Η σιταλοπράμη είναι ένα καθιερωμένο, εξαιρετικά εκλεκτικό αντικαταθλιπτικό φάρμακο που ανήκει στην κατηγορία των αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης και συνταγογραφείται ευρέως για την αντιμετώπιση της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχές και των διαταραχών πανικού. Η πλέον επικίνδυνη, αν και σπάνια, ανεπιθύμητη ενέργεια της ουσίας είναι η πρόκληση του θανατηφόρου Σεροτονινεργικού Συνδρόμου, καθώς και η δυνητική παράταση του ηλεκτρικού διαστήματος QT στην καρδιά, που οδηγεί σε σοβαρές αρρυθμίες.
1. Εισαγωγή και Μηχανισμός Δράσης της Σιταλοπράμης
Ο μηχανισμός δράσης της σιταλοπράμης στοχεύει αποκλειστικά στη χημεία του εγκεφάλου και συγκεκριμένα στη νευροδιαβίβαση της σεροτονίνης. Σε ασθενείς με κατάθλιψη, τα επίπεδα της σεροτονίνης στις συνάψεις -τον χώρο επικοινωνίας μεταξύ των νευρώνων- είναι συχνά μειωμένα. Όταν οι νευρώνες απελευθερώνουν σεροτονίνη, ένα ειδικό σύστημα «αντλιών επαναπρόσληψης» σπεύδει να την απορροφήσει πίσω στο κύτταρο, τερματίζοντας πρόωρα τη δράση της. Το φάρμακο δεσμεύεται ισχυρά σε αυτές τις αντλίες και τις αδρανοποιεί.
Ο αποκλεισμός αυτού του μηχανισμού αναγκάζει τη σεροτονίνη να παραμείνει παγιδευμένη στη σύναψη για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η συσσώρευσή της διεγείρει εντονότερα τους υποδοχείς του απέναντι νευρώνα. Η μακροχρόνια αυτή διέγερση οδηγεί σταδιακά σε ευρύτερες νευροπλαστικές αλλαγές στον εγκέφαλο, ρυθμίζοντας περιοχές που ελέγχουν το συναίσθημα, το άγχος και τη διάθεση. Χαρακτηριστικό της ουσίας είναι η τεράστια εκλεκτικότητά της, καθώς δεν επηρεάζει σημαντικά τους υποδοχείς νοραδρεναλίνης, ντοπαμίνης ή ισταμίνης, μειώνοντας έτσι πολλές κλασικές παρενέργειες των παλαιότερων αντικαταθλιπτικών.
Η φαρμακοκινητική του μορίου είναι απολύτως προβλέψιμη. Απορροφάται ταχύτατα από το έντερο, ανεξάρτητα από την παρουσία τροφής, φτάνοντας στη μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα σε περίπου τέσσερις ώρες. Μεταβολίζεται στο ήπαρ μέσω συγκεκριμένων ενζύμων του κυτοχρώματος P450, παράγοντας ασθενείς μεταβολίτες, και τελικά αποβάλλεται μέσω των νεφρών και της χολής. Ο παρατεταμένος χρόνος ημιζωής της, γύρω στις τριάντα πέντε ώρες, επιτρέπει τη βολική χορήγησή της μία φορά την ημέρα, εξασφαλίζοντας σταθερά επίπεδα σεροτονίνης.
2. Προειδοποιήσεις και Προϋποθέσεις Πριν τη Λήψη της Σιταλοπράμης
Η συνταγογράφηση του φαρμάκου υπόκειται σε εξαιρετικά αυστηρές ψυχιατρικές και καρδιολογικές προειδοποιήσεις. Απαγορεύεται η χορήγηση σε ασθενείς κάτω των δεκαοκτώ ετών για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Κλινικές μελέτες αποκάλυψαν ότι τα αντικαταθλιπτικά αυτής της κατηγορίας αυξάνουν δραματικά τον κίνδυνο αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς στους εφήβους και τους νεαρούς ενήλικες, ιδίως κατά τον πρώτο μήνα της θεραπείας.
Ο καρδιολογικός κίνδυνος αποτελεί μείζον ζήτημα. Ασθενείς με συγγενές σύνδρομο μακρού QT, πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια ή γνωστές βραδυαρρυθμίες απαγορεύεται να λάβουν το φάρμακο σε δόσεις άνω των είκοσι χιλιοστόγραμμων, καθώς η δοσοεξαρτώμενη παράταση της ηλεκτρικής δραστηριότητας της καρδιάς μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρα κοιλιακή μαρμαρυγή. Η διόρθωση ηλεκτρολυτικών διαταραχών, όπως η έλλειψη καλίου, είναι υποχρεωτική πριν την έναρξη.
Σε εγκύους γυναίκες, η χρήση επιτρέπεται μόνο όταν τα οφέλη υπερτερούν του κινδύνου. Η λήψη της κατά το τρίτο τρίμηνο συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης πρωτοπαθούς πνευμονικής υπέρτασης στο νεογνό, μια σπάνια αλλά απειλητική πάθηση, καθώς και εμφάνισης στερητικού συνδρόμου στο βρέφος μετά τον τοκετό. Επίσης, ασθενείς με επιληψία απαιτούν τεράστια προσοχή, διότι η ουσία μειώνει τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων.
3. Ενδείξεις και Οδηγός Δοσολογίας για τη Σιταλοπράμη
Το φάρμακο ενδείκνυται κλινικά για την πλήρη θεραπευτική αντιμετώπιση των επεισοδίων μείζονος κατάθλιψης. Επιπλέον, αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής για τις αγχώδεις διαταραχές, με έμφαση στη διαταραχή πανικού, με ή χωρίς αγοραφοβία.
Για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης, η συνήθης δόση εκκίνησης για τους ενήλικες είναι είκοσι χιλιοστόγραμμα, λαμβανόμενη εφάπαξ καθημερινά. Η λήψη μπορεί να γίνεται το πρωί ή το βράδυ, ανάλογα με το αν προκαλεί υπνηλία ή αϋπνία στον ασθενή. Εάν μετά από τρεις έως τέσσερις εβδομάδες δεν παρατηρηθεί ικανοποιητική βελτίωση της διάθεσης, ο ιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση στα σαράντα χιλιοστόγραμμα ημερησίως, το οποίο αποτελεί και το απόλυτο, αυστηρό μέγιστο όριο λόγω των καρδιολογικών κινδύνων.
Στη διαταραχή πανικού, η προσέγγιση είναι εξαιρετικά συντηρητική. Η δόση έναρξης είναι μόλις δέκα χιλιοστόγραμμα την ημέρα για την πρώτη εβδομάδα. Αυτό συμβαίνει διότι η απότομη αύξηση της σεροτονίνης πυροδοτεί συχνά έντονο, παράδοξο άγχος, προκαλώντας κρίσεις πανικού προτού το φάρμακο αρχίσει να δρα θεραπευτικά. Για τους ασθενείς άνω των εξήντα πέντε ετών και για άτομα με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, η μέγιστη επιτρεπόμενη δόση περιορίζεται αυστηρά στα είκοσι χιλιοστόγραμμα.
4. Αναλυτική Παρουσίαση Παρενεργειών της Σιταλοπράμης
Οι παρενέργειες του φαρμάκου αντανακλούν την τεράστια παρουσία υποδοχέων σεροτονίνης όχι μόνο στον εγκέφαλο, αλλά και στο πεπτικό σύστημα.
Συχνές Παρενέργειες
Οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις, κυρίως η ναυτία και η ξηροστομία, ταλαιπωρούν τους περισσότερους ασθενείς τις πρώτες εβδομάδες, καθώς το έντερο είναι γεμάτο υποδοχείς σεροτονίνης. Επίσης, αναφέρεται συχνά υπερβολική εφίδρωση και αίσθημα κόπωσης. Το πιο ενοχλητικό και επίμονο πρόβλημα, το οποίο συχνά οδηγεί σε διακοπή της αγωγής, αφορά τη σεξουαλική σφαίρα. Οι άνδρες παραπονούνται για καθυστερημένη εκσπερμάτιση και στυτική δυσλειτουργία, ενώ και τα δύο φύλα βιώνουν δραματική μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας (λίμπιντο).
Σοβαρές παρενέργειες που πρέπει να αναφέρετε
Ο ασθενής ή οι οικείοι του πρέπει να αναζητήσουν άμεση ψυχιατρική βοήθεια εάν παρατηρήσουν, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας, ξαφνική, ακραία διέγερση, εχθρικότητα, αδυναμία να μείνει ακίνητος (ακαθισία) ή εμφάνιση αυτοκτονικών σκέψεων. Αυτές οι αντιδράσεις προειδοποιούν για ακατάλληλη αντίδραση του εγκεφάλου. Επίσης, εάν εμφανιστούν ανεξήγητοι μώλωπες, αίμα στα ούρα ή αιμορραγία από το έντερο, το φάρμακο έχει απορρυθμίσει τη λειτουργία των αιμοπεταλίων και η διακοπή του είναι επιβεβλημένη.
Σπάνιες Παρενέργειες
Σπανίως, ιδίως στους ηλικιωμένους, η θεραπεία προκαλεί επικίνδυνη μείωση του νατρίου στο αίμα, μια κατάσταση που οδηγεί σε οίδημα του εγκεφάλου, σύγχυση και κώμα. Η πρόκληση επιληπτικών σπασμών σε άτομα χωρίς ιστορικό, καθώς και η εμφάνιση οξέος γλαυκώματος κλειστής γωνίας που προκαλεί οξύ πόνο στα μάτια, θεωρούνται εξαιρετικά σπάνιες αλλά δυνητικά καταστροφικές επιπλοκές.
Παρενέργειες που συνήθως δεν απαιτούν ιατρική φροντίδα
Ο ήπιος πονοκέφαλος, η ελαφριά αϋπνία κατά τη διάρκεια της νύχτας ή οι συχνοί χασμουρητά, είναι καλοήθη συμπτώματα προσαρμογής του οργανισμού, τα οποία συνήθως εξασθενούν προοδευτικά μετά την πρώτη εβδομάδα.
| Κατηγορία Παρενέργειας | Συμπτώματα |
|---|---|
| Ψυχιατρικές (Σοβαρές) | Αυτοκτονικός ιδεασμός, ακαθισία, παράδοξο άγχος |
| Γαστρεντερικές & Σεξουαλικές | Ναυτία, ξηροστομία, απώλεια λίμπιντο, ανοργασμία |
| Καρδιολογικές & Αιματολογικές | Παράταση QT, αιμορραγική διάθεση, υπονατριαιμία |
5. Υπερβολική Δόση με Σιταλοπράμη
Η οξεία υπερδοσολογία, συχνά αποτέλεσμα απόπειρας αυτοκτονίας από καταθλιπτικούς ασθενείς, συνιστά μια ιατρική κρίση που πλήττει ταυτόχρονα το κεντρικό νευρικό και το καρδιαγγειακό σύστημα. Τα υψηλά τοξικά επίπεδα της ουσίας στον εγκέφαλο προκαλούν βαθιά σύγχυση, ακραία διέγερση, μυϊκό τρόμο και, ενδεχομένως, παρατεταμένους επιληπτικούς σπασμούς. Στη χειρότερη εξέλιξη, ο ασθενής βυθίζεται σε κώμα με αναπνευστική καταστολή.
Η μεγαλύτερη απειλή αφορά το σύστημα αγωγιμότητας της καρδιάς. Η τεράστια συγκέντρωση του φαρμάκου διαταράσσει βίαια τους διαύλους καλίου της καρδιάς, προκαλώντας ακραία παράταση του διαστήματος QT. Αυτή η ηλεκτρική απορρύθμιση ρίχνει την καρδιά σε κοιλιακή ταχυκαρδία ή μαρμαρυγή, οδηγώντας τον ασθενή σε ακαριαία καρδιακή ανακοπή. Ταυτόχρονα, τα επίπεδα αρτηριακής πίεσης καταρρέουν, προκαλώντας κυκλοφορικό σοκ.
Η μεταφορά του ασθενούς στο νοσοκομείο είναι άμεση προτεραιότητα. Δεν υπάρχει κανένα διαθέσιμο χημικό αντίδοτο ικανό να δεσμεύσει την ουσία. Η γαστρική πλύση και η χορήγηση ενεργού άνθρακα είναι σωτήριες μόνο εάν εφαρμοστούν αμέσως μετά την κατάποση. Η θεραπεία είναι αποκλειστικά υποστηρικτική. Ο ασθενής συνδέεται σε καρδιολογικό μόνιτορ και αντιμετωπίζεται επιθετικά με ενδοφλέβια υγρά και αντιαρρυθμικά φάρμακα, ενώ οι σπασμοί ελέγχονται με ενδοφλέβιες βενζοδιαζεπίνες, συνήθως εντός της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας.
6. Παράλειψη Δόσης και Τι να Αποφύγετε με τη Σιταλοπράμη
Εάν ξεχάσετε την προγραμματισμένη δόση σας, λάβετέ την αμέσως μόλις το θυμηθείτε. Αν ωστόσο το θυμηθείτε την επόμενη ημέρα, απλώς παραλείψτε την ξεχασμένη δόση. Η λήψη διπλής ποσότητας την ίδια ημέρα απαγορεύεται αυστηρά, καθώς θα εκτοξεύσει τη σεροτονίνη στον εγκέφαλο, προκαλώντας σας τεράστια ναυτία, ζάλη και κίνδυνο αρρυθμίας. Η θεραπεία βασίζεται στη σταθερή διατήρηση των επιπέδων, συνεπώς προγραμματίστε υπενθυμίσεις για τη λήψη.
Κατά τη διάρκεια της αγωγής, η αποχή από την κατανάλωση αλκοόλ είναι ο βασικότερος κανόνας. Παρότι η ουσία δεν ενισχύει άμεσα την επίδραση του αλκοόλ στον υγιή εγκέφαλο, στους καταθλιπτικούς ασθενείς ο συνδυασμός επιδεινώνει δραματικά την κεντρική καταστολή, οδηγώντας σε ανεξέλεγκτο λήθαργο, αδυναμία συγκέντρωσης και αύξηση της καταθλιπτικής διάθεσης, ακυρώνοντας εντελώς τη θεραπεία.
Επίσης, πρέπει να αποφεύγετε την αυθαίρετη λήψη φυτικών συμπληρωμάτων, ιδίως του βαλσαμόχορτου. Το βαλσαμόχορτο λειτουργεί ως φυσικό αντικαταθλιπτικό. Η συνδυασμένη λήψη του με το φάρμακο θα πολλαπλασιάσει ανεξέλεγκτα τη σεροτονίνη, προκαλώντας τοξικό σύνδρομο. Τέλος, σε ασθενείς που αισθάνονται κόπωση ή ζάλη, απαγορεύεται η οδήγηση, ειδικά κατά τον πρώτο μήνα της προσαρμογής του οργανισμού.
7. Αλληλεπιδράσεις Φαρμάκων με τη Σιταλοπράμη
Το φαρμακολογικό προφίλ της ουσίας δημιουργεί άμεσο κίνδυνο ανάπτυξης του θανατηφόρου Σεροτονινεργικού Συνδρόμου. Η συγχορήγηση με άλλες ουσίες που αυξάνουν τη σεροτονίνη, όπως οι αναστολείς μονοαμινοξειδάσης, η τραμαδόλη (ισχυρό παυσίπονο), οι τριπτάνες (για την ημικρανία) ή η λιθίου, απαγορεύεται. Εάν χορηγηθούν ταυτόχρονα, ο ασθενής θα εμφανίσει βίαιους σπασμούς, ακραίο πυρετό, ιδρώτα, παραλήρημα και κώμα, μια κατάσταση που σκοτώνει σε λίγες ώρες.
Σε επίπεδο ηπατικού μεταβολισμού, ισχυροί αναστολείς ενζύμων, όπως η ομεπραζόλη (για το στομάχι), εμποδίζουν τη διάσπαση του φαρμάκου. Τα επίπεδα της σιταλοπράμης στο αίμα διπλασιάζονται, αυξάνοντας τεράστια τον κίνδυνο καρδιακών αρρυθμιών. Ο ιατρός πρέπει να μειώσει δραστικά τη δόση του αντικαταθλιπτικού εάν ο ασθενής χρειάζεται θεραπεία για το στομάχι.
Η ταυτόχρονη χρήση με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη ή η ασπιρίνη, είναι εξαιρετικά ριψοκίνδυνη. Και οι δύο ουσίες επηρεάζουν τη λειτουργία των αιμοπεταλίων. Ο συνδυασμός τους οδηγεί σε μαζική αύξηση του κινδύνου εσωτερικών αιμορραγιών, ιδιαίτερα στο γαστρεντερικό σύστημα ηλικιωμένων ασθενών, και πρέπει να αποφεύγεται.
8. Προφυλάξεις, Ασφάλεια και Διάρκεια Δράσης της Σιταλοπράμης
Ο ακρογωνιαίος λίθος της ασφάλειας κατά την έναρξη της θεραπείας είναι η στενότατη παρακολούθηση του ασθενούς για σημάδια αυτοκτονικού ιδεασμού, ειδικά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες. Αυτό συμβαίνει διότι το φάρμακο βελτιώνει την κινητικότητα και την ενέργεια του ασθενούς πολύ πιο γρήγορα από ότι βελτιώνει την καταθλιπτική του διάθεση. Ο ασθενής, έχοντας πλέον ενέργεια αλλά παραμένοντας βαθιά καταθλιπτικός, ενδέχεται να υλοποιήσει αυτοκτονικές σκέψεις που προηγουμένως δεν είχε τη δύναμη να κάνει.
Η ασφαλής χορήγηση προϋποθέτει την ιατρική επιβεβαίωση της διάγνωσης. Εάν ο ασθενής πάσχει από αδιάγνωστη διπολική διαταραχή και όχι από απλή κατάθλιψη, η χορήγηση του φαρμάκου θα τον εκτινάξει σε βίαιη μανιακή κρίση, με ακραία υπερκινητικότητα, παραλήρημα μεγαλείου και πλήρη απώλεια επαφής με την πραγματικότητα. Ο ψυχίατρος ελέγχει πάντα το ιστορικό της οικογένειας.
Η διάρκεια της δράσης του φαρμάκου εκτείνεται πολύ πέρα από την κατάποση του δισκίου. Χρειάζονται συνήθως δύο έως τέσσερις εβδομάδες συνεχούς λήψης για να εμφανιστεί η αντικαταθλιπτική δράση. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται γι’ αυτή την καθυστέρηση, προκειμένου να μην απογοητευτούν και διακόψουν την αγωγή νομίζοντας ότι δεν λειτουργεί. Η θεραπεία διαρκεί συνήθως τουλάχιστον έξι μήνες μετά την πλήρη υποχώρηση της κατάθλιψης, για να αποφευχθεί η υποτροπή.
9. Πώς να Σταματήσετε τη Λήψη και Αποθήκευση της Σιταλοπράμης
Η διακοπή της χορήγησης απαγορεύεται απολύτως να γίνει απότομα. Εάν το φάρμακο σταματήσει εν μία νυκτί, ο εγκέφαλος βιώνει ένα ακραίο σύνδρομο στέρησης, το σύνδρομο απόσυρσης. Ο ασθενής νιώθει «ηλεκτρικές εκκενώσεις» στο κεφάλι (brain zaps), φρικτή ζάλη, ναυτία, αϋπνία και ακραίο άγχος που μιμείται την επιστροφή της κατάθλιψης. Η διακοπή πραγματοποιείται αποκλειστικά υπό ιατρική καθοδήγηση, με σταδιακή μείωση της δόσης (tapering) σε διάστημα πολλών εβδομάδων.
Τα δισκία αποθηκεύονται στην αρχική τους συσκευασία, προστατευμένα από το φως και την υγρασία, σε θερμοκρασία δωματίου που δεν υπερβαίνει τους εικοσιπέντε βαθμούς Κελσίου. Το ντουλάπι του μπάνιου ή σημεία κοντά σε πηγές θερμότητας είναι εντελώς ακατάλληλα για τη φύλαξη της χημικής ουσίας.
Κρατήστε το φάρμακο απολύτως μακριά από σημεία όπου μπορούν να το φτάσουν παιδιά, καθώς ένα και μόνο δισκίο είναι ικανό να προκαλέσει βαριά δηλητηρίαση. Μην πετάτε ποτέ ληγμένα χάπια στον νεροχύτη ή στα σκουπίδια. Η ρίψη αντικαταθλιπτικών στο περιβάλλον αποτελεί μείζον οικολογικό πρόβλημα, συνεπώς παραδώστε τα στα φαρμακεία για καταστροφή.
10. Πότε να Επισκεφθείτε Γιατρό για τη Σιταλοπράμη
Ο ασθενής ή το περιβάλλον του πρέπει να μεταβεί αμέσως στα επείγοντα εάν εμφανιστούν σημάδια Σεροτονινεργικού Συνδρόμου. Αυτά περιλαμβάνουν ξαφνικό, εξαιρετικά υψηλό πυρετό, μύες που τρέμουν και συσπώνται ανεξέλεγκτα, έντονη εφίδρωση, διάρροια και σοβαρή σύγχυση ή παραλήρημα. Πρόκειται για θανατηφόρα κατάσταση εάν δεν διακοπεί το φάρμακο και δεν χορηγηθούν αντίδοτα.
Επίσης, αναζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια εάν νιώσετε την καρδιά σας να “χτυπάει τρελά”, να κάνει παύσεις, ή αν λιποθυμήσετε χωρίς προφανή αιτία. Αυτό αποτελεί ξεκάθαρο σημάδι ότι το φάρμακο έχει απορρυθμίσει την ηλεκτρική αγωγιμότητα της καρδιάς, προκαλώντας μια σπάνια αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη κοιλιακή αρρυθμία.
Τέλος, εάν παρατηρήσετε ακατάσχετη αιμορραγία από τη μύτη, ούλα που ματώνουν εύκολα, μικρές κόκκινες κουκκίδες στο δέρμα, ή εάν ο εμετός και τα κόπρανά σας περιέχουν αίμα, μεταβείτε σε νοσοκομείο. Το φάρμακο έχει απορυθμίσει τα αιμοπετάλιά σας και κινδυνεύετε από θανατηφόρα εσωτερική αιμορραγία.
11. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
1. Πόσες μέρες θα κάνω να δω το φάρμακο να με βοηθάει;
Το φάρμακο δεν είναι παυσίπονο. Χρειάζεται από δύο έως τέσσερις εβδομάδες καθημερινής λήψης για να χτίσει τα επίπεδα της σεροτονίνης και να αλλάξει τη χημεία του εγκεφάλου, ώστε να νιώσετε βελτίωση στη διάθεσή σας.
2. Η έλλειψη ερωτικής επιθυμίας είναι μόνιμη;
Οι σεξουαλικές παρενέργειες είναι πάρα πολύ συχνές, αλλά δεν είναι μόνιμες. Θα υποχωρήσουν πλήρως μόλις τελειώσει η θεραπεία και διακόψετε το φάρμακο με την άδεια του ιατρού σας.
3. Πήρα το χάπι και ένιωσα χειρότερο άγχος από πριν. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Κατά τις πρώτες ημέρες, η ξαφνική αύξηση της σεροτονίνης μπορεί να προκαλέσει «παράδοξο άγχος». Ο ιατρός σας συνήθως σας καλύπτει με ένα ηρεμιστικό για τις πρώτες δέκα ημέρες, μέχρι να προσαρμοστεί ο εγκέφαλός σας.
4. Αν νιώθω καλά μετά από ένα μήνα, μπορώ να το κόψω;
Απαγορεύεται αυστηρά. Αν το διακόψετε, η κατάθλιψη θα επιστρέψει βιαιότερα, και θα πάθετε σύνδρομο στέρησης. Η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί τουλάχιστον έξι με εννέα μήνες μετά την πλήρη ανάρρωση.
5. Είναι αλήθεια ότι τα αντικαταθλιπτικά παχαίνουν;
Η ουσία αυτή γενικά θεωρείται ότι έχει ουδέτερη επίδραση στο βάρος. Ωστόσο, καθώς η διάθεσή σας βελτιώνεται, ενδέχεται να ανακτήσετε την όρεξη που σας είχε στερήσει η κατάθλιψη, οδηγώντας σε αύξηση βάρους.
6. Μπορώ να πάρω ασπιρίνη για τον πονοκέφαλο;
Αποφύγετε την ασπιρίνη και τα ισχυρά αντιφλεγμονώδη. Ο συνδυασμός τους με αυτό το φάρμακο μπορεί να σας προκαλέσει γαστρορραγία. Χρησιμοποιήστε μόνο παρακεταμόλη για τον πόνο.
7. Είναι επικίνδυνο αν πάρω μεγαλύτερη δόση από αυτή που μου έδωσε ο ιατρός;
Ναι, είναι εξαιρετικά θανατηφόρο. Δόσεις μεγαλύτερες από σαράντα χιλιοστόγραμμα δεν βελτιώνουν την κατάθλιψη, αλλά προκαλούν επικίνδυνες ηλεκτρικές διαταραχές στην καρδιά που μπορεί να σας σκοτώσουν.
12. Βιβλιογραφία
Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.
