.

Εάν οφείλονται σε βακτηριακή λοίμωξη (π.χ. μηνιγγίτιδα ή ενδοκαρδίτιδα), η άμεση, ενδοφλέβια χορήγηση ισχυρών, ευρέος φάσματος αντιβιοτικών είναι σωτήρια (σωστική). Για την Ανοσολογική Θρομβοπενία (ITP) και τις αγγειίτιδες, η πρώτη γραμμή άμυνας είναι η χορήγηση κορτικοστεροειδών (κορτιζόνη) και, σε βαριές περιπτώσεις, ενδοφλέβιας ανοσοσφαιρίνης (IVIG) ή ανοσοκατασταλτικών παραγόντων, για να σταματήσει η επίθεση του ανοσοποιητικού στο σώμα.

Στην περίπτωση της λευχαιμίας, ο ασθενής παραπέμπεται άμεσα σε Ογκολογικό/Αιματολογικό κέντρο για χημειοθεραπεία και πιθανή μεταμόσχευση μυελού των οστών. Επί βαριάς, απειλητικής θρομβοπενίας, η μετάγγιση αιμοπεταλίων εφαρμόζεται για την άμεση πρόληψη εγκεφαλικής αιμορραγίας.

15. Αισθητική Διαχείριση των Αιμαγγειωμάτων (Laser, Κρυοθεραπεία)

Εάν η διάγνωση (μετά από ιατρική εξέταση) καταλήξει ότι τα κόκκινα στίγματα δεν είναι πετέχειες, αλλά κερασόχρωμα αιμαγγειώματα (cherry angiomas), δεν απαιτείται καμία απολύτως ιατρική θεραπεία. Είναι αθώα, δεν προκαλούν πόνο και δεν εξελίσσονται σε καρκίνο του δέρματος.

Ωστόσο, εάν ενοχλούν τον ασθενή αισθητικά (πολλές φορές καλύπτουν τεράστιες επιφάνειες του στήθους και της πλάτης), ή εάν αιμορραγούν τακτικά λόγω τριβής (π.χ. στη ζώνη του παντελονιού), μπορούν να αφαιρεθούν εύκολα από Δερματολόγο.

Η καλύτερη και πλέον αναίμακτη μέθοδος είναι το V-beam Laser (παλμικό laser χρωστικής) ή το ND:YAG, τα οποία “καίνε” επιλεκτικά τα αιμοφόρα αγγεία, εξαφανίζοντας το στίγμα χωρίς να αφήνουν σημάδι. Εναλλακτικά, η κρυοθεραπεία (υγρό άζωτο) και η ηλεκτροκαυτηρίαση αποτελούν απλές, οικονομικές και άμεσες μεθόδους αφαίρεσης στο ιατρείο.

16. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Τα κερασόχρωμα αιμαγγειώματα (cherry angiomas) μπορούν να γίνουν καρκίνος;

Απολύτως όχι. Είναι απολύτως καλοήθεις αλλοιώσεις των αιμοφόρων αγγείων και δεν εξαλλάσσονται σε μελάνωμα ή άλλη μορφή καρκίνου του δέρματος.

2. Γιατί γεμίζω αιμαγγειώματα όσο μεγαλώνω;

Είναι γενετικά (κληρονομικά) προκαθορισμένο και συνδέεται με τη φυσιολογική γήρανση των τριχοειδών. Δεν είναι σημάδι ότι το συκώτι σας έχει πρόβλημα (αυτός είναι ένας ευρέως διαδεδομένος, αλλά λανθασμένος μύθος).

3. Τι σημαίνει αν τα κόκκινα στίγματα ασπρίζουν όταν τα πιέζω;

Αν εξαφανίζονται/ασπρίζουν (blanching) με την πίεση, δεν είναι πετέχειες. Είναι πιθανότατα κάποιου είδους αλλεργική αντίδραση (κνίδωση), έκζεμα ή απλή δερματική φλεγμονή (εξάνθημα).

4. Τι είναι το Test του Ποτηριού (Glass test);

Παίρνετε ένα διαφανές, γυάλινο ποτήρι και το πιέζετε δυνατά πάνω στα κόκκινα στίγματα. Αν το κόκκινο χρώμα παραμένει κάτω από το γυαλί, πρόκειται για πετέχειες (απαιτείται ιατρικός έλεγχος).

5. Μπορεί η ασπιρίνη να προκαλέσει πετέχειες;

Ναι. Η ασπιρίνη και άλλα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα, καθώς και τα ισχυρά ΜΣΑΦ, μειώνουν την πηκτική ικανότητα του αίματος. Αν η δόση είναι υπερβολική ή ο οργανισμός ευαίσθητος, μπορεί να προκληθούν μικροαιμορραγίες.

6. Έβγαλα πετέχειες στο πρόσωπο μετά από εμετό. Είναι ανησυχητικό;

Όχι. Η υπερβολική πίεση στο κεφάλι κατά τη διάρκεια έντονου εμετού (ή βήχα/κλάματος στα παιδιά) σπάει τα μικροσκοπικά τριχοειδή γύρω από τα μάτια. Είναι μηχανικό φαινόμενο και θα περάσει σε λίγες μέρες.

7. Είναι μεταδοτικές οι πετέχειες;

Οι πετέχειες αυτές καθαυτές (η αιμορραγία) δεν μεταδίδονται. Εάν, ωστόσο, το αίτιο που τις προκάλεσε είναι μια σοβαρή ιογενής (π.χ. Έμπολα) ή βακτηριακή λοίμωξη (π.χ. Μηνιγγίτιδα), τότε το *υποκείμενο μικρόβιο* είναι μεταδοτικό.

17. Βιβλιογραφία

• Stevens DL, et al. Practice guidelines for the diagnosis and management of skin and soft tissue infections. Clin Infect Dis. 2014.
• Neunert C, et al. American Society of Hematology 2019 guidelines for immune thrombocytopenia. Blood Adv. 2019.
• Hoffman R, et al. Hematology: Basic Principles and Practice. Elsevier. 2017.

Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.