1. Εισαγωγή στην οδοντική υπερευαισθησία
Ο οξύς, διαπεραστικός πόνος στα πρόσθια δόντια κατά την επαφή με μια παγωμένη τροφή οφείλεται στην έκθεση της υποκείμενης οδοντίνης στο θερμικό ερέθισμα, γεγονός που προκαλεί την ταχύτατη κίνηση του υγρού μέσα στα μικροσκοπικά οδοντινοσωληνάρια και τον βίαιο ερεθισμό των νευρικών απολήξεων του πολφού. Αυτή η πάθηση, γνωστή στην ιατρική ορολογία ως οδοντινική υπερευαισθησία, εμφανίζεται όταν το προστατευτικό στρώμα της αδαμαντίνης έχει υποστεί φθορά ή όταν τα ούλα έχουν υποχωρήσει, αποκαλύπτοντας την ευάλωτη ρίζα του δοντιού.
Το αντανακλαστικό του πόνου είναι ακαριαίο και συχνά περιγράφεται από τους ασθενείς ως ηλεκτρική εκκένωση. Παρόλο που η διάρκεια του πόνου είναι σύντομη και σταματά δευτερόλεπτα μετά την απομάκρυνση του κρύου ερεθίσματος, η έντασή του είναι τόσο μεγάλη που επηρεάζει δραματικά την ικανότητα του ατόμου να απολαύσει κρύα ροφήματα ή τρόφιμα.
Τα πρόσθια δόντια είναι ιδιαίτερα ευπαθή σε αυτό το φαινόμενο, καθώς διαθέτουν μικρότερο όγκο προστατευτικών ιστών και έρχονται σε άμεση επαφή με το περιβάλλον (όπως ο παγωμένος αέρας) και τις τροφές κατά το πρώτο δάγκωμα. Η απουσία θερμικής μόνωσης τα καθιστά τους πρωταρχικούς δείκτες της αλλοίωσης του σμάλτου.
Η επιστημονική κατανόηση της δομής του δοντιού και των μηχανισμών μετάδοσης του πόνου καταρρίπτει τον μύθο ότι η ευαισθησία αποτελεί μια μόνιμη κατάσταση, ανοίγοντας τον δρόμο για εξαιρετικά αποτελεσματικές προληπτικές και θεραπευτικές οδοντιατρικές παρεμβάσεις.
2. Ανατομία του δοντιού και η δομή της οδοντίνης
Το δόντι είναι ένας ζωντανός οργανισμός ο οποίος αποτελείται από τρία διακριτά στρώματα. Το εξωτερικό στρώμα είναι η αδαμαντίνη (το σμάλτο), η πιο σκληρή ουσία στο ανθρώπινο σώμα, η οποία περιβάλλει τη μύλη του δοντιού και δεν περιέχει κανένα νεύρο, λειτουργώντας ως απόλυτος μονωτής.
Κάτω από την αδαμαντίνη βρίσκεται η οδοντίνη. Αντίθετα με το συμπαγές σμάλτο, η οδοντίνη είναι ένας πορώδης ιστός ο οποίος μοιάζει με σφουγγάρι. Διαπερνάται από χιλιάδες μικροσκοπικά σωληνάρια (τα οδοντινοσωληνάρια) τα οποία έχουν διάμετρο μόλις λίγων μικρόμετρων. Αυτά τα σωληνάρια εκτείνονται από την εξωτερική επιφάνεια της οδοντίνης μέχρι το κέντρο του δοντιού.
Στο κέντρο του δοντιού εδράζεται ο πολφός (το νεύρο), ο οποίος αποτελείται από αιμοφόρα αγγεία και πυκνά νευρικά δίκτυα. Τα οδοντινοσωληνάρια είναι γεμάτα με ένα ειδικό ενδοδοντικό υγρό και περιέχουν προεκτάσεις των κυττάρων που περιβάλλουν τον πολφό.
Εφόσον η οδοντίνη προστατεύεται από την αδαμαντίνη ή τα ούλα, το σύστημα παραμένει στεγανοποιημένο. Όταν όμως η προστασία χαθεί, τα στόμια των σωληναρίων εκτίθενται στο στοματικό περιβάλλον, ανοίγοντας μια απευθείας δίοδο προς το νεύρο.
3. Η υδροδυναμική θεωρία του πόνου (Θεωρία Brännström)
Ο ακριβής μηχανισμός του πόνου από το κρύο εξηγείται μέσω της υδροδυναμικής θεωρίας, την οποία ανέπτυξε ο επιστήμονας Brännström. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, το θερμικό ερέθισμα δεν επηρεάζει άμεσα το νεύρο, αλλά το ρευστό που βρίσκεται μέσα στα οδοντινοσωληνάρια.
Όταν ένα παγωμένο αντικείμενο έρθει σε επαφή με την εκτεθειμένη οδοντίνη, το υγρό μέσα στα σωληνάρια συστέλλεται απότομα λόγω του κρύου. Αυτή η συστολή προκαλεί μια ραγδαία, προς τα έξω μετακίνηση του υγρού, αλλάζοντας δραματικά την υδροστατική πίεση μέσα στον μικροσκοπικό σωλήνα.
Αυτή η μηχανική μετατόπιση του υγρού δρα ως υδραυλική έλξη. Τραβάει βίαια τις νευρικές απολήξεις που βρίσκονται στη βάση του σωληναρίου, μέσα στον πολφό.
Ο πολφός μεταφράζει αυτή τη μηχανική παραμόρφωση ως οξύ, αστραπιαίο πόνο. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τη μετακίνηση του υγρού ως πόνο και όχι ως αίσθηση κρύου, εξηγώντας τη βιαιότητα του συμπτώματος.
4. Αποτριβή και λανθασμένο βούρτσισμα
Η συχνότερη αιτία φθοράς της αδαμαντίνης στα πρόσθια δόντια είναι η μηχανική αποτριβή (abrasion). Το υπερβολικά δυναμικό βούρτσισμα των δοντιών αποτελεί τη βασική αιτία αφαίρεσης του σμάλτου.
Πολλοί ασθενείς πιστεύουν λανθασμένα ότι χρησιμοποιώντας μια σκληρή οδοντόβουρτσα και ασκώντας τεράστια πίεση, πετυχαίνουν καλύτερο καθαρισμό. Αντιθέτως, η σκληρή τρίχα και η οριζόντια κίνηση (σαν πριόνι) καταστρέφουν την αδαμαντίνη, ειδικά στην περιοχή κοντά στα ούλα, όπου το σμάλτο είναι από τη φύση του εξαιρετικά λεπτό.
Η καθημερινή αυτή μηχανική καταπόνηση “σκάβει” κυριολεκτικά το δόντι, δημιουργώντας χαρακτηριστικές εγκοπές σχήματος “V” στον λαιμό του δοντιού. Σε αυτά τα σημεία, η οδοντίνη είναι εντελώς εκτεθειμένη στο εξωτερικό περιβάλλον.
Η αντικατάσταση της σκληρής οδοντόβουρτσας με μία μαλακή και η εκμάθηση της κυκλικής τεχνικής βουρτσίσματος είναι απολύτως απαραίτητες για την αναστολή της περαιτέρω καταστροφής των οδοντικών ιστών.
5. Υποχώρηση των ούλων και περιοδοντίτιδα
Τα ούλα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προστασία της ρίζας του δοντιού. Η ρίζα δεν καλύπτεται από ανθεκτική αδαμαντίνη, αλλά από μια πολύ πιο λεπτή και μαλακή ουσία, την οστεΐνη, η οποία καταστρέφεται εύκολα όταν εκτεθεί.
Η υποχώρηση των ούλων αποκαλύπτει τις ρίζες των προσθίων δοντιών. Αυτό οφείλεται κυρίως σε ουλίτιδα ή περιοδοντίτιδα, όπου η συσσώρευση βακτηριακής πλάκας (πέτρας) προκαλεί φλεγμονή. Ο οργανισμός αντιδρά καταστρέφοντας το υποκείμενο οστό, και τα ούλα ακολουθούν την υποχώρηση του οστού.
Επιπρόσθετα, το κάπνισμα και οι έντονες ορθοδοντικές δυνάμεις (σιδεράκια) μπορούν να προκαλέσουν μετατόπιση των ούλων. Η εκτεθειμένη ρίζα αποτελεί καθαρή οδοντίνη, έχοντας χιλιάδες ανοιχτά σωληνάρια έτοιμα να μεταδώσουν τον πόνο.
Η αντιμετώπιση αυτής της αιτίας απαιτεί εξειδικευμένη περιοδοντική θεραπεία. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η τοποθέτηση μοσχεύματος ούλων (μικροχειρουργική κάλυψη της ρίζας) αποκαθιστά το προστατευτικό περίβλημα και εξαλείφει την ευαισθησία.
6. Διάβρωση από όξινα τρόφιμα και ροφήματα
Η χημική διάβρωση (erosion) αποτελεί έναν ύπουλο εχθρό της αδαμαντίνης. Τα οξέα διαλύουν τα άλατα ασβεστίου και φωσφόρου από το σμάλτο, προκαλώντας μια κατάσταση που ονομάζεται αφαλάτωση.
Τα αναψυκτικά, οι ενεργειακοί χυμοί, το κρασί, αλλά και τα φρέσκα εσπεριδοειδή (όπως ο χυμός λεμονιού) έχουν εξαιρετικά χαμηλό pH. Η συχνή κατανάλωσή τους μαλακώνει την αδαμαντίνη των προσθίων δοντιών, τα οποία έρχονται πρώτα σε επαφή με τα υγρά.
Εάν ο ασθενής βουρτσίσει τα δόντια του αμέσως μετά την κατανάλωση αυτών των οξέων, η μηχανική τριβή αφαιρεί ολοσχερώς το μαλακωμένο σμάλτο. Για τον λόγο αυτό, οι οδοντίατροι συνιστούν την αναμονή τουλάχιστον τριάντα λεπτών μετά το γεύμα, ώστε το σάλιο να εξουδετερώσει τα οξέα και να επαναμεταλλώσει τα δόντια.
Παθολογικές καταστάσεις όπως η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ή η βουλιμία φέρνουν στομαχικά υγρά, με εξαιρετικά όξινο pH, σε άμεση επαφή με την οπίσθια επιφάνεια των μπροστινών δοντιών, προκαλώντας δραματική διάβρωση και ακραία ευαισθησία.
7. Μικρορωγμές και το σύνδρομο ραγισμένου δοντιού
Πολλές φορές η αδαμαντίνη φαίνεται ακέραιη στο μάτι, ωστόσο η παρουσία μικροσκοπικών ρωγμών, αόρατων στην απλή εξέταση, επιτρέπει στο κρύο να εισχωρήσει. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται σύνδρομο του ραγισμένου δοντιού.
Οι πρόσθιοι τομείς καταπονούνται καθημερινά από τη χρήση τους ως εργαλεία (δάγκωμα νυχιών, κόψιμο κλωστών, άνοιγμα συσκευασιών) ή λόγω τραυματισμών. Η απότομη εναλλαγή ακραίων θερμοκρασιών (π.χ. παγωμένο νερό αμέσως μετά από καυτό καφέ) προκαλεί επίσης διαστολή και συστολή των ιστών, δημιουργώντας τριχοειδείς ρωγμές στο σμάλτο.
Όταν δαγκώνετε ένα παγωτό, η δύναμη της μάσησης σε συνδυασμό με την ακραία ψύξη αναγκάζει τη ρωγμή να ανοίξει ελάχιστα. Το παγωμένο υγρό εισβάλλει κατευθείαν στην οδοντίνη ή ερεθίζει τον ίδιο τον πολφό.
Ο πόνος του ραγισμένου δοντιού είναι χαρακτηριστικά αστραπιαίος και εμφανίζεται τόσο κατά το δάγκωμα όσο και κατά την απελευθέρωση της πίεσης (όταν το δόντι επανέρχεται στο σχήμα του). Η κάλυψη του δοντιού με όψη ή θήκη αποτρέπει τη διάδοση της ρωγμής.
8. Οδοντιατρικές επεμβάσεις και λεύκανση δοντιών
Η επαγγελματική ή οικιακή λεύκανση των δοντιών αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες παροδικής υπερευαισθησίας, ειδικά στα μπροστινά δόντια. Οι λευκαντικοί παράγοντες (υπεροξείδιο του υδρογόνου ή του καρβαμιδίου) είναι εξαιρετικά μικρά μόρια.
Τα μόρια αυτά διαπερνούν το πορώδες σμάλτο και την οδοντίνη προκειμένου να διασπάσουν τις χρωστικές. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, εισέρχονται στον πολφικό θάλαμο, προκαλώντας έναν αναστρέψιμο, παροδικό φλεγμονώδη ερεθισμό στο νεύρο.
Κατά τη διάρκεια και λίγες ημέρες μετά τη λεύκανση, τα δόντια αντιδρούν βίαια σε κάθε κρύο ερέθισμα. Αυτή η κατάσταση είναι απολύτως αναστρέψιμη, καθώς ο πολφός επουλώνεται σύντομα.
Παρόμοια ευαισθησία εμφανίζεται και μετά από καθαρισμό (αποτρύγωση), καθώς η αφαίρεση της πέτρας ξεσκεπάζει ξαφνικά τις ρίζες των δοντιών οι οποίες ήταν “μονωμένες” κάτω από τον παχύ φλοιό των βακτηρίων, αφήνοντάς τες εκτεθειμένες στις θερμικές μεταβολές.
9. Διαφορική διάγνωση του οδοντικού πόνου
Για να προσδιοριστεί εάν ο πόνος αποτελεί απλή ευαισθησία ή ένδειξη μόνιμης βλάβης (νέκρωσης) του νεύρου, απαιτείται κλινικός διαχωρισμός. Ο παρακάτω πίνακας εξηγεί τη διαγνωστική προσέγγιση.
| Χαρακτηριστικά Πόνου | Κλινική Εκτίμηση / Διάγνωση |
|---|---|
| Οξύς, αστραπιαίος πόνος που διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα, εξαφανίζεται μόλις καταπιείτε το παγωτό. | Οδοντική υπερευαισθησία. Αναστρέψιμη κατάσταση που αντιμετωπίζεται με απευαισθητοποιητικά. |
| Βαρύς, παλμικός πόνος ο οποίος συνεχίζεται για λεπτά ή ώρες μετά την επαφή με το κρύο. | Μη αναστρέψιμη πολφίτιδα (βαθιά βλάβη/τερηδόνα). Το νεύρο φλεγμαίνει και πεθαίνει. |
| Πόνος μόνο στο ζεστό (καφές) ο οποίος ανακουφίζεται προσωρινά με το κρύο νερό. | Προχωρημένη νέκρωση του πολφού. Τα αέρια από τα βακτήρια διαστέλλονται με τη ζέστη. |
| Πόνος κατά το δάγκωμα, συνοδευόμενος από πρήξιμο (φούσκωμα) στα ούλα ψηλά στη ρίζα. | Ακρορριζικό απόστημα. Η μόλυνση έχει περάσει στο οστό. Απαιτείται απονεύρωση ή εξαγωγή. |
Η παρακολούθηση της διάρκειας του πόνου, αφού αφαιρεθεί το κρύο ερέθισμα, αποτελεί το πιο αξιόπιστο κριτήριο βιωσιμότητας του νεύρου.
10. Βρουξισμός και φθορά των πρόσθιων δοντιών
Ο βρουξισμός, δηλαδή το ακούσιο και συχνά νυχτερινό σφίξιμο και τρίξιμο των δοντιών λόγω στρες, αποτελεί μια από τις πιο καταστροφικές δυνάμεις για την οδοντική επιφάνεια. Η δύναμη που ασκείται είναι τεράστια, προκαλώντας φθορά στους τομείς και τους κυνόδοντες.
Η συνεχής τριβή κονταίνει κυριολεκτικά το ύψος των προσθίων δοντιών (αποτριβή λόγω τριγμού – attrition). Καθώς το σμάλτο τρίβεται, η σκούρα οδοντίνη εμφανίζεται στις κοπτικές άκρες των δοντιών. Τα δόντια γίνονται τετράγωνα και εξαιρετικά ευαίσθητα στην αφή και το κρύο.
Επιπλέον, η κάμψη του δοντιού κατά τη διάρκεια του σφιξίματος προκαλεί την απόσπαση μικροσκοπικών πρισμάτων αδαμαντίνης κοντά στον αυχένα του δοντιού. Αυτή η μηχανική κόπωση δημιουργεί κοιλότητες στην ένωση δοντιού και ούλου.
Η κατασκευή ενός εξατομικευμένου νάρθηκα βρουξισμού (μασελάκι) από τον οδοντίατρο απορροφά τις δυνάμεις, προστατεύοντας τον οδοντικό ιστό από τη συνεχή φθορά και την επακόλουθη έκθεση των οδοντινοσωληναρίων.
11. Απευαισθητοποιητικοί παράγοντες και οδοντόκρεμες
Η πρώτη γραμμή αντιμετώπισης της ευαισθησίας είναι συντηρητική. Οι εξειδικευμένες απευαισθητοποιητικές οδοντόκρεμες περιέχουν δραστικά χημικά στοιχεία, με κυριότερο το νιτρικό κάλιο. Το κάλιο εισχωρεί στα οδοντινοσωληνάρια και ταξιδεύει μέχρι τον πολφό.
Εκεί, εμποδίζει τη νευρική αγωγιμότητα του πόνου, αποπολώνοντας το νεύρο (εμποδίζοντας την αποστολή του σήματος πόνου στον εγκέφαλο). Αυτή η δράση, ωστόσο, απαιτεί συνεχή και αδιάλειπτη χρήση της οδοντόκρεμας για τουλάχιστον δύο εβδομάδες για να υπάρξει αισθητό αποτέλεσμα.
Άλλες σύγχρονες οδοντόκρεμες και στοματικά διαλύματα χρησιμοποιούν άλατα στροντίου, φθοριούχο κασσίτερο ή φωσφοπυριτικό ασβέστιο (NovaMin). Αυτές οι ουσίες δρουν μηχανικά: δημιουργούν κρυστάλλους οι οποίοι φράζουν και σφραγίζουν τα ανοιχτά στόμια των οδοντινοσωληναρίων, εμποδίζοντας την κίνηση του υγρού.
Ο συνδυασμός απαλού βουρτσίσματος και η επάλειψη μικρής ποσότητας απευαισθητοποιητικής πάστας στο ευαίσθητο δόντι πριν τον ύπνο (σαν αλοιφή), μεγιστοποιεί την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
12. Επαγγελματικές οδοντιατρικές θεραπείες
Όταν οι οικιακές λύσεις αποτυγχάνουν, η οδοντιατρική παρέμβαση προσφέρει άμεση προστασία. Η εφαρμογή βερνικιών φθορίου (fluoride varnishes) υψηλής συγκέντρωσης πάνω στις εκτεθειμένες ρίζες δημιουργεί μια παχιά επίστρωση φθοριούχου ασβεστίου.
Αυτή η επικάλυψη μονώνει το δόντι από τα θερμικά ερεθίσματα και ενισχύει την επιφάνεια απέναντι στα οξέα. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει εμφανής εγκοπή ή έλλειμμα ιστού στον λαιμό του δοντιού, ο οδοντίατρος θα προχωρήσει σε έμφραξη (σφράγισμα) με σύνθετη ρητίνη.
Η σύνθετη ρητίνη, ένα υλικό στο χρώμα του δοντιού, κολλάει μικρομηχανικά στην οδοντίνη. Καλύπτει αεροστεγώς την εσοχή και σταματά ακαριαία την ευαισθησία, λειτουργώντας ως τεχνητή αδαμαντίνη.
Για ασθενείς με έντονη υποχώρηση ούλων, οι μικροεπεμβάσεις ανάπλασης του περιοδοντίου αποκαθιστούν το βιολογικό περίβλημα του δοντιού, προσφέροντας μόνιμη, ανατομική λύση στο πρόβλημα της ευαισθησίας.
13. Πότε απαιτείται ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση)
Εάν ο πόνος από το παγωτό παραμένει, είναι έντονος και διαρκεί για αρκετά λεπτά μετά την απομάκρυνση του ερεθίσματος, η διάγνωση αλλάζει. Σε αυτή την περίπτωση, η βλάβη έχει προχωρήσει πέρα από την επιφανειακή ευαισθησία και έχει προσβάλει τον ίδιο τον πολφό.
Η παρουσία βαθιάς τερηδόνας, εκτεταμένου τραύματος ή παλαιού σφραγίσματος που έχει διαρρεύσει, επιτρέπει στα βακτήρια να μολύνουν τον πολφικό θάλαμο. Ο πολφός φλεγμαίνει και ο ιστός προσπαθεί να διογκωθεί (μη αναστρέψιμη πολφίτιδα).
Επειδή το δόντι είναι κλειστός οστικός θάλαμος, το οίδημα στραγγαλίζει τα αιμοφόρα αγγεία, προκαλώντας τον θάνατο του νεύρου (νέκρωση). Σε αυτή τη φάση, ο πόνος γίνεται συχνά αυτόματος και παλμικός, επηρεάζοντας τον ύπνο, θυμίζοντας περιστασιακά αντανακλαστικό πόνο στον αυχένα.
Η μόνη οδός διαφυγής για την αντιμετώπιση αυτής της λοίμωξης είναι η ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση), κατά την οποία το μολυσμένο νεύρο αφαιρείται πλήρως, το εσωτερικό του δοντιού απολυμαίνεται και σφραγίζεται ερμητικά.
14. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
1. Γιατί πονάνε τα μπροστινά μου δόντια με το κρύο;
Ο πόνος εμφανίζεται διότι η προστατευτική αδαμαντίνη έχει φθαρεί ή τα ούλα έχουν υποχωρήσει. Το κρύο μετακινεί το υγρό μέσα στα μικροσκοπικά σωληνάρια της οδοντίνης, ερεθίζοντας βίαια το νεύρο του δοντιού.
2. Φταίει η οδοντόβουρτσα που χρησιμοποιώ;
Απολύτως. Το σκληρό βούρτσισμα με σκληρή οδοντόβουρτσα και οριζόντιες κινήσεις (σαν πριόνι) καταστρέφει το σμάλτο κοντά στα ούλα, εκθέτοντας την ευαίσθητη ρίζα. Πάντα να χρησιμοποιείτε μαλακή οδοντόβουρτσα.
3. Είναι ο πόνος από το κρύο σημάδι τερηδόνας;
Όχι απαραίτητα. Η απλή ευαισθησία στο κρύο που περνάει αμέσως συνήθως οφείλεται σε φθορά του σμάλτου. Αν όμως ο πόνος συνεχίζεται για ώρα, ίσως υπάρχει βαθιά τερηδόνα ή μόλυνση του νεύρου.
4. Τι κάνουν οι ειδικές οδοντόκρεμες για την ευαισθησία;
Περιέχουν ουσίες (όπως το νιτρικό κάλιο) που “ναρκώνουν” το νεύρο, ή στοιχεία που χτίζουν κρυστάλλους για να βουλώσουν τους πόρους του δοντιού, εμποδίζοντας το κρύο να φτάσει στο νεύρο. Πρέπει να χρησιμοποιούνται καθημερινά.
5. Τα αναψυκτικά επιδεινώνουν το πρόβλημα;
Ναι, τα αναψυκτικά, οι χυμοί και το κρασί είναι πολύ όξινα. Μαλακώνουν χημικά την αδαμαντίνη (διάβρωση), καθιστώντας την εξαιρετικά ευάλωτη στη φθορά από το βούρτσισμα.
6. Γιατί πονάω μετά τον καθαρισμό στον οδοντίατρο;
Η αφαίρεση της πέτρας αποκαλύπτει τις ρίζες των δοντιών οι οποίες ήταν “καλυμμένες” από βακτήρια. Είναι μια φυσιολογική αντίδραση που υποχωρεί σε λίγες μέρες με τη χρήση φθοριούχου πάστας.
7. Έκανα λεύκανση και τώρα δεν μπορώ να φάω παγωτό. Τι συμβαίνει;
Τα χημικά της λεύκανσης διαπερνούν προσωρινά τους πόρους του δοντιού, ερεθίζοντας το νεύρο. Η κατάσταση αυτή είναι πλήρως αναστρέψιμη και συνήθως περνάει εντός 48 ωρών.
8. Τρίζω τα δόντια μου τη νύχτα. Σχετίζεται αυτό;
Ναι. Το τρίξιμο των δοντιών (βρουξισμός) τρίβει την κοπτική επιφάνεια των προσθίων δοντιών, αφαιρώντας το σμάλτο και αποκαλύπτοντας την ευαίσθητη, κίτρινη οδοντίνη. Ένας νάρθηκας ύπνου είναι απαραίτητος.
9. Μπορεί ο οδοντίατρος να το διορθώσει άμεσα;
Βεβαίως. Ο οδοντίατρος μπορεί να εφαρμόσει ισχυρά βερνίκια φθορίου ή, αν υπάρχει “σκάλωμα” στο δόντι, να τοποθετήσει λευκό σφράγισμα ρητίνης, μονώνοντας αμέσως το νεύρο.
10. Πότε είναι υποχρεωτική η επίσκεψη στον οδοντίατρο;
Εάν ο πόνος σας ξυπνάει τη νύχτα, γίνεται παλμικός, ή διαρκεί πολλά λεπτά μετά από ζεστά και κρύα ερεθίσματα, το νεύρο του δοντιού κινδυνεύει και χρειάζεται ιατρική περίθαλψη.
15. Βιβλιογραφία
Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.
