Τι προκαλεί συχνουρία σε μεγάλες ποσότητες κατά τη διάρκεια της νύχτας;

1. Εισαγωγή: Αποσαφήνιση της Νυκτουρίας με Μεγάλο Όγκο Ούρων

Η συχνή ούρηση μεγάλων ποσοτήτων κατά τη διάρκεια της νύχτας (νυχτερινή πολυουρία με νυκτουρία) προκαλείται κυρίως από τον αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη, τη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, τη χρήση διουρητικών φαρμάκων ή τον άποιο διαβήτη. Σε αντίθεση με την υπερπλασία του προστάτη στους άνδρες ή την ουρολοίμωξη στις γυναίκες – παθήσεις που προκαλούν συχνή μεν, αλλά πολύ μικρή ποσότητα ούρων (σταγόνες) – η αποβολή τεράστιων όγκων ούρων υποδηλώνει μια συστηματική, ολόσωμη (και όχι απλώς τοπική/ουρολογική) αδυναμία του οργανισμού να συμπυκνώσει τα ούρα ή να ρυθμίσει τους όγκους των υγρών.

Ο όρος “νυκτουρία” περιγράφει την ανάγκη του ατόμου να ξυπνήσει μία ή περισσότερες φορές μέσα στη νύχτα (διακόπτοντας τον ύπνο του) για να ουρήσει. Αυτό το σύμπτωμα θεωρείται ένα από τα πλέον εξουθενωτικά της σύγχρονης ιατρικής, καθώς ο κατακερματισμός του ύπνου οδηγεί σε χρόνια κόπωση, απώλεια συγκέντρωσης και, στους ηλικιωμένους, σε αυξημένο κίνδυνο πτώσεων και καταγμάτων.

Το κλινικό «κλειδί» για τη διάγνωση κρύβεται στην έννοια της “πολυουρίας” (τεράστια ποσότητα υγρών, συχνά άνω των 500-600 ml ανά ούρηση το βράδυ). Η ορθή διάκριση μεταξύ της υπερδραστήριας (ερεθισμένης) ουροδόχου κύστης και της πραγματικής, νεφρικής ή συστηματικής υπερπαραγωγής ούρων είναι ο πρώτος κανόνας για να κατευθυνθεί ο ασθενής στην κατάλληλη θεραπευτική παρέμβαση, σώζοντας την ποιότητα ζωής του.

2. Νυκτουρία έναντι Νυχτερινής Πολυουρίας: Μια Κρίσιμη Διάκριση

Πριν αναζητηθούν τα αίτια, ο κλινικός ιατρός πρέπει να διαχωρίσει τη “συχνότητα” από τον “όγκο”. Η συχνουρία λόγω υπερτροφίας του προστάτη (στους άνδρες) ή λόγω ουρολοίμωξης και χαλάρωσης πυελικού εδάφους (στις γυναίκες), σημαίνει ότι η κύστη στέλνει σήμα (πλήρωσης/πόνου) ενώ είναι άδεια. Ο ασθενής πηγαίνει στην τουαλέτα 5 φορές, αλλά βγάζει μόνο λίγα ml ούρων (σταγόνες). Αυτό είναι τοπικό πρόβλημα.

Αντιθέτως, στη Νυχτερινή Πολυουρία (Nocturnal Polyuria), ο ασθενής ξυπνά 3-4 φορές, αλλά η κύστη του είναι ασφυκτικά γεμάτη (πραγματικά γεμάτη). Παράγει εκατοντάδες ml ούρων σε κάθε επίσκεψη.

Ιατρικά, η Νυχτερινή Πολυουρία ορίζεται όταν η παραγωγή ούρων κατά τη διάρκεια του 8ωρου ύπνου ξεπερνά το 33% (για τους ηλικιωμένους) ή το 20% (για τους νεότερους) της συνολικής ημερήσιας παραγωγής ούρων (24ώρου). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το σώμα «ξεχνάει» να κλείσει τη βρύση (τη λειτουργία των νεφρών) όταν κοιμάται, δημιουργώντας ένα μεταβολικό πρόβλημα που ξεπερνά τα όρια της Ουρολογίας.

3. Η Φυσιολογία της Νυχτερινής Αντιδιουρητικής Ορμόνης (ADH)

Ο μηχανισμός που φυσιολογικά αποτρέπει τον άνθρωπο από το να ουρεί τη νύχτα (ώστε να κοιμάται 8 ώρες σερί) ελέγχεται από τον εγκέφαλο. Η υπόφυση του εγκεφάλου παράγει μια ορμόνη που ονομάζεται Αντιδιουρητική Ορμόνη (ADH) ή βαζοπρεσίνη.

Τη νύχτα, το επίπεδο αυτής της ορμόνης αυξάνεται δραματικά. Η ADH ταξιδεύει στους νεφρούς και δίνει σαφή εντολή στα νεφρικά σωληνάρια: “Απορροφήστε ξανά το νερό μέσα στο αίμα, μην το στείλετε στην ουροδόχο κύστη”. Το αποτέλεσμα είναι η παραγωγή μιας πολύ μικρής ποσότητας, αλλά εξαιρετικά συμπυκνωμένων και σκουρόχρωμων ούρων (πρωινά ούρα).

Όταν συμβαίνει κάποια διαταραχή – είτε επειδή ο εγκέφαλος δεν παράγει αρκετή ADH (όπως στη γήρανση), είτε επειδή οι νεφροί δεν «ακούνε» το σήμα (λόγω φαρμάκων ή νόσου), είτε επειδή υπάρχει κάποια ακραία ωσμωτική ουσία στα ούρα (όπως το σάκχαρο) που “τραβάει” το νερό μαζί της – ο μηχανισμός καταρρέει. Οι νεφροί παράγουν ασταμάτητα αραιά ούρα, γεμίζοντας την κύστη.

4. Σακχαρώδης Διαβήτης: Οσμωτική Διούρηση (Η Συχνότερη Αιτία)

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (αρρύθμιστος) αποτελεί το πιο κλασικό και συχνό αίτιο πραγματικής πολυουρίας. Όταν τα επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα υπερβαίνουν το νεφρικό ουδό (συνήθως γύρω στα 180 mg/dL), τα νεφρά αδυνατούν να την επαναρροφήσουν πλήρως.

Ως αποτέλεσμα, τεράστιες ποσότητες γλυκόζης “χάνονται” μέσα στα ούρα. Η γλυκόζη δρα ως ισχυρό οσμωτικό μόριο (ωσμωτικό διουρητικό): “μαγνητίζει” και τραβάει (παρασύρει) τεράστιες ποσότητες νερού από το αίμα μέσα στα ούρα. Το νερό αυτό καταλήγει στην ουροδόχο κύστη, γεμίζοντάς την τάχιστα.

Οι διαβητικοί ασθενείς βιώνουν έτσι το κλασικό τρίπτυχο: πολυουρία (άφθονα, συχνά ούρα την ημέρα και τη νύχτα), πολυδιψία (ακατάσχετη, εξοντωτική δίψα λόγω της τεράστιας αφυδάτωσης) και πολυφαγία (έντονη πείνα). Η συχνουρία τη νύχτα σε ένα υπέρβαρο άτομο πρέπει να σημάνει τον συναγερμό (red flag) για άμεσο έλεγχο γλυκόζης.

5. Καρδιακή Ανεπάρκεια και Ανακατανομή Υγρών

Ένας από τους πιο “ύπουλους”, αλλά απολύτως μηχανικούς λόγους νυχτερινής πολυουρίας, είναι η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (αδύναμη καρδιά) και η φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων (κιρσοί/φλεβίτιδα).

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, η αδύναμη καρδιά δεν μπορεί να αντλήσει σωστά το αίμα. Η βαρύτητα ωθεί τα υγρά να λιμνάσουν και να συσσωρευτούν στα πόδια (προκαλώντας οιδήματα/πρησμένους αστραγάλους). Επειδή το αίμα είναι λιγοστό στον κεντρικό κορμό, τα νεφρά δεν αιματώνονται σωστά την ημέρα και παράγουν λίγα ούρα.

Όταν όμως ο ασθενής ξαπλώνει στο κρεβάτι (οριζόντια θέση), η βαρύτητα δεν δρα πλέον στα πόδια. Όλα τα «παγιδευμένα» υγρά από τις γάμπες επιστρέφουν μαζικά στην κυκλοφορία (ανακατανομή). Η καρδιά, νιώθοντας αυτόν τον τεράστιο όγκο νερού, δίνει σήμα στα νεφρά (μέσω πεπτιδίων) να τον αποβάλουν. Τα νεφρά δουλεύουν «υπερωρίες» τη νύχτα, παράγοντας λίτρα ούρων (ανατρεπόμενος κιρκάδιος ρυθμός).

6. Φαρμακευτική Αγωγή (Διουρητικά και Φάρμακα Πίεσης)

Το φαρμακευτικό ιστορικό (ιατρογενής αιτία) αποτελεί την πρώτη ερώτηση σε οποιονδήποτε ενήλικα, και ιδιαίτερα ηλικιωμένο, που εμφανίζει νυχτερινή πολυουρία. Η πλέον προφανής κατηγορία είναι τα διουρητικά φάρμακα (π.χ. φουροσεμίδη/Lasix, υδροχλωροθειαζίδη).

Τα φάρμακα αυτά χορηγούνται για τη ρύθμιση της αρτηριακής υπέρτασης και της καρδιακής ανεπάρκειας, και η δράση τους είναι ακριβώς να «ξεζουμίζουν» (να αποβάλλουν) το νερό και το νάτριο μέσω των νεφρών.

Εάν ο ασθενής, λόγω κακής ενημέρωσης ή λάθος συνηθειών, λαμβάνει το διουρητικό του χάπι αργά το απόγευμα ή το βράδυ (αντί για νωρίς το πρωί), το φάρμακο θα πιάσει την κορύφωση της δράσης του (peak) ακριβώς την ώρα που προσπαθεί να κοιμηθεί, αναγκάζοντάς τον να ξυπνήσει 5 φορές για να αποβάλλει τεράστιους όγκους αραιών ούρων.

7. Άποιος Διαβήτης (Κεντρικός και Νεφρογενής)

Μια εξαιρετικά σπάνια, αλλά κλασική ενδοκρινολογική πάθηση που προκαλεί τρομακτική πολυουρία (παραγωγή έως και 15-20 λίτρων ούρων το 24ωρο, συμπεριλαμβανομένης της νύχτας) είναι ο Άποιος Διαβήτης (Diabetes Insipidus). Δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το σάκχαρο (η γλυκόζη είναι φυσιολογική).

Αυτή η νόσος οφείλεται στην πλήρη κατάρρευση του μηχανισμού της αντιδιουρητικής ορμόνης (ADH) που αναφέρθηκε νωρίτερα.

Στον *Κεντρικό* Άποιο Διαβήτη (συχνά λόγω όγκου, τραύματος ή χειρουργείου στον εγκέφαλο), η υπόφυση δεν παράγει καθόλου την ορμόνη ADH.

Στον *Νεφρογενή* Άποιο Διαβήτη (λόγω βλάβης στα νεφρά ή τοξικότητας από φάρμακα όπως το λίθιο), η ορμόνη παράγεται, αλλά οι νεφροί είναι «κουφοί» και δεν ανταποκρίνονται στο σήμα.

Οι νεφροί αποβάλλουν το νερό ανεξέλεγκτα, σαν ανοιχτή βρύση. Ο ασθενής ξυπνά όλη τη νύχτα διψώντας απελπισμένα, πίνει νερό, και ουρεί τεράστιες, διαυγείς (σαν καθαρό νερό) ποσότητες.

8. Υπνική Άπνοια (ΣΑΥΑ) και Αύξηση Νατριουρητικού Πεπτιδίου

Μια λιγότερο γνωστή αλλά εξαιρετικά συχνή αιτία (σχεδόν το 50% των υπέρβαρων ανδρών με νυκτουρία πάσχουν από αυτή) είναι το Σύνδρομο Αποφρακτικής Υπνικής Άπνοιας (ΣΑΥΑ).

Όταν ο ασθενής σταματά να αναπνέει (άπνοιες), προσπαθεί να πάρει ανάσα με κλειστό λαιμό. Αυτό δημιουργεί μια τεράστια αρνητική (αναρροφητική) πίεση μέσα στον θώρακα (πνεύμονες και καρδιά). Η πίεση αυτή “ρουφάει” τεράστιο όγκο αίματος προς τη δεξιά πλευρά της καρδιάς, τεντώνοντας τον καρδιακό μυ (κόλπους).

Ο καρδιακός μυς (οι κόλποι) πιστεύει, λανθασμένα, ότι υπάρχει υπερφόρτωση υγρών στο σώμα. Ως άμυνα, η καρδιά απελευθερώνει μια ορμόνη, το Κολπικό Νατριουρητικό Πεπτίδιο (ANP – Atrial Natriuretic Peptide). Το ANP δίνει σήμα στους νεφρούς να αποβάλλουν τεράστιες ποσότητες νερού και νατρίου (πολυουρία) κατά τη διάρκεια της νύχτας. Θεραπεύοντας την άπνοια με μηχάνημα (CPAP), η νυκτουρία σταματά αμέσως.

9. Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια και Απώλεια Συμπυκνωτικής Ικανότητας

Οι νεφροί είναι το «διυλιστήριο» του σώματος. Στα αρχικά και μεσαία στάδια της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου (πριν καταρρεύσουν εντελώς), το πρώτο σύμπτωμα δεν είναι η αδυναμία παραγωγής ούρων (ανουρία), αλλά το ακριβώς αντίθετο: η απώλεια της ικανότητάς τους να συμπυκνώνουν τα ούρα (ισοσθενουρία).

Τα νεφρικά σωληνάρια (οι σωλήνες που επαναρροφούν το νερό στο αίμα) καταστρέφονται σταδιακά λόγω χρόνιας υπέρτασης (πίεση) ή διαβήτη. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο εγκέφαλος στέλνει την ορμόνη ADH (τη διαταγή για μείωση των ούρων), αλλά οι κατεστραμμένοι σωλήνες δεν μπορούν να εκτελέσουν την εντολή.

Το νερό περνάει “ευθεία” στην κύστη. Ο ασθενής ουρεί διαρκώς (συχνά 3-4 φορές τη νύχτα), και τα ούρα του έχουν ένα μόνιμα σταθερό, πολύ αραιό (υδαρές) χρώμα, υποδηλώνοντας την προοδευτική καταστροφή της νεφρικής λειτουργίας.

10. Πολυδιψία και Υπερβολική Πρόσληψη Υγρών (Lifestyle)

Μερικές φορές, η ιατρική ερμηνεία είναι εξαιρετικά απλή: ο νόμος της φυσικής (ό,τι μπαίνει, πρέπει να βγει). Η Πρωτοπαθής Πολυδιψία (η υπερβολική και καταναγκαστική πόση νερού) ή οι σύγχρονες διαιτητικές συνήθειες, ευθύνονται για χιλιάδες περιπτώσεις «λανθασμένης» ιατρικής διάγνωσης.

Πολλοί άνθρωποι, στοχεύοντας στην «υγεία του δέρματος» ή στην «αποτοξίνωση», καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες νερού, τσαγιού (αφέψημα) ή αλκοόλ μετά το δείπνο. Η καφεΐνη (τσάι, καφές) και το αλκοόλ δεν είναι απλώς υγρά· είναι ισχυρά, χημικά διουρητικά. Καταστέλλουν απευθείας την αντιδιουρητική ορμόνη (ADH) στον εγκέφαλο, μετατρέποντας τους νεφρούς σε μηχανές παραγωγής ούρων.

Η απλή οδηγία αποφυγής κατανάλωσης *οποιουδήποτε* υγρού (πλην λίγων γουλιών για τα φάρμακα) μετά τις 7 ή 8 το βράδυ, επιλύει ακαριαία το 30% των περιστατικών νυκτουρίας.

11. Ηλικιακές Μεταβολές και Λειτουργία της Ουροδόχου Κύστης

Η διαδικασία της γήρανσης επιδρά στο σύστημα της ούρησης με πολλαπλούς, αθροιστικούς τρόπους. Πρώτον, ο εγκέφαλος των ηλικιωμένων ασθενών (άνω των 65 ετών) χάνει σταδιακά την ικανότητα να παράγει το «νυχτερινό peak» της αντιδιουρητικής ορμόνης (ADH). Χωρίς αυτή την εντολή αναστολής, οι νεφροί παράγουν τη νύχτα το ίδιο ποσό ούρων που παράγουν και την ημέρα (απώλεια κιρκάδιου ρυθμού).

Δεύτερον, η ίδια η ουροδόχος κύστη γερνάει. Η χωρητικότητά της (ο όγκος που μπορεί να κρατήσει πριν δώσει σήμα επείγουσας ανάγκης) μειώνεται σημαντικά (λόγω ίνωσης των τοιχωμάτων της).

Όταν συνδυάζεται η αυξημένη νυχτερινή παραγωγή ούρων (λόγω απουσίας ADH) με τη μειωμένη αποθηκευτική ικανότητα της κύστης, ο ηλικιωμένος ασθενής αναγκάζεται να σηκωθεί συχνότατα (νυχτερινή πολυουρία + συχνουρία), με τεράστιο κίνδυνο καταγμάτων του ισχίου κατά τη διαδρομή προς την τουαλέτα στο σκοτάδι.

12. Διαγνωστική Προσέγγιση: Το Ημερολόγιο Ούρησης (Voiding Diary)

Η επίλυση της νυκτουρίας αποτελεί έργο που απαιτεί τη στενή συνεργασία ιατρού (Ουρολόγου ή Παθολόγου) και ασθενούς. Η πιο σημαντική (και απολύτως ανέξοδη) εξέταση είναι η συμπλήρωση του “Ημερολογίου Ούρησης” (Voiding Diary) για 3 ημέρες (24ώρου).

Ο ασθενής λαμβάνει ένα δοσομετρικό δοχείο και σημειώνει ακριβώς πόση ποσότητα (σε ml) ουρεί κάθε φορά, και τι ώρα, καθώς και το πόσα υγρά καταναλώνει. Αν, για παράδειγμα, το βράδυ παράγει συνολικά 1.200 ml, ενώ όλη την ημέρα παράγει μόλις 800 ml, η διάγνωση της “Νυχτερινής Πολυουρίας” επιβεβαιώνεται (οφείλεται στην καρδιά, τα νεφρά, ή τις ορμόνες).

Ακολούθως, οι εξετάσεις αίματος για γλυκόζη/HbA1c (για διαβήτη), ο έλεγχος νεφρικής λειτουργίας (ουρία, κρεατινίνη), και οι εξετάσεις ούρων (για πυκνότητα και αποκλεισμό μικροβίων) εντοπίζουν τον ένοχο.

13. Ενδείξεις Σοβαρότητας (Red Flags)

Αν και η συχνουρία τη νύχτα αποτελεί συνήθως διαχειρίσιμο πρόβλημα ηλικίας ή συνηθειών, ορισμένα “κόκκινα σημάδια” επιβάλλουν άμεση, επείγουσα, ιατρική περίθαλψη:

– Ορατό αίμα στα ούρα (Μακροσκοπική Αιματουρία): Υποδηλώνει υψηλό κίνδυνο κακοήθειας (καρκίνος ουροδόχου κύστης ή νεφρών), ανεξάρτητα από τον όγκο της ούρησης.

– Ακραία, ακατάσχετη δίψα (10 λίτρα την ημέρα) μαζί με απώλεια βάρους: Κλασικό, επικίνδυνο σύμπτωμα έναρξης Σακχαρώδους ή Άποιου Διαβήτη.

– Οίδημα (πρήξιμο) που ανεβαίνει πάνω από το γόνατο, συνοδευόμενο από δύσπνοια όταν ξαπλώνετε: Απειλητικό σημείο οξείας απορρύθμισης της Καρδιακής Ανεπάρκειας.

– Πόνος, τσούξιμο (δυσουρία) ή πυρετός (ρίγος): Σημάδια οξείας λοίμωξης (πυελονεφρίτιδα ή προστατίτιδα), όπου τα βακτήρια έχουν φτάσει στο νεφρό.

14. Θεραπευτικές Στρατηγικές (Δεσμοπρεσίνη και Αλλαγές Συνθηκών)

Η θεραπεία εξαρτάται αυστηρά από το αίτιο (Pathophysiology-driven therapy). Εάν πρόκειται για οσμωτική διούρηση, η αυστηρή ρύθμιση του Σακχαρώδους Διαβήτη με χάπια ή ινσουλίνη θα εξαφανίσει τη νυκτουρία (καθώς δεν θα αποβάλλεται πλέον γλυκόζη στα ούρα).

Εάν ο ασθενής έχει καρδιακή ή φλεβική ανεπάρκεια (οιδήματα στα πόδια), συστήνεται να φορά κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης την ημέρα και να ξαπλώνει (ανυψώνοντας τα πόδια του) για 2-3 ώρες *νωρίς το απόγευμα*. Αυτό αναγκάζει τα υγρά να επιστρέψουν στους νεφρούς και να αποβληθούν με τη μορφή ούρων *πριν* έρθει η ώρα του νυχτερινού ύπνου. Παράλληλα, τα διουρητικά φάρμακα μεταφέρονται αποκλειστικά το πρωί (08:00 π.μ.).

Για τους ασθενείς που αποδεδειγμένα δεν παράγουν επαρκή ADH τη νύχτα (γεροντική πολυουρία) και δεν πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια ή υπερνατριαιμία, ο ουρολόγος μπορεί να συνταγογραφήσει Δεσμοπρεσίνη (ένα συνθετικό ανάλογο της αντιδιουρητικής ορμόνης) με τη μορφή χαπιού ή σπρέι το βράδυ, το οποίο “ξεγελά” τους νεφρούς ώστε να συμπυκνώσουν (κρατήσουν) τα ούρα μέχρι το επόμενο πρωί.

15. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Έχω πρόβλημα στον προστάτη (ΚΥΠ), γιατί δεν κάνω πολυουρία;

Ο διογκωμένος προστάτης μπλοκάρει (στραγγαλίζει) τον σωλήνα εξόδου. Η κύστη πιέζεται και νιώθετε ότι θέλετε να ουρήσετε επειγόντως, αλλά επειδή είναι φραγμένη, βγάζετε μόνο μικρές ποσότητες (σταγόνες), όχι εκατοντάδες ml, όπως συμβαίνει στον διαβήτη.

2. Γιατί ουρώ πολύ παρότι δεν πίνω νερό μετά τις 18:00;

Αν δεν πίνετε νερό και ουρείτε λίτρα (διαυγή, σαν νερό), σημαίνει ότι οι νεφροί σας δεν λαμβάνουν την ορμόνη ADH (για να κρατήσουν το νερό) ή ότι το σάκχαρό σας είναι πολύ ψηλό (τραβάει νερό από το σώμα σας, οδηγώντας σας σε επικίνδυνη αφυδάτωση).

3. Φταίει το ροχαλητό μου (Υπνική Άπνοια) για το γεγονός ότι πηγαίνω τουαλέτα;

Ναι. Όταν σταματάτε να αναπνέετε (άπνοια), η καρδιά πιέζεται (λόγω έλλειψης οξυγόνου) και παράγει μια ορμόνη (ANP) που λέει στους νεφρούς να «αδειάσουν» τα υγρά. Φτιάχνοντας την άπνοια, διορθώνεται η ούρηση.

4. Τι μπορώ να κάνω πρακτικά για να βελτιωθεί η κατάσταση;

Κόψτε το αλκοόλ και την καφεΐνη (καφέ/τσάι) μετά τις 16:00, γιατί είναι ισχυρά διουρητικά. Εάν πρήζονται τα πόδια σας, βάλτε τα ψηλά σε ένα μαξιλάρι από τις 18:00 (νωρίς το απόγευμα) για να αποβληθούν τα υγρά πριν πάτε για ύπνο.

5. Το τσάι από βότανα (π.χ. χαμομήλι) το βράδυ κάνει κακό;

Ναι. Αν και το χαμομήλι δεν έχει καφεΐνη, περιέχει φυσικές διουρητικές ουσίες, ενώ αποτελεί έναν τεράστιο (καθαρό) όγκο υγρών (250 ml), τον οποίο οι νεφροί θα προσπαθήσουν να αποβάλλουν μέσα σε 2-3 ώρες.

6. Το χάπι για την πίεση που παίρνω (π.χ. Lasix) φταίει;

Τα διουρητικά είναι φτιαγμένα ακριβώς για να παράγουν ούρα. Εάν παίρνετε το χάπι αργά το απόγευμα ή το βράδυ, οι νεφροί σας θα δουλεύουν όλη τη νύχτα. Συζητήστε με τον καρδιολόγο σας την αλλαγή της ώρας λήψης (το πρωί).

7. Μήπως έχω ουρολοίμωξη;

Η ουρολοίμωξη (κυστίτιδα) προκαλεί συνεχή “ψευδή” ανάγκη, τσούξιμο (καύσο) και πόνο. Παράγετε λίγες σταγόνες (τα ούρα είναι θολά/μυρίζουν άσχημα). Στη νυχτερινή πολυουρία βγάζετε τεράστιες, ανώδυνες και διαυγείς ποσότητες.

16. Βιβλιογραφία

• Weiss JP, et al. The evaluation and treatment of nocturia: a consensus statement. BJU Int. 2011.
• Cornu JN, et al. A contemporary assessment of nocturia: definition, epidemiology, pathophysiology, and management—a systematic review and meta-analysis. Eur Urol. 2012.
• Oelke M, et al. Medical treatment of nocturia in men with lower urinary tract symptoms: a systematic review by the European Association of Urology Guidelines Panel. Eur Urol. 2014.

Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.