Τι σημαίνει αν έχετε ακραίο πόνο στη φτέρνα όταν περπατάτε;

1. Εισαγωγή: Τι σημαίνει αν έχετε ακραίο πόνο στη φτέρνα όταν περπατάτε;

Ο ακραίος πόνος στη φτέρνα κατά τη διάρκεια της βάδισης, ειδικά εάν αυτός εμφανίζεται με τα πρώτα βήματα το πρωί και περιγράφεται σαν να πατάτε σε καρφί, αποτελεί το κλασικότερο σύμπτωμα της πελματιαίας απονευρωσίτιδας. Η πάθηση αυτή συνίσταται σε μικροτραυματισμούς, φθορά και φλεγμονή της παχιάς ταινίας του συνδετικού ιστού που διατρέχει το πέλμα, ενώνοντας τη φτέρνα με τα δάχτυλα των ποδιών. Παράλληλα, όταν η μηχανική τάση είναι χρόνια, δημιουργείται συχνά μια οστική προεξοχή, η γνωστή άκανθα πτέρνας, η οποία συνυπάρχει αλλά σπάνια αποτελεί από μόνη της την πρωταρχική αιτία του οξέος πόνου.

Δεν προέρχεται ωστόσο κάθε πόνος από το κάτω μέρος του πέλματος. Εάν η ευαισθησία και ο πόνος εντοπίζονται στο πίσω μέρος της φτέρνας, εκεί όπου το παπούτσι τρίβεται στον αστράγαλο, η αιτία εντοπίζεται στη φλεγμονή του αχίλλειου τένοντα. Η ανατομία του ποδιού είναι εξαιρετικά πολύπλοκη και δέχεται τεράστια φορτία σε κάθε βήμα. Οποιαδήποτε ανισορροπία σε αυτές τις δυνάμεις, λόγω παχυσαρκίας, λανθασμένων υποδημάτων ή έντονης αθλητικής δραστηριότητας, οδηγεί σε δομική κατάρρευση και ισχυρό άλγος.

Σπανιότερες αιτίες περιλαμβάνουν τα κατάγματα κόπωσης της φτέρνας σε αθλητές, τη νόσο του Sever σε εφήβους, ή τη συμπίεση των νεύρων της περιοχής (σύνδρομο ταρσιαίου σωλήνα). Η παραμέληση του συμπτώματος αναγκάζει τον ασθενή να αλλάξει υποσυνείδητα τον τρόπο που περπατά, οδηγώντας αναπόφευκτα σε σοβαρότερα δευτεροπαθή προβλήματα στα γόνατα, τα ισχία και τη μέση. Η έγκαιρη διάγνωση και η εφαρμογή φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων διασφαλίζουν την πλήρη ανάρρωση.

2. Η εμβιομηχανική του ανθρώπινου ποδιού

Το ανθρώπινο πόδι είναι ένα αριστούργημα της εμβιομηχανικής. Αποτελείται από είκοσι έξι οστά, τριάντα τρεις αρθρώσεις και ένα περίπλοκο δίκτυο από περισσότερους από εκατό μύες, τένοντες και συνδέσμους. Το οστό της φτέρνας, η πτέρνα, είναι το μεγαλύτερο οστό του ποδιού και έχει ρόλο αμορτισέρ, απορροφώντας το σύνολο του σωματικού βάρους τη στιγμή που η φτέρνα χτυπά στο έδαφος κατά το περπάτημα.

Για να διανείμει το τεράστιο αυτό βάρος σε ολόκληρο το πόδι, η ανατομία χρησιμοποιεί την ποδική καμάρα. Η πελματιαία απονεύρωση, ένας ισχυρός και ελάχιστα ελαστικός ιστός, λειτουργεί σαν η χορδή ενός τόξου, κρατώντας την καμάρα στητή. Κατά τη διάρκεια της βάδισης, καθώς το βάρος μεταφέρεται από τη φτέρνα στα δάχτυλα, αυτή η “χορδή” τεντώνεται στο μέγιστο όριό της.

Εάν η καμάρα είναι πολύ επίπεδη (πλατυποδία) ή πολύ ψηλή (κοιλοποδία), η κατανομή των δυνάμεων αλλοιώνεται. Η πελματιαία απονεύρωση αναγκάζεται να απορροφήσει δυνάμεις για τις οποίες δεν έχει σχεδιαστεί. Η συνεχής αυτή υπερφόρτωση δημιουργεί μικροσκοπικά σχισίματα στις ίνες της, ακριβώς στο σημείο όπου αυτές προσφύονται στο οστό της πτέρνας. Αυτή είναι η αρχή του αφόρητου πόνου.

3. Πελματιαία απονευρωσίτιδα: Το κύριο πρόβλημα

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα ευθύνεται για περισσότερο από το 80 τοις εκατό των περιπτώσεων πόνου στη φτέρνα. Η πάθηση είναι ουσιαστικά μια κατάσταση χρόνιας φθοράς και εκφύλισης (τενοντοπάθεια), παρά μια απλή οξεία φλεγμονή. Οι μικροτραυματισμοί στο σημείο πρόσφυσης της απονεύρωσης προκαλούν μικροαιμορραγίες και διάσπαση του κολλαγόνου, εξασθενώντας την αντοχή του ιστού.

Το πιο χαρακτηριστικό κλινικό γνώρισμα της πάθησης είναι ο πόνος των πρώτων βημάτων το πρωί. Κατά τη διάρκεια του ύπνου, τα πόδια χαλαρώνουν και δείχνουν προς τα κάτω. Η πελματιαία απονεύρωση συρρικνώνεται και οι μικροτραυματισμοί αρχίζουν να επουλώνονται στην πιο κοντή, σφιχτή τους θέση. Το πρωί, μόλις ο ασθενής σηκωθεί και ρίξει το βάρος του στο πόδι, η απονεύρωση τεντώνεται βίαια, σκίζοντας ξανά τον νέο ιστό επούλωσης.

Ο πόνος αυτός περιγράφεται ως αιχμηρός και οξύς (σαν καρφί στη φτέρνα). Συνήθως υποχωρεί μετά από λίγα λεπτά βαδίσματος, καθώς ο ιστός ζεσταίνεται και αποκτά ελαστικότητα. Επανέρχεται ωστόσο με σφοδρότητα εάν ο ασθενής καθίσει για αρκετή ώρα και προσπαθήσει να σηκωθεί ξανά, ή μετά από παρατεταμένη ορθοστασία στο τέλος της ημέρας. Οποιοσδήποτε πόνος στο πόδι που παρουσιάζει αυτή τη συμπεριφορά κατευθύνει τη διάγνωση εδώ.

4. Η άκανθα πτέρνας και ο ρόλος της

Η άκανθα πτέρνας είναι ίσως η πιο παρεξηγημένη οντότητα στην ορθοπεδική. Πρόκειται για μια μικρή, μυτερή οστική ανάπτυξη (ένα οστεόφυτο) που δημιουργείται στο κάτω μέρος του οστού της φτέρνας. Πολλοί ασθενείς πιστεύουν ότι αυτό το “αγκάθι” καρφώνεται στη σάρκα τους και προκαλεί τον πόνο.

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Η άκανθα δεν είναι η αιτία του πόνου, αλλά το αποτέλεσμα της πελματιαίας απονευρωσίτιδας. Όταν η απονεύρωση τραβάει συνεχώς και υπερβολικά το οστό της πτέρνας, ο οργανισμός αντιδρά εναποθέτοντας ασβέστιο στο σημείο έλξης για να ενισχύσει τη σύνδεση. Με την πάροδο ετών, το ασβέστιο αυτό μετατρέπεται σε οστική προεξοχή.

Οι μελέτες δείχνουν ότι το 10 τοις εκατό του γενικού πληθυσμού έχει άκανθα στη φτέρνα χωρίς να νιώθει τον παραμικρό πόνο. Συνεπώς, η χειρουργική αφαίρεση της άκανθας χωρίς την επιδιόρθωση της εκφύλισης της πελματιαίας απονεύρωσης είναι εντελώς άχρηστη, καθώς ο πόνος προέρχεται από τον κατεστραμμένο μαλακό ιστό, όχι από το οστό.

5. Τενοντίτιδα του Αχίλλειου τένοντα

Εάν ο πόνος δεν εντοπίζεται στο κάτω μέρος του πέλματος, αλλά στο πίσω μέρος της φτέρνας, ακριβώς πάνω από το παπούτσι, το πρόβλημα βρίσκεται στον αχίλλειο τένοντα. Ο αχίλλειος είναι ο παχύτερος και ισχυρότερος τένοντας του ανθρώπινου σώματος, συνδέοντας τους μύες της γάμπας με το οστό της φτέρνας.

Η τενοντίτιδα του αχίλλειου πλήττει κυρίως δρομείς και άτομα που αυξάνουν απότομα την ένταση ή τη διάρκεια της γυμναστικής τους χωρίς προετοιμασία. Η ανεπαρκής προθέρμανση και οι σφιχτοί μύες της γάμπας προκαλούν συνεχή τριβή και φλεγμονή στον τένοντα.

Ο ασθενής αισθάνεται έναν οξύ πόνο που καίει, ο οποίος επιδεινώνεται με το ανέβασμα σε σκάλες, το τρέξιμο σε ανηφόρα ή όταν στέκεται στις μύτες των ποδιών του. Στην ψηλάφηση, ο τένοντας είναι εμφανώς διογκωμένος (πρησμένος), σκληρός, και ζεστός. Εάν αγνοηθεί, η φλεγμονή εξασθενεί τον ιστό, οδηγώντας σε μερική ή και πλήρη, καταστροφική ρήξη του τένοντα.

6. Νόσος Sever (Αποφυσίτιδα της πτέρνας) στα παιδιά

Ο ακραίος πόνος στη φτέρνα κατά το περπάτημα ή το τρέξιμο δεν αφορά μόνο τους ενήλικες. Στα παιδιά, κυρίως ηλικίας μεταξύ 8 και 14 ετών που αθλούνται εντατικά, η συχνότερη αιτία είναι η νόσος του Sever. Κατά τη διάρκεια αυτών των ηλικιών, τα οστά των παιδιών μεγαλώνουν ταχύτερα από τους μύες και τους τένοντές τους.

Το οστό της φτέρνας διαθέτει ένα χόνδρινο κέντρο ανάπτυξης (απόφυση) στο πίσω μέρος του. Ο αχίλλειος τένοντας, επειδή είναι πιο κοντός και τεντωμένος λόγω της γρήγορης ανάπτυξης των οστών, τραβάει αδυσώπητα αυτό το μαλακό κέντρο. Αυτή η μηχανική τάση προκαλεί φλεγμονή και οξύ πόνο, γνωστό ως αποφυσίτιδα.

Το παιδί παραπονιέται για έντονο πόνο στο πίσω και πλαϊνό μέρος της φτέρνας κατά τη διάρκεια της προπόνησης (ιδίως στο ποδόσφαιρο ή τον στίβο). Συχνά, τα παιδιά περπατούν στις μύτες των ποδιών τους για να αποφύγουν να ρίξουν βάρος στη φτέρνα. Η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη, περνάει δηλαδή μόλις το κέντρο ανάπτυξης κλείσει, αλλά μέχρι τότε απαιτείται ξεκούραση, πάγος και χρήση ειδικών μαξιλαριών σιλικόνης (υποπτέρνια) στα παπούτσια.

7. Σύνδρομο Ταρσιαίου Σωλήνα (Νευροπαθητικός Πόνος)

Όταν ο πόνος συνδυάζεται με κάψιμο, μούδιασμα ή την αίσθηση ότι σας διαπερνά ηλεκτρικό ρεύμα, η αιτία είναι συνήθως νευρολογική. Το σύνδρομο του ταρσιαίου σωλήνα είναι το αντίστοιχο του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα, αλλά για το πόδι. Το οπίσθιο κνημιαίο νεύρο διασχίζει ένα στενό, οστικό τούνελ στην εσωτερική πλευρά του αστραγάλου.

Οποιαδήποτε διόγκωση στην περιοχή, όπως μια κύστη, σοβαρή πλατυποδία ή τοπικό οίδημα από διάστρεμμα, συμπιέζει ασφυκτικά το νεύρο μέσα στο τούνελ. Η συμπίεση εμποδίζει την ομαλή αιμάτωση του νεύρου, προκαλώντας φλεγμονή.

Τα συμπτώματα εκδηλώνονται ως οξύς πόνος που ξεκινά από το εσωτερικό της φτέρνας και απλώνεται σε ολόκληρο το πέλμα και τα δάχτυλα. Ο πόνος επιδεινώνεται με την παρατεταμένη ορθοστασία ή το περπάτημα και συχνά αναγκάζει τον ασθενή να βγάλει τα παπούτσια του και να τρίψει την περιοχή. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με ηλεκτρομυογράφημα.

8. Κατάγματα κόπωσης του οστού της πτέρνας

Οι αθλητές αντοχής, όπως οι μαραθωνοδρόμοι, και οι στρατιώτες κατά τη διάρκεια της βασικής εκπαίδευσης, υποβάλλουν τα οστά τους σε ακραία, επαναλαμβανόμενη καταπόνηση. Εάν οι ρυθμοί προπόνησης ξεπερνούν την ικανότητα του οργανισμού να αναδομεί τον οστικό ιστό, δημιουργούνται μικροσκοπικές, τριχοειδείς ρωγμές στο οστό της φτέρνας (κάταγμα κόπωσης).

Ο πόνος στο κάταγμα κόπωσης ξεκινά ύπουλα, μόνο κατά τη διάρκεια της έντονης δραστηριότητας. Σύντομα, όμως, γίνεται μόνιμος, εκδηλώνεται με το παραμικρό περπάτημα, και δεν υποχωρεί με το ζέσταμα. Το οστό της φτέρνας πονάει αφόρητα αν πιεστεί σταθερά και από τις δύο πλευρές του (squeezing test).

Σε αντίθεση με τα κοινά κατάγματα, το κάταγμα κόπωσης δεν φαίνεται στις απλές ακτινογραφίες παρά μόνο αρκετές εβδομάδες αργότερα, όταν ξεκινήσει η διαδικασία της πώρωσης. Η διάγνωση βασίζεται στη μαγνητική τομογραφία (MRI), ενώ η θεραπεία απαιτεί πλήρη αποφόρτιση (χρήση πατερίτσας ή ειδικής μπότας) για περίπου τέσσερις έως έξι εβδομάδες.

9. Συστηματικές φλεγμονώδεις νόσοι (Σπονδυλαρθρίτιδα)

Ορισμένες φορές, ο επίμονος πόνος στη φτέρνα που δεν βελτιώνεται με καμία τοπική θεραπεία είναι η πρώτη ένδειξη ενός συστηματικού, αυτοάνοσου νοσήματος. Μια ομάδα παθήσεων, γνωστές ως οροαρνητικές σπονδυλοαρθροπάθειες (όπως η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα και η ψωριασική αρθρίτιδα), χαρακτηρίζονται από ενθεσίτιδα.

Ενθεσίτιδα είναι η φλεγμονή στο σημείο όπου ένας τένοντας ή συνδεσμός εισέρχεται στο οστό (ένθεση). Η πρόσφυση της πελματιαίας απονεύρωσης και του αχίλλειου τένοντα στο οστό της φτέρνας είναι οι πιο κοινές τοποθεσίες ενθεσίτιδας στο σώμα.

Αν ο ασθενής είναι νέος, ο πόνος αφορά και τις δύο φτέρνες ταυτόχρονα και συνοδεύεται από πόνο ή δυσκαμψία χαμηλά στη μέση (κυρίως το πρωί), ο ιατρός πρέπει οπωσδήποτε να ελέγξει τους δείκτες φλεγμονής στο αίμα και το γενετικό αντιγόνο HLA-B27, παραπέμποντας το περιστατικό σε ρευματολόγο.

10. Δομή Δεδομένων: Διαφοροποίηση Αιτιών Πόνου

Ο πίνακας συνοψίζει τις κύριες παθήσεις που προκαλούν πόνο στη φτέρνα, με βάση τα χαρακτηριστικά και την εντόπισή τους.

11. Η σημασία των υποδημάτων και του βάρους

Οι εξωγενείς παράγοντες διαδραματίζουν τεράστιο ρόλο στην παθογένεια. Η απότομη αύξηση του σωματικού βάρους αποτελεί την υπ’ αριθμόν ένα αιτία της πελματιαίας απονευρωσίτιδας στους μη αθλητικούς πληθυσμούς. Κάθε επιπλέον κιλό πολλαπλασιάζει τη δύναμη πρόσκρουσης της φτέρνας στο έδαφος, καταστρέφοντας το προστατευτικό λίπος της πτέρνας (fat pad syndrome).

Τα υποδήματα είναι επίσης καθοριστικά. Τα εντελώς ίσια παπούτσια (σανδάλια, μπαλαρίνες) δεν προσφέρουν απολύτως καμία στήριξη στην ποδική καμάρα. Η πελματιαία απονεύρωση καταρρέει κάτω από το βάρος, υφιστάμενη βίαιη διάταση. Παρομοίως, τα φθαρμένα αθλητικά παπούτσια που έχουν χάσει την απορροφητικότητά τους δεν προστατεύουν από τους κραδασμούς.

Από την άλλη, η συχνή χρήση ψηλοτάκουνων παπουτσιών αναγκάζει τον αχίλλειο τένοντα να συρρικνωθεί. Όταν η γυναίκα φορέσει ξαφνικά αθλητικά ή περπατήσει ξυπόλητη, ο κοντός, δύσκαμπτος τένοντας τεντώνεται απότομα, προκαλώντας μικρορήξεις και σφοδρή φλεγμονή.

12. Κλινική εξέταση και απεικόνιση

Ο ορθοπεδικός ιατρός βασίζεται κυρίως στην κλινική εξέταση. Με ψηλάφηση του εσωτερικού φυματίου της πτέρνας, διαπιστώνει εάν αναπαράγεται ο οξύς πόνος, γεγονός που αποτελεί το χαρακτηριστικότερο σημείο της πελματιαίας απονευρωσίτιδας. Στη συνέχεια, εξετάζει την ελαστικότητα της γάμπας (γαστροκνήμιος μυς), καθώς μια σφιχτή γάμπα αποτελεί την κύρια μηχανική αιτία για όλα σχεδόν τα προβλήματα της φτέρνας.

Απλή ακτινογραφία παραγγέλλεται κυρίως για να αποκλειστούν κατάγματα, κύστεις του οστού, ή μεγάλες ανατομικές ανωμαλίες, και να επιβεβαιωθεί η πιθανή παρουσία άκανθας. Ωστόσο, η υπερηχογραφική εξέταση της περιοχής είναι πολύ πιο χρήσιμη, καθώς απεικονίζει άμεσα την πάχυνση (οίδημα) και τις ρήξεις της πελματιαίας απονεύρωσης και του αχίλλειου τένοντα.

Μαγνητική τομογραφία διενεργείται μόνο σε περιπτώσεις εξαιρετικά ανθεκτικού πόνου που δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία μετά από τρεις έως έξι μήνες, ή όταν υπάρχει υποψία κατάγματος κόπωσης το οποίο δεν φαίνεται στην ακτινογραφία.

13. Συντηρητική θεραπεία και διατάσεις

Το 90 τοις εκατό των περιπτώσεων πελματιαίας απονευρωσίτιδας και τενοντίτιδας ιάται πλήρως με συντηρητικά μέσα, αρκεί ο ασθενής να οπλιστεί με υπομονή (η ανάρρωση διαρκεί από 3 έως 10 μήνες). Η ακρογωνιαία λίθος της θεραπείας είναι το συστηματικό πρόγραμμα διατάσεων της γάμπας και του πέλματος. Με τη διάταση, ο ιστός αποκτά μήκος και ελαστικότητα, μειώνοντας την τάση στη φτέρνα.

Το παγωμένο μπουκάλι νερού είναι εξαιρετικό εργαλείο. Ο ασθενής παγώνει ένα μικρό πλαστικό μπουκάλι και το κυλάει κάτω από το πέλμα του για δέκα λεπτά κάθε βράδυ. Αυτό μειώνει τη φλεγμονή (κρυοθεραπεία) και κάνει ελαφρύ μασάζ στις ίνες (χαλάρωση της περιτονίας).

Παράλληλα, τα ορθωτικά πέλματα (πάτοι), τα οποία κατασκευάζονται ειδικά για το πόδι του ασθενούς μετά από πελματογράφημα, τοποθετούνται μέσα στα παπούτσια. Στηρίζουν την καμάρα, αποφορτίζουν το σημείο του πόνου και κατανέμουν ομοιόμορφα τις πιέσεις κατά τη βάδιση. Η αποφυγή βάδισης με γυμνά πόδια, ειδικά το πρωί, είναι απολύτως απαραίτητη.

14. Επεμβατικές ιατρικές θεραπείες

Εάν η συντηρητική προσέγγιση δεν αποδώσει, η ιατρική φαρέτρα διαθέτει προηγμένες λύσεις. Η θεραπεία με κρουστικά κύματα (Shockwave Therapy) είναι εξαιρετικά δημοφιλής. Η συσκευή παράγει ηχητικά κύματα υψηλής ενέργειας τα οποία “χτυπούν” την κατεστραμμένη απονεύρωση. Αυτό προκαλεί μικροτραυματισμούς, προσελκύοντας μαζικά νέα αιμοφόρα αγγεία στην περιοχή και επανεκκινώντας τη διαδικασία της επούλωσης του ιστού.

Οι τοπικές ενέσεις κορτιζόνης παρέχουν θεαματική, άμεση ανακούφιση από τον πόνο μειώνοντας δραστικά τη φλεγμονή. Εντούτοις, χρησιμοποιούνται με μεγάλη φειδώ (το πολύ 1-2 ενέσεις), καθώς η κορτιζόνη αποδυναμώνει το κολλαγόνο και αυξάνει τον κίνδυνο ρήξης της απονεύρωσης και ατροφίας του προστατευτικού λίπους της φτέρνας.

Σύγχρονη εναλλακτική αποτελεί η έγχυση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (PRP). Ο ιατρός λαμβάνει αίμα από τον ασθενή, απομονώνει τους αυξητικούς παράγοντες και τους εγχέει ακριβώς στο σημείο της βλάβης, προάγοντας τη φυσιολογική αναγέννηση των κατεστραμμένων ινών.

15. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Γιατί πονάει τόσο πολύ η φτέρνα μου όταν ξυπνάω το πρωί;

Αυτό είναι το κλασικό σύμπτωμα της πελματιαίας απονευρωσίτιδας. Κατά τον ύπνο, ο ιστός στο πέλμα κονταίνει και σφίγγει. Το πρωί, το πρώτο σας βήμα τεντώνει βίαια αυτόν τον σφιχτό ιστό, σκίζοντας τις ίνες και προκαλώντας οξύ πόνο.

2. Πρέπει να κάνω εγχείρηση για να βγάλω την άκανθα πτέρνας;

Σχεδόν ποτέ. Η άκανθα (το οστικό εξόγκωμα) δεν προκαλεί τον πόνο. Ο πόνος προέρχεται από τον μαλακό ιστό που φλεγμαίνει. Η θεραπεία στοχεύει στον ιστό, και μόλις αυτός επουλωθεί, η άκανθα παραμένει εκεί αλλά δεν πονάει.

3. Τι παπούτσια πρέπει να φοράω για να μην πονάω;

Αποφύγετε τα εντελώς ίσια παπούτσια και το να περπατάτε ξυπόλητοι. Φορέστε παπούτσια με καλή απορρόφηση κραδασμών (αθλητικά) που διαθέτουν ελαφριά ανύψωση στη φτέρνα, προκειμένου να αποφορτίζεται ο αχίλλειος τένοντας και το πέλμα.

4. Είμαι δρομέας και πονάω πίσω από τη φτέρνα. Τι έπαθα;

Ο πόνος στο πίσω μέρος της φτέρνας υποδηλώνει τενοντίτιδα του αχίλλειου τένοντα, η οποία προκαλείται συνήθως από απότομη αύξηση των χιλιομέτρων της προπόνησης ή σφιχτές γάμπες. Χρειάζεστε πάγο, διατάσεις και μείωση του φορτίου.

5. Τα υποπτέρνια (μαξιλαράκια σιλικόνης) βοηθούν;

Ναι, βοηθούν αρκετά μειώνοντας τη δύναμη της πρόσκρουσης της φτέρνας στο έδαφος. Ωστόσο, δεν στηρίζουν την καμάρα του ποδιού, οπότε δεν λύνουν το βασικό μηχανικό πρόβλημα, όπως κάνουν οι εξατομικευμένοι πάτοι.

6. Το παιδί μου παίζει ποδόσφαιρο και πονάει η φτέρνα του. Είναι αναπτυξιακό;

Ναι, πρόκειται για τη νόσο Sever, μια απολύτως καλοήθη φλεγμονή στο κέντρο ανάπτυξης της φτέρνας. Περνάει με ξεκούραση και διατάσεις, και εξαφανίζεται εντελώς μόλις το παιδί σταματήσει να ψηλώνει.

7. Πόσος χρόνος χρειάζεται για να περάσει εντελώς;

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι εξαιρετικά επίμονη. Ακόμη και με την καλύτερη φυσιοθεραπεία, διατάσεις και πάτους, η πλήρης ανάρρωση απαιτεί συνήθως από 3 έως 6 μήνες, επομένως χρειάζεται τεράστια υπομονή.

8. Μπορεί ο πόνος στη φτέρνα να προέρχεται από τη μέση μου;

Ναι, ένα πρόβλημα στη μέση (όπως η ισχιαλγία από δισκοκήλη) μπορεί να συμπιέσει το νεύρο που καταλήγει στο πόδι, προκαλώντας πόνο στη φτέρνα. Σε αυτή την περίπτωση ο πόνος συχνά συνοδεύεται από μουδιάσματα στο υπόλοιπο πόδι.

16. Βιβλιογραφία

• Διαβάστε σχετικές κλινικές μελέτες στο PubMed
• Αναζήτηση ακαδημαϊκών άρθρων στο Google Scholar

Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.