Τι προκαλεί αίσθημα καύσου κατά την ούρηση στις γυναίκες;

1. Εισαγωγή: Αποκρυπτογράφηση της Γυναικείας Δυσουρίας

Το αίσθημα καύσου (τσούξιμο ή πόνος) κατά τη διάρκεια της ούρησης στις γυναίκες, γνωστό ιατρικά ως “δυσουρία”, οφείλεται στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων σε βακτηριακή κυστίτιδα (ουρολοίμωξη), ωστόσο, εξίσου συχνά προκαλείται από κολπίτιδες (μυκητιασικές ή βακτηριακές), σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ), δερματίτιδα εξ επαφής από χημικά (σαπούνια/αφρόλουτρα), ή ατροφία του κόλπου λόγω εμμηνόπαυσης. Η σωστή αναγνώριση του αιτίου είναι κρίσιμη για την αποφυγή άσκοπης χρήσης αντιβιοτικών.

Η δυσουρία δεν είναι ασθένεια, αλλά ένα ισχυρό, φλεγμονώδες σύμπτωμα. Όταν τα ούρα (τα οποία είναι ελαφρώς όξινα και περιέχουν άλατα) έρχονται σε επαφή με μια φλεγμονώδη (ερυθρή, ερεθισμένη) επιφάνεια του βλεννογόνου της ουρήθρας, του κόλπου ή του αιδοίου, τα αισθητικά νεύρα της περιοχής διεγείρονται βίαια, στέλνοντας σήμα οξέος πόνου, πόνου που περιγράφεται ως «λεπίδες» ή «καυτό γυαλί».

Ο ιατρικός διαχωρισμός αυτού του συμπτώματος απαιτεί λεπτότητα. Μια καίρια ερώτηση είναι εάν ο πόνος βιώνεται εσωτερικά (μέσα στην ουρήθρα και την κύστη, που παραπέμπει σε ουρολοίμωξη) ή εξωτερικά (στο δέρμα του αιδοίου καθώς τα ούρα περνούν από πάνω του, γεγονός που παραπέμπει σε κολπίτιδα, έρπητα ή μηχανικό ερεθισμό).

2. Γυναικεία Ανατομία: Η Ρίζα της Ευαλωτότητας

Για να κατανοήσουμε γιατί οι γυναίκες υποφέρουν τόσο συχνά από δυσουρία (πολλαπλάσια σε σχέση με τους άνδρες), πρέπει να εξετάσουμε την ανατομία του πυελικού εδάφους. Η γυναικεία ουρήθρα (ο σωλήνας που μεταφέρει τα ούρα από την κύστη προς τα έξω) είναι εξαιρετικά κοντή, έχοντας μήκος μόλις 3 έως 4 εκατοστά.

Αυτό το μικρό μήκος αποτελεί ευκολότατη διαδρομή (ανοιχτή πύλη) για κάθε βακτήριο που θέλει να ταξιδέψει προς την αποστειρωμένη ουροδόχο κύστη. Επιπλέον, το εξωτερικό στόμιο της ουρήθρας βρίσκεται σε ανατομική εγγύτητα με την είσοδο του κόλπου και τον πρωκτό, δύο περιοχές που φέρουν τεράστια αποικία μικροβίων (κυρίως εντερικών βακτηρίων).

Οποιαδήποτε φυσική δραστηριότητα (π.χ. σεξουαλική επαφή) ή λανθασμένη πρακτική υγιεινής (σκούπισμα με το χαρτί υγείας από πίσω προς τα εμπρός) λειτουργεί ως “όχημα μεταφοράς”, σπρώχνοντας τα εντερικά βακτήρια κατευθείαν στο στόμιο της ουρήθρας.

3. Βακτηριακή Κυστίτιδα (Ουρολοίμωξη – UTI)

Η Βακτηριακή Κυστίτιδα αποτελεί τον “συνήθη ύποπτο”. Προκαλείται κατά 80-90% από το *Escherichia coli (E. coli)*, ένα βακτήριο που ζει φυσιολογικά στο έντερο. Όταν αυτό το βακτήριο μπει στην ουροδόχο κύστη, πολλαπλασιάζεται και προσκολλάται (μέσω ειδικών “τριχών”) στα τοιχώματα (στο ουροθήλιο), προκαλώντας έντονη, διαβρωτική φλεγμονή.

Κατά τη διάρκεια της κυστίτιδας, το αίσθημα καύσου (τσούξιμο) είναι εξαιρετικά έντονο *στο τέλος* της ούρησης, καθώς τα φλεγμαίνοντα τοιχώματα της άδειας κύστης συμπιέζονται μεταξύ τους.

Η κυστίτιδα δεν έρχεται ποτέ μόνη της. Συνοδεύεται από ακατάσχετη συχνουρία (η γυναίκα πηγαίνει τουαλέτα κάθε 10 λεπτά, βγάζοντας μόνο σταγόνες), αίσθημα επείγουσας ανάγκης (urge), βάρος ή πόνο χαμηλά στην κοιλιά, και συχνά θολά ή δύσοσμα ούρα. Εάν εμφανιστεί αίμα στα ούρα (αιμορραγική κυστίτιδα), ο πανικός της ασθενούς κορυφώνεται, αν και συνήθως είναι καλοήθης φλεγμονή.

4. Κολπίτιδες: Μυκητιασικές και Βακτηριακές

Όταν το κάψιμο γίνεται αισθητό κυρίως *εξωτερικά* (στα χείλη του αιδοίου), καθώς τα ούρα περνούν πάνω από τον ερεθισμένο ιστό, η αιτία εντοπίζεται στον κόλπο, όχι στην κύστη.

Η Μυκητιασική Κολπίτιδα (καντιντίαση από *Candida albicans*) προκαλεί ακραίο, εξουθενωτικό κνησμό (φαγούρα), ερυθρότητα και χαρακτηριστικές παχύρρευστες, λευκές εκκρίσεις (σαν κομμένο γάλα). Το δέρμα του αιδοίου γεμίζει μικρορωγμές από τη φλεγμονή. Όταν το όξινο ούρο αγγίζει αυτές τις ρωγμές, η γυναίκα νιώθει “σαν να της ρίχνουν οξύ”.

Ομοίως, η Βακτηριακή Κολπίτιδα (ανισορροπία του pH και της χλωρίδας του κόλπου, συχνά με την παρουσία *Gardnerella*), προκαλεί ερεθισμό και δυσουρία, συνοδευόμενη από υδαρείς, γκριζωπές εκκρίσεις με πολύ χαρακτηριστική και δυσάρεστη οσμή «ψαριού».

Χαρακτηριστικό	Κυστίτιδα (Ουρολοίμωξη)	Κολπίτιδα (Μύκητες / Βακτήρια)
Εντόπιση Πόνου	Εσωτερικά (στην ουρήθρα / κύστη)	Εξωτερικά (στο δέρμα του αιδοίου)
Συνοδά Συμπτώματα	Συχνουρία, βάρος στην κοιλιά, αίμα	Κνησμός (φαγούρα), ερυθρότητα αιδοίου
Εκκρίσεις / Υγρά	Καμία αλλαγή στις εκκρίσεις	Παχύρρευστες (λευκές) ή υδαρείς (δύσοσμες)
Ούρα	Θολά, δύσοσμα, σταγόνες	Φυσιολογικής όψης, κανονική ροή

5. Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα (ΣΜΝ)

Πολλά σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα αποτελούν τους “σιωπηλούς ενόχους” της δυσουρίας, καθώς συχνά δεν προκαλούν τα θορυβώδη συμπτώματα μιας τυπικής ουρολοίμωξης.

Τα Χλαμύδια (*Chlamydia trachomatis*) και η Γονόρροια (*Neisseria gonorrhoeae*) προκαλούν φλεγμονή του κόλπου (τραχηλίτιδα) και της ουρήθρας (ουρηθρίτιδα). Η γυναίκα νιώθει διαρκές τσούξιμο, αίσθημα καύσου και ίσως παρατηρήσει ένα ασυνήθιστο κιτρινωπό ή βλεννώδες έκκριμα. Εάν δεν θεραπευτούν, τα βακτήρια αυτά μπορούν να ανέβουν στις σάλπιγγες προκαλώντας Φλεγμονώδη Νόσο της Πυέλου (PID) και υπογονιμότητα.

Ο Έρπης των Γεννητικών Οργάνων (HSV) προκαλεί ίσως την πιο βασανιστική δυσουρία. Ο ιός δημιουργεί επώδυνες φουσκάλες και ανοιχτά έλκη (πληγές) στο αιδοίο και γύρω από την ουρήθρα. Το πέρασμα των ούρων πάνω από τα ανοιχτά έλκη είναι τόσο επώδυνο που ορισμένες γυναίκες κατακρατούν τα ούρα τους (επίσχεση) από τον φόβο του πόνου.

6. Μηχανική και Χημική Δερματίτιδα (Ερεθιστικοί Παράγοντες)

Το δέρμα του αιδοίου και ο βλεννογόνος της ουρήθρας είναι εξαιρετικά ευαίσθητα σε σκληρά χημικά. Η ερεθιστική (χημική) δερματίτιδα αποτελεί συχνότατη και συχνά παραβλεπόμενη αιτία καύσου, χωρίς να υπάρχει κανένα μικρόβιο (sterile dysuria).

Η χρήση ισχυρών, αρωματικών αφρόλουτρων, τα σπρέι υγιεινής της ευαίσθητης περιοχής, τα αρωματισμένα χαρτιά υγείας ή σερβιετάκια, ακόμα και τα υπολείμματα ισχυρού απορρυπαντικού στα εσώρουχα, καταστρέφουν τον προστατευτικό (όξινο) μανδύα της περιοχής, αφήνοντας το δέρμα φλεγμονώδες, ξερό και “γυμνό”.

Επιπλέον, οι “κολπικές πλύσεις” (douching), δηλαδή η εσωτερική πλύση του κόλπου με νερό ή ξύδι, που πολλές γυναίκες εφαρμόζουν θεωρώντας ότι «καθαρίζουν» την περιοχή, είναι καταστροφικές. Σκοτώνουν την καλή χλωρίδα (γαλακτοβάκιλλους), ξηραίνουν τον βλεννογόνο και προκαλούν άμεσο τσούξιμο και ευπάθεια σε λοιμώξεις.

7. Διάμεση Κυστίτιδα (Σύνδρομο Επώδυνης Κύστης)

Εάν ο πόνος στην ούρηση, η συχνουρία (έως και 60 φορές την ημέρα) και το κάψιμο επιμένουν για μήνες, και όλες οι καλλιέργειες ούρων βγαίνουν αρνητικές (“δεν υπάρχει μικρόβιο”), η ασθενής πρέπει να ελεγχθεί για Διάμεση Κυστίτιδα (Interstitial Cystitis / Painful Bladder Syndrome).

Πρόκειται για μια χρόνια, μη μικροβιακή φλεγμονώδη πάθηση του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης. Το εσωτερικό στρώμα της κύστης (το επιθήλιο που την προστατεύει από τις τοξίνες των ούρων) εμφανίζει ρωγμές και έλκη.

Όταν η κύστη γεμίζει με ούρα, οι τοξίνες διαπερνούν αυτές τις ρωγμές, ερεθίζοντας άμεσα τα νεύρα και τον μυ της κύστης. Η γυναίκα νιώθει αφόρητο πόνο (καύσο) όσο η κύστη γεμίζει, ο οποίος συνήθως (αλλά όχι πάντα) ανακουφίζεται προσωρινά τη στιγμή που ουρεί, για να ξεκινήσει πάλι ο κύκλος.

8. Ατροφική Κολπίτιδα (Εμμηνόπαυση και Πτώση Οιστρογόνων)

Η εμμηνόπαυση (και η περιεμμηνόπαυση) επιφέρει δραματικές αλλαγές στο ουροποιογεννητικό σύστημα της γυναίκας. Οι ιστοί του κόλπου, του αιδοίου και της ουρήθρας εξαρτώνται απολύτως από τα οιστρογόνα για να διατηρούν την ελαστικότητα, την υγρασία και το πάχος τους.

Όταν τα οιστρογόνα μειώνονται (ατροφία του ουροποιογεννητικού), το επιθήλιο του κόλπου και της ουρήθρας γίνεται εξαιρετικά λεπτό, ξηρό και εύθραυστο (σαν ριζόχαρτο). Η ξηρότητα αυτή προκαλεί μικροσκοπικά σχισίματα (μικροτραυματισμούς) κατά τη διάρκεια της κίνησης, της γυμναστικής ή της σεξουαλικής επαφής.

Λόγω αυτών των ρωγμών, το πέρασμα των ούρων προκαλεί ισχυρό αίσθημα καύσου (εξωτερική δυσουρία). Ταυτόχρονα, λόγω της λέπτυνσης, τα βακτήρια εισέρχονται ευκολότερα, με αποτέλεσμα οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση να εμφανίζουν υποτροπιάζουσες, πραγματικές ουρολοιμώξεις, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο πόνου.

9. Κολικός Νεφρού (Πέτρες στο Ουροποιητικό)

Αν και οι πέτρες στα νεφρά φημίζονται για τον αφόρητο πόνο στη μέση, μπορούν να προκαλέσουν ισχυρή δυσουρία. Καθώς ένας μικρός κρύσταλλος (πέτρα) κατεβαίνει από το νεφρό και πλησιάζει προς την ουροδόχο κύστη (κοντά στην κυστεοουρητηρική συμβολή), ερεθίζει τον βλεννογόνο.

Αυτός ο ερεθισμός αντανακλά (αναφερόμενος πόνος) ως αίσθημα καύσου και συχνουρίας. Ακόμη και αφού η πέτρα πέσει μέσα στην κύστη ή καθώς προσπαθεί να περάσει (να αποβληθεί) μέσα από τη στενή ουρήθρα, η γυναίκα βιώνει «κοψίματα» και οξύ τσούξιμο.

Η δυσουρία της πέτρας συνοδεύεται συχνά από μικροσκοπική ή μακροσκοπική αιματουρία (ροζ, κόκκινα ή καφέ ούρα), λόγω του γδαρσίματος που προκαλεί ο λίθος, και από τον κλασικό, ανυπόφορο, παλμικό πόνο στη μέση που δεν υποχωρεί με καμία στάση του σώματος.

10. Μυϊκός Σπασμός του Πυελικού Εδάφους

Μια εξαιρετικά υποτιμημένη αιτία “ψευδούς” ουρολοίμωξης (όπου οι καλλιέργειες είναι καθαρές) είναι η Δυσλειτουργία του Πυελικού Εδάφους (Hypertonic Pelvic Floor).

Οι μύες που στηρίζουν τη μήτρα, την κύστη και το έντερο, μπορεί να βρεθούν σε κατάσταση μόνιμου, σφιχτού σπασμού (κράμπας). Αυτό μπορεί να οφείλεται σε χρόνιο άγχος, προηγούμενο τραύμα (π.χ. τοκετό), ενδομητρίωση, ή ως αμυντικός μηχανισμός του σώματος έπειτα από προηγούμενες, επανειλημμένες ουρολοιμώξεις.

Όταν οι μύες είναι σφιγμένοι, συμπιέζουν τα νεύρα της πυέλου και την ίδια την ουρήθρα. Κατά την ούρηση, ο σπασμός εμποδίζει την ομαλή χάλαση του σφιγκτήρα. Αυτή η μυϊκή ένταση “μεταφράζεται” από τον εγκέφαλο ως τσούξιμο, πόνος και δυσκολία κένωσης, ενώ δεν υπάρχει καμία απολύτως λοίμωξη.

11. Σεξουαλική Δραστηριότητα (Cystitis Honeymoon)

Η σεξουαλική επαφή είναι ίσως ο ισχυρότερος μηχανικός εκλυτικός παράγοντας για την έναρξη δυσουρίας σε υγιείς, νεαρές γυναίκες (Honeymoon Cystitis).

Κατά τη διάρκεια της επαφής, η μηχανική τριβή προκαλεί ελαφρύ ερεθισμό ή «μώλωπα» στον ιστό της ουρήθρας (εσωτερική τριβή), η οποία μπορεί να προκαλέσει προσωρινό τσούξιμο την επόμενη ημέρα χωρίς την παρουσία μικροβίου.

Ωστόσο, η ίδια τριβή λειτουργεί ως “αντλία”, προωθώντας τα βακτήρια (E. coli) από την περινεϊκή περιοχή κατευθείαν μέσα στην ουρήθρα και την κύστη, προκαλώντας μια αληθινή βακτηριακή ουρολοίμωξη 24 με 48 ώρες μετά την επαφή.

12. Διαγνωστική Προσέγγιση: Καλλιέργεια Ούρων και Εξετάσεις

Μια γυναίκα με δυσουρία δεν πρέπει να παίρνει αντιβιοτικά στα “τυφλά”. Ο Παθολόγος, ο Γυναικολόγος ή ο Ουρολόγος θα ξεκινήσει τη διερεύνηση με μια Γενική Εξέταση και Καλλιέργεια Ούρων.

Η σωστή λήψη του δείγματος είναι κρίσιμη: πλύσιμο της περιοχής, απόρριψη της πρώτης σταγόνας και λήψη ούρων (μέσου ρεύματος) σε αποστειρωμένο ουροδοχείο. Η ύπαρξη νιτρωδών και λευκών αιμοσφαιρίων στη Γενική επιβεβαιώνει την ουρολοίμωξη, ενώ η Καλλιέργεια ταυτοποιεί το ακριβές μικρόβιο και δείχνει ποιο αντιβιοτικό το σκοτώνει (Αντιβιόγραμμα).

Εάν τα ούρα είναι απολύτως “καθαρά”, ο ιατρός θα προχωρήσει σε Γυναικολογική εξέταση, λήψη κολπικού και τραχηλικού υγρού για καλλιέργεια (για αποκλεισμό Μυκήτων, Χλαμυδίων, Γονόρροιας) και κλινική αξιολόγηση για ύπαρξη ατροφίας ή δερματίτιδας.

13. Ενδείξεις Σοβαρότητας (Red Flags)

Αν και το τσούξιμο είναι συνήθως μια απλή (αν και οδυνηρή) τοπική λοίμωξη, υπάρχουν “κόκκινα σημάδια” που επιβάλλουν άμεση, επείγουσα ιατρική περίθαλψη, καθώς υποδηλώνουν ότι η φλεγμονή έχει επεκταθεί.

– Υψηλός Πυρετός (πάνω από 38°C) και Ρίγος (τρέμουλο): Υποδηλώνει ότι τα βακτήρια έχουν “ανέβει” από την κύστη, μέσω των ουρητήρων, και έχουν μολύνει τα ίδια τα νεφρά (Οξεία Πυελονεφρίτιδα). Αποτελεί δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση (σηψαιμία).

– Οξύς πόνος στη μέση (οσφυϊκή χώρα) ή στα πλευρά: Ένδειξη συμμετοχής των νεφρών (πυελονεφρίτιδα ή απόφραξη από πέτρα).

– Εμφανές Αίμα στα ούρα (Μακροσκοπική Αιματουρία): Αν και συχνό στις αιμορραγικές κυστίτιδες, το αίμα δεν πρέπει ποτέ να αγνοείται, καθώς σε μεγαλύτερες ηλικίες είναι το πρώτο σύμπτωμα καρκίνου της κύστης.

14. Συντηρητικές Παρεμβάσεις και Φαρμακευτική Αντιμετώπιση

Η αληθής βακτηριακή ουρολοίμωξη απαιτεί συνταγογραφημένη αντιβίωση (όπως η φωσφομυκίνη, η νιτροφουραντοΐνη ή οι κεφαλοσπορίνες) για 3-5 ημέρες. Σημαντικό είναι η ασθενής να ολοκληρώσει τη θεραπεία, ακόμη και αν τα συμπτώματα εξαφανιστούν τη δεύτερη μέρα, για να αποφευχθεί η δημιουργία ανθεκτικών μικροβίων.

Για την ανακούφιση του οξέος πόνου μέχρι να δράσει το αντιβιοτικό, χορηγούνται παυσίπονα του ουροποιητικού συστήματος (όπως η φαιναζοπυριδίνη – Pyridium), τα οποία “μουδιάζουν” τα τοιχώματα της κύστης (προσοχή: χρωματίζουν τα ούρα έντονα πορτοκαλί).

Εάν η δυσουρία οφείλεται σε μύκητες, χορηγούνται κολπικά υπόθετα και αντιμυκητιασικές κρέμες. Για την εμμηνοπαυσιακή ατροφία, η χρήση τοπικών οιστρογόνων (σε μορφή κρέμας ή υποθέτων στον κόλπο) αναγεννά το επιθήλιο, “παχαίνει” τον ιστό και σταματάει ριζικά το τσούξιμο και τις λοιμώξεις.

15. Πρόληψη και Αλλαγές στον Τρόπο Ζωής

Ο ακρογωνιαίος λίθος για τις γυναίκες που υποφέρουν από υποτροπιάζουσες κυστίτιδες ή τσουξίματα είναι η πρόληψη. Η άφθονη λήψη υγρών (τουλάχιστον 2-3 λίτρα νερό) “ξεπλένει” μηχανικά την ουρήθρα, μη επιτρέποντας στα βακτήρια να προσκολληθούν.

– Υγιεινή: Σκούπισμα (στην τουαλέτα) αυστηρά με φορά “από εμπρός προς τα πίσω” (από τον κόλπο προς τον πρωκτό).

– Σεξουαλική Επαφή: Υποχρεωτική ούρηση *αμέσως μετά* τη σεξουαλική επαφή, προκειμένου να αποβληθούν τυχόν βακτήρια που ωθήθηκαν στην ουρήθρα. Επίσης, χρήση επαρκούς λιπαντικού (με βάση το νερό) για αποφυγή μηχανικών μικροτραυματισμών.

– Ένδυση: Αποφυγή στενών, συνθετικών εσωρούχων (string) και στενών παντελονιών που εγκλωβίζουν την υγρασία και ανεβάζουν τη θερμοκρασία της περιοχής, ευνοώντας την ανάπτυξη μυκήτων. Χρήση αποκλειστικά 100% βαμβακερών εσωρούχων.

– Κράνμπερι & Μαννόζη: Συμπληρώματα D-Μαννόζης (D-mannose) και εκχυλίσματος Cranberry βοηθούν σημαντικά, καθώς εμποδίζουν το βακτήριο E. coli να «αγκιστρωθεί» στα τοιχώματα της κύστης.

16. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Μπορώ να πάρω ένα αντιβιοτικό που μου είχε περισσέψει στο σπίτι για να μου περάσει;

Ποτέ. Μπορεί το τσούξιμο να οφείλεται σε μύκητα, οπότε το αντιβιοτικό θα κάνει την κατάσταση δέκα φορές χειρότερη. Ακόμα και αν είναι μικρόβιο, το E. coli ίσως είναι ανθεκτικό στο παλιό σας φάρμακο. Πρέπει να κάνετε καλλιέργεια.

2. Γιατί οι ουρολοιμώξεις με πιάνουν συχνά το καλοκαίρι;

Η αφυδάτωση (δεν πίνετε αρκετό νερό για να αναπληρώσετε τον ιδρώτα) κάνει τα ούρα συμπυκνωμένα, ενώ η παραμονή με βρεγμένο μαγιό δημιουργεί ιδανικό, υγρό και θερμό περιβάλλον για μύκητες και βακτήρια.

3. Τι είναι το “μήνα του μέλιτος” (Honeymoon) cystitis;

Είναι η ουρολοίμωξη που εμφανίζεται μετά από συχνή ή έντονη σεξουαλική δραστηριότητα, καθώς η τριβή προωθεί βακτήρια μέσα στην (κοντή) γυναικεία ουρήθρα. Η λύση είναι το καλό πλύσιμο και η ούρηση μετά την επαφή.

4. Να πλυθώ με χαμομήλι ή ξύδι (κολπική πλύση) για να περάσει;

Απαγορεύεται. Οι εσωτερικές κολπικές πλύσεις καταστρέφουν την “καλή χλωρίδα” (τους φρουρούς γαλακτοβάκιλλους) του κόλπου, αλλάζουν το pH και επιδεινώνουν τις λοιμώξεις. Το πλύσιμο (εξωτερικά μόνο) γίνεται μόνο με νερό ή ειδικό, ήπιο καθαριστικό.

5. Το άγχος μπορεί να μου προκαλέσει τσούξιμο στην ούρηση;

Το άγχος δεν δημιουργεί βακτήρια, αλλά προκαλεί ασυνείδητο “σφίξιμο” (σπασμό) των μυών του πυελικού εδάφους. Αυτός ο μυϊκός σπασμός συμπιέζει την ουρήθρα και προκαλεί αίσθημα καύσου κατά την ούρηση.

6. Το αίμα στα ούρα (μαζί με το τσούξιμο) είναι επικίνδυνο;

Είναι σύνηθες σε μια βαριά κυστίτιδα, διότι τα τοιχώματα της κύστης είναι φλεγμονώδη και αιμορραγούν εύκολα. Παρόλα αυτά, κάθε αίμα πρέπει να ελέγχεται (ιδίως αν δεν υπάρχει πόνος), γιατί σε μεγάλες ηλικίες σχετίζεται με καρκίνο της κύστης.

7. Γιατί μετά την εμμηνόπαυση υποφέρω συνέχεια από κυστίτιδες;

Η πτώση των οιστρογόνων ξηραίνει και λεπτύνει τα τοιχώματα του κόλπου και της ουρήθρας (ατροφία), αφαιρώντας την ασπίδα προστασίας κατά των μικροβίων. Οι κρέμες οιστρογόνων (τοπικά) δίνουν άμεση λύση.

17. Βιβλιογραφία

Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.