1. Εισαγωγή στη φυσιολογία του κλάματος και της όρασης
Η θολή όραση κατά τη διάρκεια του κλάματος οφείλεται στην υπερπαραγωγή υδατικών δακρύων τα οποία διαταράσσουν το απόλυτα λείο και ομοιόμορφο δακρυϊκό φιλμ του κερατοειδούς χιτώνα. Το επιπλέον υγρό λειτουργεί ως ένας ακανόνιστος φακός που διαθλά λανθασμένα το φως πριν αυτό φτάσει στον αμφιβληστροειδή. Επιπλέον το οίδημα των βλεφάρων και η κόπωση των οφθαλμικών μυών δυσχεραίνουν την ικανότητα των ματιών να εστιάσουν σωστά στα αντικείμενα.
Η διαδικασία της όρασης αποτελεί ένα θαύμα οπτικής μηχανικής. Για να δούμε καθαρά το φως πρέπει να περάσει μέσα από τον κερατοειδή χιτώνα ο οποίος καλύπτεται από μια αόρατη μεμβράνη δακρύων. Αυτή η μεμβράνη εξασφαλίζει την τέλεια λεία επιφάνεια που απαιτείται για τη σωστή διάθλαση των φωτεινών ακτίνων. Οποιαδήποτε διαταραχή στον όγκο ή τη σύσταση αυτού του υγρού προκαλεί άμεση αλλοίωση της οπτικής οξύτητας.
Το κλάμα είναι μια έντονη συναισθηματική έκφραση που ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα δίνοντας εντολή στους δακρυϊκούς αδένες να παράγουν τεράστιες ποσότητες υγρού σε ελάχιστο χρόνο. Αυτή η ξαφνική πλημμύρα ξεπερνά την ικανότητα του ματιού να αποχετεύσει τα δάκρυα δημιουργώντας μια παχιά υδάτινη λίμνη μπροστά από την κόρη. Η παρουσία του νερού αλλοιώνει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο το φως προσκρούει στο μάτι.
Η κατανόηση της φυσιολογίας του δακρυϊκού συστήματος απενοχοποιεί αυτή την προσωρινή ενόχληση επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα καθαρά οπτικό φυσικό φαινόμενο και όχι για βλάβη των ίδιων των ματιών ή των νεύρων.
2. Ανατομία του δακρυϊκού συστήματος
Το δακρυϊκό σύστημα αποτελείται από τους αδένες που παράγουν τα δάκρυα και την οδό αποχέτευσής τους. Ο κύριος δακρυϊκός αδένας εντοπίζεται στο άνω και έξω τμήμα κάθε οφθαλμικού κόγχου κρυμμένος κάτω από το οστό. Υπό φυσιολογικές συνθήκες παράγει μια σταθερή και ελάχιστη ποσότητα βασικών δακρύων που διατηρούν το μάτι ενυδατωμένο.
Με κάθε βλεφάρισμα τα βλέφαρα απλώνουν αυτό το υγρό ομοιόμορφα πάνω στον κερατοειδή σχηματίζοντας το δακρυϊκό φιλμ. Στη συνέχεια τα δάκρυα ρέουν προς την εσωτερική γωνία του ματιού όπου υπάρχουν δύο μικροσκοπικά ανοίγματα τα δακρυϊκά σημεία. Από εκεί αποχετεύονται μέσω των δακρυϊκών σωληναρίων στον δακρυϊκό ασκό και τελικά καταλήγουν στη ρινική κοιλότητα.
Αυτός είναι και ο λόγος που όταν κλαίμε έχουμε έντονη ρινική καταρροή. Το αποχετευτικό σύστημα ωστόσο έχει περιορισμένη χωρητικότητα. Όταν η παραγωγή αυξάνεται δραματικά λόγω κλάματος τα σωληνάρια αδυνατούν να προωθήσουν τον τεράστιο όγκο υγρού.
Το νερό λιμνάζει στο κάτω βλέφαρο και τελικά υπερχειλίζει στα μάγουλα. Αυτή η μηχανική υπερχείλιση είναι η βασική αιτία διατάραξης του οπτικού πεδίου καθώς το μάτι κολυμπά κυριολεκτικά μέσα σε νερό.
3. Η σύνθεση του δακρυϊκού φιλμ
Για να παραμείνει η όραση κρυστάλλινη το δακρυϊκό φιλμ πρέπει να έχει μια πολύ συγκεκριμένη χημική σύσταση. Αποτελείται από τρεις διακριτές στοιβάδες. Η εσωτερική στοιβάδα είναι βλεννώδης και παράγεται από τα κύτταρα του επιπεφυκότα βοηθώντας τα δάκρυα να κολλήσουν στον κερατοειδή. Η μεσαία στοιβάδα είναι υδατική και αποτελεί τον κύριο όγκο του δακρύου παρέχοντας οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά.
Η εξωτερική στοιβάδα είναι εξαιρετικά κρίσιμη αποτελείται από λιπίδια και παράγεται από τους μεϊβομιανούς αδένες που βρίσκονται στα χείλη των βλεφάρων. Αυτό το στρώμα λίπους εμποδίζει την εξάτμιση του νερού και δημιουργεί μια απόλυτα λεία επιφάνεια. Το φως περνά ανενόχλητο μέσα από αυτή τη λεία λιπιδική επιφάνεια.
Κατά τη διάρκεια του έντονου κλάματος η ραγδαία παραγωγή της υδατικής στοιβάδας ξεπλένει και καταστρέφει τη λιπιδική στοιβάδα. Η αρμονία των τριών στρωμάτων χάνεται. Χωρίς το προστατευτικό λίπος η επιφάνεια του ματιού γίνεται ανομοιόμορφη.
Οι ακτίνες του φωτός αντί να εστιάζονται σε ένα και μοναδικό σημείο στον αμφιβληστροειδή διασκορπίζονται προς διάφορες κατευθύνσεις προκαλώντας το φαινόμενο της οπτικής θολούρας και του διπλασιασμού των ειδώλων.
4. Ο μηχανισμός παραγωγής συναισθηματικών δακρύων
Τα δάκρυα δεν είναι όλα ίδια. Ο οργανισμός παράγει τρία είδη: τα βασικά τα αντανακλαστικά και τα συναισθηματικά. Τα συναισθηματικά δάκρυα πυροδοτούνται από το μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου το οποίο ελέγχει τα συναισθήματα και συνδέεται στενά με το αυτόνομο νευρικό σύστημα.
Όταν βιώνετε έντονη θλίψη άγχος ή ακόμη και ακραία χαρά ο εγκέφαλος στέλνει σήματα μέσω παρασυμπαθητικών νευρικών ινών κατευθείαν στον δακρυϊκό αδένα. Η χημική σύσταση αυτών των δακρύων είναι μοναδική. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα συναισθηματικά δάκρυα περιέχουν υψηλότερα επίπεδα πρωτεϊνών ορμονών του στρες και εγκεφαλίνης ενός φυσικού παυσίπονου.
Αυτή η αυξημένη συγκέντρωση πρωτεϊνών καθιστά το υγρό πιο παχύρρευστο σε σύγκριση με τα απλά δάκρυα λίπανσης. Η αυξημένη πυκνότητα του υγρού το κάνει να συμπεριφέρεται σαν παραμορφωτικός καθρέφτης. Καθώς καλύπτει τον κερατοειδή αλλάζει δραματικά τον δείκτη διάθλασης του ματιού.
Αυτή η χημική ιδιαιτερότητα εξηγεί γιατί το κλάμα προκαλεί πιο έντονη θολούρα από την απλή ρίψη νερού στα μάτια κατά τη διάρκεια του ντους.
5. Οπτική διάθλαση και ο ρόλος του κερατοειδούς
Ο κερατοειδής χιτώνας είναι το διαφανές πρόσθιο τμήμα του ματιού. Είναι υπεύθυνος για τα δύο τρίτα της συνολικής διαθλαστικής δύναμης του οφθαλμού. Για να λειτουργήσει σωστά πρέπει να έχει τέλεια καμπυλότητα και να καλύπτεται από το δακρυϊκό φιλμ το οποίο ουσιαστικά αποτελεί την πρώτη οπτική επιφάνεια του ματιού.
Η παραμικρή αλλαγή στο πάχος αυτού του φιλμ δημιουργεί τεράστια οπτικά σφάλματα. Όταν κλαίτε η ποσότητα του νερού δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένη. Στο κάτω μέρος δημιουργείται ο μηνίσκος των δακρύων μια συγκέντρωση υγρού λόγω της βαρύτητας. Κάθε φορά που ανοιγοκλείνετε τα μάτια σας αυτό το νερό μετακινείται προκαλώντας κυματισμούς στην οπτική επιφάνεια.
Το φως που εισέρχεται στο μάτι διαθλάται διαφορετικά από κάθε κύμα. Το αποτέλεσμα είναι η αδυναμία δημιουργίας μιας καθαρής εικόνας. Είναι σαν να προσπαθείτε να διαβάσετε ένα κείμενο μέσα από τον πάτο ενός ποτηριού γεμάτου με νερό.
Ο φακός του ματιού στο εσωτερικό προσπαθεί μάταια να αντισταθμίσει αυτό το σφάλμα αυξάνοντας την προσπάθεια εστίασης κάτι που οδηγεί σε περαιτέρω κόπωση.
6. Πώς το πλεονάζον υγρό αλλοιώνει την εστίαση
Η αδυναμία εστίασης δεν οφείλεται μόνο στη διάθλαση αλλά και στη μηχανική δράση των βλεφάρων. Σε μια προσπάθεια να καθαρίσετε την όρασή σας ανοιγοκλείνετε τα μάτια σας πολύ γρήγορα και συχνά. Η ταχεία αυτή κίνηση λειτουργεί σαν υαλοκαθαριστήρας που αλείφει το παχύρρευστο συναισθηματικό δάκρυ πάνω στον κερατοειδή.
Ωστόσο αντί να καθαρίζει την επιφάνεια προσθέτει φυσαλίδες αέρα και υπολείμματα βλέννας τα οποία εμποδίζουν την καθαρή όραση. Η συνεχής παρουσία μεγάλης ποσότητας υγρού προκαλεί επίσης ένα αντανακλαστικό ελαφρύ άνοιγμα της κόρης του ματιού. Το μάτι προσπαθεί να επιτρέψει σε περισσότερο φως να εισέλθει για να αντισταθμίσει την κακή ποιότητα της εικόνας.
Αυτή η αλλαγή στο μέγεθος της κόρης μειώνει το βάθος πεδίου καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την εστίαση σε κοντινά αντικείμενα όπως η οθόνη του κινητού σας. Η όραση γίνεται σκοτεινή και θολή.
Αυτός είναι ο λόγος που η ανάγνωση μηνυμάτων κατά τη διάρκεια μιας συναισθηματικής κρίσης αποτελεί συχνά αδύνατη αποστολή.
7. Οίδημα βλεφάρων και μηχανική πίεση
Το κλάμα προκαλεί ραγδαία αγγειοδιαστολή στα αιμοφόρα αγγεία γύρω από τα μάτια και το πρόσωπο. Αυξημένη ποσότητα αίματος συσσωρεύεται στην περιοχή οδηγώντας σε διαρροή υγρού στους γύρω ιστούς. Το δέρμα των βλεφάρων είναι το πιο λεπτό στο ανθρώπινο σώμα γεγονός που το καθιστά εξαιρετικά επιρρεπές στο οίδημα.
Καθώς τα βλέφαρα πρήζονται βαραίνουν και ασκούν σημαντική μηχανική πίεση πάνω στον βολβό του ματιού. Αυτή η πίεση μπορεί να αλλάξει ελαφρώς το σχήμα του εύκαμπτου κερατοειδούς προκαλώντας έναν παροδικό αστιγματισμό. Ο αστιγματισμός εμφανίζεται όταν ο κερατοειδής χάνει την τέλεια σφαιρική του μορφή.
Το οίδημα στενεύει επίσης τη βλεφαρική σχισμή κάνοντας τα μάτια να φαίνονται μισόκλειστα. Οι πρησμένοι ιστοί παρεμβάλλονται στο οπτικό πεδίο ενώ ταυτόχρονα δυσκολεύουν τη φυσιολογική κίνηση των ματιών μειώνοντας την ικανότητα άμεσης στροφής του βλέμματος.
Η αποκατάσταση αυτής της μηχανικής παραμόρφωσης απαιτεί χρόνο μέχρι το φλεγμονώδες οίδημα να απορροφηθεί από το λεμφικό σύστημα.
8. Κόπωση των ακτινωτών μυών του ματιού
Η διαδικασία της εστίασης ονομάζεται προσαρμογή. Ο ακτινωτός μυς στο εσωτερικό του ματιού συσπάται και χαλαρώνει για να αλλάξει το σχήμα του φακού επιτρέποντας την καθαρή όραση σε διαφορετικές αποστάσεις. Όταν η εικόνα είναι συνεχώς θολή λόγω των δακρύων ο εγκέφαλος δίνει εντολή στον μυ να εργαστεί υπερωρίες για να διορθώσει το σφάλμα.
Αυτή η ακατάπαυστη προσπάθεια εστίασης προκαλεί ραγδαία μυϊκή κόπωση. Ο ακτινωτός μυς καταπονείται και παθαίνει έναν ελαφρύ σπασμό αρνούμενος να χαλαρώσει. Αυτό εξηγεί γιατί ακόμη και αφού σκουπίσετε τα δάκρυά σας η όρασή σας μπορεί να παραμείνει θολή και εκτός εστίασης για αρκετά λεπτά.
Επιπρόσθετα το γενικευμένο στρες και η ένταση των μυών του προσώπου κατά τη διάρκεια του κλάματος επιδεινώνουν την οφθαλμική κόπωση. Το σώμα βρίσκεται σε κατάσταση εξάντλησης και οι μύες των ματιών δεν αποτελούν εξαίρεση.
Η ανάπαυση με κλειστά μάτια αποτελεί τη μόνη διέξοδο για τη λύση αυτού του ακτινωτού σπασμού και την επιστροφή της ομαλής προσαρμογής.
9. Διαφορά συναισθηματικών και αντανακλαστικών δακρύων
Ο τρόπος που θολώνει η όραση διαφέρει ανάλογα με την αιτία του κλάματος. Αντανακλαστικά δάκρυα παράγονται όταν το μάτι εκτίθεται σε ερεθιστικούς παράγοντες όπως ο καπνός το κρεμμύδι ή ο άνεμος. Ο σκοπός τους είναι ο ταχύτατος καθαρισμός της επιφάνειας. Αποτελούνται σχεδόν αποκλειστικά από καθαρό νερό και έχουν πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες.
Όταν καθαρίζετε το κρεμμύδι η όραση θολώνει στιγμιαία αλλά επανέρχεται αμέσως μόλις ανοιγοκλείσετε τα μάτια σας καθώς το νερό είναι λεπτόρρευστο και απορρέει εύκολα. Αντίθετα τα συναισθηματικά δάκρυα όπως προαναφέρθηκε είναι γεμάτα ορμόνες και πρωτεΐνες γεγονός που τα κάνει να κολλούν επίμονα στην επιφάνεια του κερατοειδούς.
Η διάρκεια της θολούρας είναι πολλαπλάσια στο συναισθηματικό κλάμα επειδή το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα παραμένει ενεργοποιημένο για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά το τέλος του δακρυσμού συνεχίζοντας την έκκριση παχύρρευστης βλέννας.
Αυτός ο διαχωρισμός αναδεικνύει την περίπλοκη χημική διαφοροποίηση των υγρών του σώματος ανάλογα με τον λειτουργικό τους σκοπό.
10. Η επίδραση της τριβής των ματιών
Η πρώτη ενστικτώδης αντίδραση κατά το κλάμα είναι το σκούπισμα και το τρίψιμο των ματιών με τα χέρια ή με χαρτομάντιλα. Αυτή η μηχανική τριβή επιδεινώνει δραματικά την κατάσταση της όρασης. Το τρίψιμο καταστρέφει βίαια το ήδη ευαίσθητο επιθήλιο του κερατοειδούς αφαιρώντας την εξωτερική στοιβάδα των κυττάρων του.
Αυτές οι μικροσκοπικές εκδορές διαταράσσουν περαιτέρω την οπτική επιφάνεια και προκαλούν φωτοφοβία. Τα μάτια γίνονται εξαιρετικά ευαίσθητα στο φως και πονάνε. Παράλληλα το τρίψιμο απελευθερώνει ισταμίνη από τα κύτταρα του επιπεφυκότα εντείνοντας την αλλεργική αντίδραση και την ερυθρότητα.
Το χαρτί συχνά αφήνει μικροσκοπικές ίνες μέσα στο μάτι οι οποίες λειτουργούν ως ξένα σώματα πυροδοτώντας νέο κύκλο αντανακλαστικών δακρύων. Η πίεση που ασκείται στον βολβό διαταράσσει επίσης την κυκλοφορία του αίματος στο οπτικό νεύρο προκαλώντας την εμφάνιση αστραπών ή σκιών στο οπτικό πεδίο.
Η αποφυγή του τριψίματος είναι το πιο σημαντικό βήμα για την προστασία της οφθαλμικής υγείας σε συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές.
11. Πίνακας παραγόντων οπτικής θολούρας
Η οπτική διαταραχή είναι πολυπαραγοντική. Ο παρακάτω πίνακας αναλύει τους μηχανισμούς.
| Παράγοντας | Μηχανισμός Δράσης |
|---|---|
| Υπερπαραγωγή υγρού | Δημιουργία υδάτινου φακού που διαθλά λανθασμένα το φως |
| Αλλοίωση λιπιδικής στοιβάδας | Διατάραξη της λείας επιφάνειας του δακρυϊκού φιλμ |
| Οίδημα βλεφάρων | Μηχανική πίεση στον κερατοειδή προκαλώντας παροδικό αστιγματισμό |
| Τρίψιμο οφθαλμών | Μικροεκδορές στο επιθήλιο και απελευθέρωση ισταμίνης |
Η συνέργεια αυτών των παραγόντων δικαιολογεί απόλυτα τη σοβαρή αλλά προσωρινή υποβάθμιση της οπτικής λειτουργίας.
12. Πότε η θολή όραση κρύβει παθολογία
Είναι φυσιολογικό η όραση να θολώνει κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά το κλάμα. Ωστόσο εάν η θολούρα παραμένει για πολλές ώρες μετά την πλήρη ηρεμία ίσως υποδηλώνει ένα υποκείμενο πρόβλημα ξηροφθαλμίας. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται τα μάτια που δακρύζουν υπερβολικά συχνά πάσχουν από ξηρότητα.
Η κακή ποιότητα των βασικών δακρύων αναγκάζει τον αδένα να υπερπαράγει αντανακλαστικά υδατικά δάκρυα τα οποία όμως εξατμίζονται αμέσως. Επίσης άτομα με υψηλό δείκτη γλαυκώματος ίσως παρατηρήσουν παρατεταμένη θολούρα και έγχρωμα στεφάνια γύρω από τα φώτα μετά από έντονο στρες λόγω απότομης αύξησης της ενδοφθάλμιας πίεσης.
Η εμφάνιση πόνου που δεν υποχωρεί ερυθρότητας που επιδεινώνεται ή μείωσης της κεντρικής όρασης αποτελεί ένδειξη φλεγμονής του ραγοειδούς ή κερατίτιδας. Η ψυχολογική πίεση είναι ικανή να πυροδοτήσει υποβόσκουσες αυτοάνοσες οφθαλμικές παθήσεις.
Η επιμονή του συμπτώματος την επόμενη ημέρα επιβάλλει πάντα την οφθαλμολογική εκτίμηση.
13. Φροντίδα των οφθαλμών μετά το κλάμα
Η γρήγορη επαναφορά της όρασης εξαρτάται από τη σωστή φροντίδα της οφθαλμικής περιοχής. Αντί να τρίβετε τα μάτια σας ταμπονάρετε απαλά τα δάκρυα από τα ζυγωματικά με ένα μαλακό καθαρό πανί. Η εφαρμογή κρύων επιθεμάτων είναι η πλέον αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης.
Το κρύο προκαλεί άμεση αγγειοσύσπαση μειώνοντας δραματικά το οίδημα των βλεφάρων και την ερυθρότητα του επιπεφυκότα. Παράλληλα μειώνει τη φλεγμονώδη αντίδραση και την αίσθηση καύσου. Η πλύση του προσώπου με άφθονο δροσερό νερό απομακρύνει τα παχύρρευστα υπολείμματα βλέννας και αλατιού από τις βλεφαρίδες.
Αποφύγετε τη χρήση καλλυντικών ή φακών επαφής για αρκετές ώρες μετά από μια κρίση κλάματος καθώς η χημική ισορροπία του ματιού είναι διαταραγμένη και οι φακοί δεν θα εφάπτονται σωστά προκαλώντας σοβαρό ερεθισμό.
Αυτά τα απλά βήματα βοηθούν στην άμεση οπτική αποκατάσταση και ανακουφίζουν από το αίσθημα βάρους.
14. Χρήση τεχνητών δακρύων για αποκατάσταση
Μια εξαιρετικά αποτελεσματική λύση για την άμεση επαναφορά της εστίασης είναι η χρήση ποιοτικών τεχνητών δακρύων. Φαίνεται παράδοξο να προσθέτουμε υγρό σε ένα μάτι που μόλις έκλαιγε ωστόσο η λογική είναι καθαρά χημική.
Τα τεχνητά δάκρυα χωρίς συντηρητικά διαθέτουν εξαιρετική λιπαντική ικανότητα. Όταν ενσταλάζονται στο μάτι ξεπλένουν τα παχύρρευστα συναισθηματικά δάκρυα και τις φλεγμονώδεις πρωτεΐνες. Αντικαθιστούν το διαταραγμένο δακρυϊκό φιλμ με μια σταθερή και ομοιόμορφη επιφάνεια. Το υαλουρονικό νάτριο που περιέχουν προσκολλάται στον κερατοειδή λειαίνοντας άμεσα τα οπτικά σφάλματα.
Αυτή η διαδικασία επιταχύνει τη χαλάρωση των ακτινωτών μυών καθώς η εικόνα γίνεται αμέσως πιο καθαρή και ο εγκέφαλος σταματά να πιέζει για προσαρμογή. Η ενστάλαξη μιας σταγόνας σε κάθε μάτι αρκεί για να καθαρίσει το οπτικό πεδίο.
Η προληπτική χρήση αυτών των σταγόνων αποτελεί άριστη πρακτική για όσους υποφέρουν από ευαίσθητα μάτια σε περιόδους συναισθηματικού φόρτου.
15. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
1. Γιατί δεν μπορώ να εστιάσω σωστά όταν κλαίω;
Τα δάκρυα καλύπτουν τον κερατοειδή δημιουργώντας ένα ανομοιόμορφο στρώμα υγρού που διαθλά λανθασμένα το φως αναγκάζοντας τους μύες του ματιού να κουράζονται στην προσπάθειά τους να εστιάσουν.
2. Υπάρχει διαφορά στα δάκρυα όταν κλαίω από στενοχώρια σε σχέση με όταν καθαρίζω κρεμμύδια;
Ναι τα συναισθηματικά δάκρυα περιέχουν ορμόνες και περισσότερες πρωτεΐνες που τα κάνουν πιο παχύρρευστα εξηγώντας γιατί θολώνουν περισσότερο και για μεγαλύτερο διάστημα την όραση.
3. Μήπως χαλάνε τα μάτια μου επειδή τρίβω τα δάκρυα;
Το έντονο τρίψιμο γδέρνει τον κερατοειδή και επιδεινώνει τη θολούρα. Πρέπει απλώς να ταμπονάρετε τα μάτια σας και να μην ασκείτε καμία πίεση.
4. Γιατί νιώθω τα βλέφαρά μου τόσο βαριά;
Το κλάμα προκαλεί αγγειοδιαστολή και διαρροή υγρού στους ιστούς. Το οίδημα αυτό πιέζει τον βολβό του ματιού και αλλάζει ελαφρώς το σχήμα του δυσκολεύοντας την όραση.
5. Πόση ώρα είναι φυσιολογικό να βλέπω θολά;
Συνήθως η όραση επανέρχεται μέσα σε δεκαπέντε με τριάντα λεπτά αφού σταματήσετε να κλαίτε και το οίδημα υποχωρήσει.
6. Μπορώ να φορέσω τους φακούς επαφής μου μετά το κλάμα;
Καλό είναι να το αποφύγετε για μερικές ώρες διότι η χημεία των δακρύων έχει αλλάξει και ο φακός θα προκαλέσει τριβή και ερεθισμό στον ήδη ταλαιπωρημένο κερατοειδή.
7. Πότε πρέπει να ανησυχήσω;
Εάν η θολή όραση επιμένει την επόμενη ημέρα συνοδεύεται από οξύ πόνο φωτεινές αναλαμπές ή μαύρα στίγματα η οφθαλμολογική εκτίμηση είναι επειγόντως απαραίτητη.
16. Βιβλιογραφία
Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.
