1. Εισαγωγή στο οίδημα των άνω άκρων κατά την άσκηση
Το πρήξιμο και το σφίξιμο των χεριών κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου περιπάτου αποτελούν ένα απολύτως φυσιολογικό φαινόμενο που προκύπτει από τον συνδυασμό της αγγειοδιαστολής για την αποβολή θερμότητας της φυγόκεντρου δύναμης από την ταλάντευση των χεριών και της φυσικής βαρύτητας. Καθώς το σώμα παράγει τεράστιες ποσότητες θερμικής ενέργειας κατά την άσκηση τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλονται για να φέρουν το ζεστό αίμα πιο κοντά στην επιφάνεια του δέρματος δημιουργώντας άμεση αύξηση του όγκου στα άκρα.
Σε αντίθεση με τα πόδια τα οποία διαθέτουν την ισχυρή μυϊκή αντλία της γαστροκνημίας για να σπρώχνουν το αίμα πίσω προς την καρδιά τα χέρια κατά το περπάτημα βρίσκονται σε μια κατάσταση σχετικής αδράνειας. Κρέμονται χαλαρά στο πλάι του σώματος ενώ ταλαντεύονται ρυθμικά δημιουργώντας μια φυγόκεντρο δύναμη η οποία ωθεί τα υγρά του αίματος προς τα ακροδάχτυλα.
Όταν η αρτηριακή παροχή αίματος στα χέρια υπερβαίνει τη δυνατότητα της φλεβικής και λεμφικής επιστροφής το υγρό τμήμα του αίματος διαρρέει από τα τριχοειδή αγγεία προς τον διάμεσο ιστό. Το αποτέλεσμα είναι η ταχεία διόγκωση των δακτύλων και της παλάμης την οποία ο περιπατητής αισθάνεται ως δυσκαμψία και έντονο σφίξιμο στο δέρμα συχνά παρατηρώντας ότι το δαχτυλίδι του δεν βγαίνει πλέον με ευκολία.
Το σύμπτωμα αυτό αν και συχνά θορυβώδες υποχωρεί γρήγορα με την παύση της δραστηριότητας και την ανύψωση των άκρων χωρίς να υποδηλώνει κάποια σοβαρή οργανική δυσλειτουργία.
2. Η φυσιολογία της αγγειοδιαστολής
Κατά τη διάρκεια της αερόβιας άσκησης όπως το έντονο περπάτημα οι μυϊκές απαιτήσεις για οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά αυξάνονται δραματικά. Η καρδιά αυξάνει τον ρυθμό και τη δύναμη συστολής της προκειμένου να εξασφαλίσει τη βέλτιστη παροχή αίματος. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα ανακατευθύνει το αίμα από τα εσωτερικά όργανα προς τους εργαζόμενους μυς και το δέρμα.
Αυτή η αγγειοδιαστολή στα επιφανειακά αγγεία εξυπηρετεί έναν διπλό σκοπό. Αφενός τροφοδοτεί τους ιστούς αφετέρου λειτουργεί ως το κύριο σύστημα ψύξης του οργανισμού. Τα χέρια διαθέτουν ένα εξαιρετικά πυκνό δίκτυο τριχοειδών αγγείων ακριβώς κάτω από την επιδερμίδα. Η αύξηση της διαμέτρου αυτών των αγγείων προκαλεί άμεση αύξηση του συνολικού όγκου του άκρου.
Η διαστολή επιτρέπει τη μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων θερμού αίματος από τον πυρήνα του σώματος στην περιφέρεια. Καθώς το αίμα ρέει αργά μέσα από το διευρυμένο τριχοειδικό δίκτυο των χεριών η θερμότητα αποβάλλεται στο περιβάλλον μέσω της ακτινοβολίας και της εξάτμισης του ιδρώτα.
Η διαδικασία αυτή είναι ζωτικής σημασίας για την αποφυγή της θερμοπληξίας αλλά το αναπόφευκτο τίμημα είναι η προσωρινή διόγκωση των ιστών του χεριού.
3. Η επίδραση της βαρύτητας και της φυγόκεντρου δύναμης
Η μηχανική της βάδισης επιδεινώνει τη φυσιολογική αγγειοδιαστολή. Όταν περπατάτε τα χέρια σας κρέμονται κάθετα στο πλάι του σώματος. Η βαρύτητα ασκεί μια συνεχή έλξη στα υγρά δυσχεραίνοντας την επιστροφή του φλεβικού αίματος από τα ακροδάχτυλα πίσω προς την καρδιά. Το αίμα πρέπει να ταξιδέψει ενάντια στη βαρύτητα σε μια απόσταση σχεδόν ενός μέτρου.
Σε αυτό το πρόβλημα προστίθεται η ταλάντευση των χεριών. Η ρυθμική κίνηση των βραχιόνων εμπρός και πίσω λειτουργεί όπως η πέτρα σε μια σφεντόνα. Δημιουργεί μια φυγόκεντρο δύναμη η οποία σπρώχνει βίαια το αίμα και τη λέμφο προς το πιο απομακρυσμένο σημείο της κίνησης δηλαδή τα δάχτυλα.
Η διαφορά πιέσεων που προκύπτει αναγκάζει το πλάσμα του αίματος να διαπεράσει τα τοιχώματα των τριχοειδών και να συσσωρευτεί στον χώρο μεταξύ των κυττάρων προκαλώντας τοπικό οίδημα. Επειδή το δέρμα των δακτύλων είναι στενά συνδεδεμένο με τους υποκείμενους ιστούς ο χώρος για επέκταση είναι ελάχιστος.
Η υδραυλική αυτή πίεση τεντώνει ασφυκτικά το δέρμα ενεργοποιώντας τους υποδοχείς τάσης οι οποίοι μεταδίδουν το χαρακτηριστικό αίσθημα του σφιξίματος.
4. Απουσία λειτουργικής μυϊκής αντλίας
Το φλεβικό σύστημα του ανθρώπου δεν διαθέτει δική του αντλία. Εξαρτάται αποκλειστικά από την πίεση που ασκούν οι μύες πάνω στις φλέβες κατά τη συστολή τους για να σπρώξουν το αίμα προς την καρδιά. Στα κάτω άκρα οι ισχυροί μύες της γάμπας επιτελούν αυτό το έργο άριστα με κάθε βήμα.
Στα χέρια ωστόσο η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Κατά τη διάρκεια του περπατήματος οι μύες του πήχη και της παλάμης παραμένουν σε σχετική αδράνεια. Ο περιπατητής σπάνια σφίγγει τις γροθιές του ή χρησιμοποιεί τους μύες των χεριών του. Η απουσία αυτής της μυϊκής αντλίας σημαίνει ότι δεν υπάρχει καμία εξωτερική μηχανική δύναμη για να υποβοηθήσει τη φλεβική επιστροφή.
Οι λεπτές βαλβίδες μέσα στις φλέβες των χεριών προσπαθούν να αποτρέψουν την παλινδρόμηση του αίματος αλλά αδυνατούν να υπερνικήσουν μόνες τους την τεράστια φυγόκεντρο δύναμη και τη βαρύτητα.
Το αίμα λιμνάζει τοπικά προκαλώντας συμφόρηση η οποία λύνεται μόνο όταν το άτομο σταματήσει το περπάτημα και ανυψώσει τα χέρια του στο ύψος της καρδιάς.
5. Η σημασία του περιβάλλοντος και της θερμοκρασίας
Το εξωτερικό περιβάλλον διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ένταση του συμπτώματος. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ή σε περιβάλλοντα με υψηλή θερμοκρασία και υγρασία η ανάγκη του σώματος για ψύξη πολλαπλασιάζεται. Ο εγκέφαλος διατάζει μέγιστη αγγειοδιαστολή προκειμένου να αποτρέψει την υπερθέρμανση του πυρήνα.
Η ακραία αυτή αγγειοδιαστολή σημαίνει ότι τα χέρια κυριολεκτικά πλημμυρίζουν με αίμα. Η υγρασία στην ατμόσφαιρα εμποδίζει την εξάτμιση του ιδρώτα μειώνοντας την αποτελεσματικότητα της ψύξης και αναγκάζοντας τα αγγεία να παραμείνουν διεσταλμένα για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Το πρήξιμο υπό αυτές τις συνθήκες είναι άμεσο και εντυπωσιακό.
Αντίθετα κατά τη διάρκεια ενός χειμερινού περιπάτου η περιφερική αγγειοσύσπαση που προκαλεί το κρύο διατηρεί τα αγγεία των χεριών στενά αποτρέποντας την υπερβολική ροή αίματος προς τα άκρα. Σε αυτές τις συνθήκες το οίδημα είναι συνήθως ανύπαρκτο.
Η κατανόηση της περιβαλλοντικής αυτής εξάρτησης αποδεικνύει ότι το σφίξιμο των χεριών δεν αποτελεί ασθένεια αλλά τον τέλειο δείκτη της θερμορρυθμιστικής ικανότητας του σώματος.
6. Υπονατριαιμία και ανισορροπία ηλεκτρολυτών
Οι πολύωροι περίπατοι απαιτούν την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων νερού για την αποφυγή της αφυδάτωσης. Ωστόσο η υπερβολική κατανάλωση σκέτου νερού χωρίς την ταυτόχρονη αναπλήρωση των ηλεκτρολυτών που χάνονται μέσω του ιδρώτα μπορεί να προκαλέσει μια κατάσταση γνωστή ως υπονατριαιμία η οποία μεταφράζεται σε χαμηλά επίπεδα νατρίου στο αίμα.
Το νάτριο είναι ο κύριος ηλεκτρολύτης που διατηρεί τα υγρά μέσα στον ενδαγγειακό χώρο. Όταν η συγκέντρωση του νατρίου στο αίμα μειώνεται δραματικά λόγω αραίωσης η ωσμωτική ισορροπία καταρρέει. Το νερό εγκαταλείπει μαζικά τα αιμοφόρα αγγεία και εισέρχεται στα κύτταρα και στους ιστούς προκαλώντας γενικευμένο κυτταρικό οίδημα.
Τα χέρια και τα πόδια είναι οι πρώτες περιοχές που εμφανίζουν τα σημάδια αυτής της κατακράτησης. Τα δάχτυλα αποκτούν μια όψη που θυμίζει λουκάνικα και ολόκληρο το χέρι γίνεται εξαιρετικά βαρύ και δύσκαμπτο. Η κατάσταση αυτή μπορεί να γίνει επικίνδυνη εάν τα επίπεδα νατρίου πέσουν σε κρίσιμα όρια.
Η αντικατάσταση του σκέτου νερού με ισοτονικά αθλητικά ροφήματα τα οποία περιέχουν την ιδανική αναλογία αλατιού αποτρέπει τον σχηματισμό αυτού του οσμωτικού οιδήματος.
7. Πίνακας: Αιτίες και μηχανισμοί οιδήματος
Ο διαχωρισμός των παραγόντων που προκαλούν το οίδημα βοηθά στην κατανόηση της φυσιολογίας.
| Παράγοντας πρόκλησης | Μηχανισμός Δράσης |
|---|---|
| Αυξημένη θερμοκρασία | Μέγιστη αγγειοδιαστολή για την απαγωγή θερμότητας από το δέρμα |
| Ταλάντευση χεριών | Φυγόκεντρος δύναμη που σπρώχνει το αίμα προς τα ακροδάχτυλα |
| Έλλειψη μυϊκής κίνησης | Αδράνεια της φλεβικής αντλίας με αποτέλεσμα τη λιμνάζουσα κυκλοφορία |
| Υπονατριαιμία | Διαρροή νερού στους ιστούς λόγω μειωμένης ωσμωτικής πίεσης στο αίμα |
Η συνδυασμένη δράση αυτών των παραγόντων δημιουργεί το τέλειο περιβάλλον για την ανάπτυξη της παροδικής αυτής δυσκαμψίας.
8. Διαταραχές της λεμφικής κυκλοφορίας
Εκτός από το φλεβικό σύστημα το λεμφικό σύστημα παίζει εξίσου σημαντικό ρόλο στην απομάκρυνση των περιττών υγρών από τα χέρια. Τα λεμφαγγεία είναι εξαιρετικά λεπτά και ευαίσθητα στην εξωτερική πίεση. Όπως και οι φλέβες βασίζονται στη μυϊκή κίνηση για να σπρώξουν τη λέμφο πίσω προς τον θώρακα.
Κατά τη διάρκεια ενός παρατεταμένου περιπάτου με τα χέρια ακίνητα η λεμφική παροχέτευση επιβραδύνεται σημαντικά. Η λέμφος η οποία περιέχει μεγάλες πρωτεΐνες συσσωρεύεται στον διάμεσο ιστό των δακτύλων και της παλάμης προσελκύοντας ακόμη περισσότερο νερό μέσω όσμωσης.
Σε άτομα που έχουν υποβληθεί σε αφαίρεση λεμφαδένων από την περιοχή της μασχάλης συνήθως λόγω καρκίνου του μαστού το λεμφικό σύστημα είναι μόνιμα υποβαθμισμένο. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται λεμφοίδημα. Σε αυτούς τους ασθενείς ο παραμικρός περίπατος προκαλεί τεράστιο και συχνά επώδυνο πρήξιμο στο σύστοιχο χέρι.
Η χρήση ειδικών μανικιών διαβαθμισμένης συμπίεσης κατά τη διάρκεια της άσκησης είναι απολύτως απαραίτητη για την υποστήριξη της ελλιπούς λεμφικής κυκλοφορίας.
9. Εφαρμογή στενών ενδυμάτων και κοσμημάτων
Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείτε κατά το περπάτημα επηρεάζει άμεσα την κυκλοφορία των χεριών. Τα στενά μανίκια τα αντιανεμικά μπουφάν με σφιχτά λάστιχα στους καρπούς ή η εφαρμογή ιμάντων για το κινητό τηλέφωνο γύρω από τον βραχίονα λειτουργούν ως τοπικά τουρνικέ.
Αυτά τα εμπόδια επιτρέπουν μεν στο αρτηριακό αίμα να εισέλθει στο χέρι λόγω της υψηλής του πίεσης αλλά στραγγαλίζουν τις επιφανειακές φλέβες και τα λεμφαγγεία εμποδίζοντας την επιστροφή των υγρών. Η μηχανική αυτή απόφραξη επιταχύνει δραματικά τη δημιουργία οιδήματος.
Τα δαχτυλίδια αποτελούν έναν ξεχωριστό κίνδυνο. Καθώς το δάχτυλο πρήζεται το δαχτυλίδι μετατρέπεται σε μια άκαμπτη θηλιά που διακόπτει την τοπική αιμάτωση προκαλώντας ισχαιμικό πόνο και παγιδεύοντας τα υγρά στην άκρη του δακτύλου.
Η αφαίρεση όλων των κοσμημάτων από τα χέρια και η επιλογή χαλαρών ρούχων που δεν συμπιέζουν τις αρθρώσεις αποτελούν βασικούς κανόνες πριν από κάθε αθλητική δραστηριότητα.
10. Διαφοροδιάγνωση από καρδιολογικά ή νεφρικά νοσήματα
Ενώ το πρήξιμο των χεριών κατά την άσκηση είναι καλοήθες είναι ζωτικής σημασίας να διαχωριστεί από το παθολογικό οίδημα. Εάν το πρήξιμο δεν περιορίζεται μόνο στην ώρα του περιπάτου αλλά είναι μόνιμο επιδεινώνεται το πρωί ή συνοδεύεται από οίδημα και στα πόδια απαιτείται εκτενής ιατρική αξιολόγηση.
Η καρδιακή ανεπάρκεια μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αποτελεσματικά το αίμα οδηγώντας σε γενικευμένη φλεβική συμφόρηση η οποία εκδηλώνεται ως αμφοτερόπλευρο οίδημα στα άκρα. Ομοίως η νεφρική ανεπάρκεια προκαλεί μαζική κατακράτηση νατρίου και νερού σε ολόκληρο τον οργανισμό.
Ένα επιπλέον ανησυχητικό σημάδι είναι εάν το πρήξιμο αφορά μόνο το ένα χέρι και συνοδεύεται από ερυθρότητα πόνο ή αυξημένη θερμοκρασία. Αυτή η ασύμμετρη εικόνα υποδηλώνει τοπική φλεγμονή λοίμωξη του δέρματος ή εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση στο άνω άκρο.
Η παρουσία αυτών των συμπτωμάτων ανεξάρτητα από τη φυσική δραστηριότητα υποδεικνύει συστημική δυσλειτουργία και επιβάλλει τη διενέργεια καρδιολογικού και αιματολογικού ελέγχου.
11. Συνδυασμός με τον πονοκέφαλο τάσης
Πολλές φορές οι άνθρωποι που περπατούν με ένταση σφίγγουν υποσυνείδητα τους ώμους και τον αυχένα τους στην προσπάθειά τους να αυξήσουν τον ρυθμό ή λόγω κακής στάσης του σώματος. Αυτή η ισομετρική σύσπαση των τραπεζοειδών μυών εμποδίζει την ομαλή φλεβική επιστροφή από τα χέρια προς τον θώρακα.
Ταυτόχρονα ο μυϊκός σπασμός του αυχένα μεταφέρεται μέσω των περικράνιων μυών προκαλώντας τον κλασικό πονοκέφαλο τάσης. Ο περιπατητής επιστρέφει σπίτι με πρησμένα χέρια και έντονο βάρος στο κεφάλι αποδίδοντας εσφαλμένα και τα δύο συμπτώματα στην ίδια συστημική αιτία.
Στην πραγματικότητα η κακή εμβιομηχανική του κορμού κατά τη βάδιση ευθύνεται για αμφότερα τα συμπτώματα. Η διατήρηση χαλαρών ώμων η αποφυγή του σφιξίματος των δοντιών και η σωστή κίνηση των χεριών από τον ώμο λειτουργούν ευεργετικά σε πολλαπλά επίπεδα.
Η εκπαίδευση στη σωστή τεχνική βάδισης ελαχιστοποιεί την περιφερική καταπόνηση και αποτρέπει την ανάπτυξη δευτερογενών μυοσκελετικών πόνων.
12. Πρακτικές πρόληψης κατά το περπάτημα
Για να αποτρέψετε ή να ελαχιστοποιήσετε το δυσάρεστο πρήξιμο των χεριών ακολουθήστε τις παρακάτω στοχευμένες στρατηγικές κατά τη διάρκεια του περιπάτου:
- Σφίξτε και ανοίξτε τις γροθιές σας δυνατά κάθε δέκα λεπτά για να ενεργοποιήσετε τους μύες του πήχη και να λειτουργήσουν ως φλεβική αντλία.
- Λυγίστε τους αγκώνες σας σε γωνία ενενήντα μοιρών κατά την ταλάντευση αποφεύγοντας να κρατάτε τα χέρια σας εντελώς τεντωμένα προς τα κάτω.
- Ανυψώστε τα χέρια σας πάνω από το ύψος της καρδιάς για μερικά δευτερόλεπτα κατά τη διάρκεια της διαδρομής ώστε να βοηθήσει η βαρύτητα στην αποστράγγιση των υγρών.
- Χρησιμοποιήστε μπατόν πεζοπορίας trekking poles τα οποία αναγκάζουν τους μύες των χεριών να εργάζονται συνεχώς βελτιώνοντας δραματικά την κυκλοφορία.
- Κρατήστε ένα μικρό αντικείμενο στα χέρια σας όπως ένα μπαλάκι του στρες το οποίο θα πιέζετε ρυθμικά κατά τη διάρκεια της βόλτας.
Αυτές οι απλές παρεμβάσεις ακυρώνουν τη φυγόκεντρο δύναμη και ενεργοποιούν τον μηχανισμό απομάκρυνσης του αίματος.
13. Πότε το πρήξιμο υποδηλώνει ρευματολογικό πρόβλημα
Εάν το πρήξιμο εστιάζεται κυρίως στις ίδιες τις αρθρώσεις των δακτύλων συνοδεύεται από πόνο ερυθρότητα και έντονη πρωινή δυσκαμψία η αιτία ξεφεύγει από τη φυσιολογική αγγειοδιαστολή. Τα συμπτώματα αυτά υποδεικνύουν φλεγμονώδη αρθρίτιδα όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα η άσκηση αυξάνει την τοπική κυκλοφορία τροφοδοτώντας την υπάρχουσα φλεγμονή του αρθρικού υμένα. Τα δάχτυλα δεν πρήζονται ομοιόμορφα αλλά εμφανίζουν διογκώσεις στις κεντρικές αρθρώσεις δίνοντας στο δάχτυλο σχήμα ατράκτου. Το πρήξιμο αυτό δεν υποχωρεί άμεσα με την ανύψωση των χεριών.
Επίσης το σύνδρομο Raynaud μια διαταραχή όπου τα αγγεία των δακτύλων κάνουν ακραίο σπασμό στο κρύο συχνά ακολουθείται από μια φάση αντιδραστικής υπεραιμίας όπου τα δάχτυλα γίνονται κόκκινα και πρήζονται μόλις το άτομο ζεσταθεί μετά τον περίπατο.
Η αξιολόγηση από ρευματολόγο και ο ειδικός αιματολογικός έλεγχος διαχωρίζουν αυτές τις αυτοάνοσες οντότητες από το απλό οίδημα της άσκησης.
14. Μέθοδοι άμεσης ανακούφισης μετά την άσκηση
Με την επιστροφή στο σπίτι η ταχεία υποχώρηση του οιδήματος απαιτεί την άρση των παραγόντων που το προκάλεσαν. Ξαπλώστε και τοποθετήστε τα χέρια σας πάνω σε μερικά μαξιλάρια φροντίζοντας να βρίσκονται υψηλότερα από το στήθος. Η βαρύτητα θα αδειάσει άμεσα το λιμνάζον φλεβικό αίμα.
Το πλύσιμο των χεριών και των πήχεων με κρύο νερό προκαλεί ισχυρή αγγειοσύσπαση κλείνοντας τα διεσταλμένα τριχοειδή αγγεία και σταματώντας την περαιτέρω διαρροή πλάσματος στους ιστούς. Ένα ήπιο μασάζ με κατεύθυνση από τα ακροδάχτυλα προς τον ώμο υποβοηθά τη λεμφική αποχέτευση σπρώχνοντας το εξωκυττάριο υγρό πίσω στην κεντρική κυκλοφορία.
Η κατανάλωση ενός γεύματος πλούσιου σε κάλιο όπως μια μπανάνα και η αποφυγή υπερβολικά αλμυρών τροφών βοηθούν τους νεφρούς να αποβάλουν την περίσσεια υγρών μέσω της φυσιολογικής διούρησης.
Μέσα σε τριάντα έως εξήντα λεπτά τα χέρια ανακτούν την πλήρη ελαστικότητα και το φυσιολογικό τους μέγεθος χωρίς να αφήνουν καμία υπολειπόμενη ευαισθησία.
15. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
1. Γιατί πρήζονται τόσο πολύ τα χέρια μου όταν περπατάω αλλά όχι όταν τρέχω;
Όταν τρέχετε έχετε τους αγκώνες σας λυγισμένους και κινείτε τους μύες των χεριών σπρώχνοντας το αίμα πίσω. Στο περπάτημα τα χέρια κρέμονται χαλαρά και η φυγόκεντρος δύναμη στέλνει όλο το αίμα στα δάχτυλα.
2. Είναι επικίνδυνο που δεν μπορώ να βγάλω τα δαχτυλίδια μου μετά τη βόλτα;
Δεν είναι επικίνδυνο αλλά είναι εξαιρετικά άβολο. Συνιστάται να αφαιρείτε πάντα τα δαχτυλίδια σας πριν από κάθε άσκηση για να αποφύγετε τον ισχαιμικό πόνο από τη συμπίεση των πρησμένων δακτύλων.
3. Φταίει που πίνω πολύ νερό κατά τη διάρκεια της διαδρομής;
Η υπερβολική κατανάλωση σκέτου νερού χωρίς ηλεκτρολύτες αραιώνει το νάτριο στο αίμα αναγκάζοντας τα υγρά να διαφύγουν στους ιστούς. Η χρήση ισοτονικών ροφημάτων αποτρέπει αυτό το οίδημα.
4. Αν κρατάω βαράκια στα χέρια θα σταματήσει το πρήξιμο;
Ναι το κράτημα έστω και μικρών βαρών αναγκάζει τους μύες των χεριών να συσπώνται συνεχώς. Αυτή η μυϊκή λειτουργία αντλεί το φλεβικό αίμα πίσω στην καρδιά εμποδίζοντας τη στασιμότητα.
5. Γιατί το καλοκαίρι το πρόβλημα είναι πολύ χειρότερο;
Η ζέστη αναγκάζει το σώμα να διαστείλει τα αιμοφόρα αγγεία στο μέγιστο για να αποβάλει θερμότητα γεμίζοντας τα χέρια με τεράστιες ποσότητες αίματος σε σύγκριση με τον χειμώνα.
6. Το πρήξιμο σημαίνει ότι έχω πρόβλημα με την καρδιά μου;
Εφόσον το πρήξιμο εμφανίζεται μόνο κατά την άσκηση και εξαφανίζεται γρήγορα μετά την ανάπαυση είναι φυσιολογικό. Το καρδιακό οίδημα παραμένει και συνήθως εμφανίζεται πρώτα στους αστραγάλους.
7. Πότε πρέπει να ανησυχήσω και να επισκεφθώ ιατρό;
Εάν πρήζεται μόνο το ένα χέρι το δέρμα είναι κόκκινο και ζεστό εάν νιώθετε πόνο στις αρθρώσεις των δακτύλων ή εάν το πρήξιμο δεν φεύγει μετά από ώρες η ιατρική εκτίμηση είναι απαραίτητη.
16. Βιβλιογραφία
Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.
