1. Εισαγωγή: Το φαινόμενο της μεσημεριανής “κατάρρευσης”
Το έντονο αίσθημα νωθρότητας, η αδυναμία συγκέντρωσης και η ακατανίκητη επιθυμία για ύπνο που εμφανίζονται σχεδόν σταθερά γύρω στις 14:00 με 15:00 το μεσημέρι οφείλονται σε έναν συνδυασμό βιολογικών παραγόντων: την εγγενή διφασική φύση του κιρκάδιου ρυθμού μας (post-lunch dip), τη συσσώρευση “πίεσης ύπνου” (αδενοσίνης) από το πρωί, και τη μεταβολική αντίδραση του οργανισμού στην κατανάλωση του μεσημεριανού γεύματος (διακυμάνσεις ινσουλίνης). Δεν πρόκειται για έλλειψη πειθαρχίας ή απλή τεμπελιά, αλλά για μια παγκόσμια, γενετικά προγραμματισμένη, νευροφυσιολογική κατάσταση κατά την οποία η κεντρική θερμοκρασία του σώματος πέφτει ελαφρώς και ο εγκέφαλος προετοιμάζεται για ανάπαυση.
Για δεκαετίες, η ιατρική και η επιστήμη του ύπνου αντιμετώπιζαν τον κιρκάδιο ρυθμό ως ένα απλό ρολόι που μας ξυπνά το πρωί και μας κοιμίζει το βράδυ (μονοφασικός ύπνος). Ωστόσο, η πραγματικότητα της ανθρώπινης βιολογίας είναι διφασική.
Ο υπερχιασματικός πυρήνας (SCN), το κέντρο ελέγχου του εγκεφάλου μας, έχει προγραμματιστεί να στέλνει ένα “σήμα ύπνου” δύο φορές το εικοσιτετράωρο. Η κύρια πτώση συμβαίνει περίπου στις 2:00 έως 4:00 τα ξημερώματα, και μια “δευτερεύουσα” πτώση συμβαίνει ακριβώς δώδεκα ώρες μετά, μεταξύ 14:00 και 16:00 το απόγευμα.
Αυτό το βιολογικό φαινόμενο συχνά μεγεθύνεται καταστροφικά από τις συνήθειες του σύγχρονου τρόπου ζωής, όπως η ανεπαρκής ενυδάτωση, το άγχος της εργασίας, η πτώση της επίδρασης του πρωινού καφέ (caffeine crash) και η κατανάλωση γευμάτων με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη (πολλοί υδατάνθρακες).
2. Ο Κιρκάδιος Ρυθμός και το “Post-Lunch Dip”
Το εσωτερικό μας ρολόι ρυθμίζεται άμεσα από το φως, το σκοτάδι, και τις ορμόνες (κορτιζόλη, μελατονίνη). Η εγρήγορσή μας (alertness) δεν είναι μια ευθεία γραμμή. Ακολουθεί μια ημιτονοειδή καμπύλη.
Το πρωί, με την ανατολή του ηλίου, η κορτιζόλη (ορμόνη της ενέργειας) αγγίζει το αποκορύφωμά της, και η θερμοκρασία του πυρήνα του σώματός μας αυξάνεται (κάνοντάς μας να νιώθουμε ξύπνιοι και δραστήριοι).
Ωστόσο, καθώς πλησιάζουμε στη μέση της ημέρας (περίπου 7-8 ώρες αφότου ξυπνήσαμε), τα επίπεδα κορτιζόλης αρχίζουν τη φυσιολογική τους κάθοδο. Ταυτόχρονα, η κεντρική θερμοκρασία του σώματος, η οποία συνδέεται στενότατα με την ικανότητα συγκέντρωσης, παρουσιάζει μια μικρή, ανεπαίσθητη πτώση.
Αυτή η κιρκάδια πτώση του μεσημεριού (post-lunch dip) έχει καταγραφεί παγκοσμίως, ακόμη και σε ανθρώπους που ήταν νηστικοί. Άρα, δεν οφείλεται μόνο στο φαγητό. Ήταν η εξελικτική απάντηση του ανθρώπου στο να αποφεύγει τις θερμότερες ώρες της ημέρας (siesta) στα πιο ζεστά κλίματα.
3. Συσσώρευση Αδενοσίνης (Η Πίεση Ύπνου)
Εκτός από το ρολόι (κιρκάδιος ρυθμός), ο οργανισμός χρησιμοποιεί έναν δεύτερο μηχανισμό για να ρυθμίσει τον ύπνο: τον “Ομοιοστατικό Μηχανισμό” (Sleep Drive).
Από τη στιγμή που ανοίγετε τα μάτια σας το πρωί, τα κύτταρα του εγκεφάλου αρχίζουν να καίνε ενέργεια (ATP). Το υποπροϊόν (το “καυσαέριο”) αυτού του ενεργειακού μεταβολισμού είναι ένα μόριο που λέγεται αδενοσίνη.
Όσο περισσότερες ώρες είστε ξύπνιοι (και όσο πιο έντονη είναι η πνευματική προσπάθεια στη δουλειά), τόσο περισσότερη αδενοσίνη συσσωρεύεται. Η αδενοσίνη προσδένεται σε συγκεκριμένους υποδοχείς του εγκεφάλου και “φρενάρει” τους νευρώνες, δημιουργώντας την αίσθηση της υπνηλίας.
Γύρω στις τρεις το μεσημέρι, το φορτίο αδενοσίνης που έχει μαζευτεί από τις 7:00 το πρωί είναι πλέον τεράστιο. Το βάρος της πίεσης ύπνου συναντά την κιρκάδια πτώση (βλ. προηγούμενη ενότητα), δημιουργώντας την τέλεια καταιγίδα για τη μεσημεριανή κατάρρευση.
4. Η επίδραση του Μεσημεριανού Γεύματος (Γλυκαιμικός Δείκτης)
Ενώ το post-lunch dip συμβαίνει και χωρίς φαγητό, το *τι* τρώμε το μεσημέρι μπορεί να μετατρέψει μια ελαφριά νύστα σε απόλυτο κώμα (μεταγευματική υπνηλία).
Όταν το γεύμα περιέχει πολλούς “γρήγορους” υδατάνθρακες (ζυμαρικά, λευκό ρύζι, ψωμί, γλυκά, αναψυκτικά), το σάκχαρο στο αίμα (γλυκόζη) εκτοξεύεται στα ύψη. Το πάγκρεας πανικοβάλλεται και απελευθερώνει μια “έκρηξη” ινσουλίνης.
Αυτή η ινσουλίνη οδηγεί γρήγορα τη γλυκόζη στα κύτταρα, ρίχνοντας απότομα τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, κάτω από το φυσιολογικό όριο (αντιδραστική υπογλυκαιμία). Ο εγκέφαλος, ο οποίος τρέφεται αποκλειστικά με γλυκόζη, ξεμένει απότομα από καύσιμα, και εσείς νιώθετε ότι το κεφάλι σας αδειάζει.
Παράλληλα, η ινσουλίνη επιτρέπει σε ένα αμινοξύ (την τρυπτοφάνη) να εισέλθει αθρόα στον εγκέφαλο. Η τρυπτοφάνη μετατρέπεται άμεσα σε σεροτονίνη (ηρεμία) και στη συνέχεια σε μελατονίνη (η ορμόνη του ύπνου). Έτσι, ο οργανισμός σας κυριολεκτικά παράγει “υπνωτικά φάρμακα” λόγω του φαγητού σας.
5. Το “Caffeine Crash” (Κατάρρευση της Καφεΐνης)
Οι περισσότεροι εργαζόμενοι ξεκινούν τη μέρα τους με μεγάλες ποσότητες καφεΐνης, για να ξεπεράσουν την πρωινή κούραση. Ο τρόπος που δρα η καφεΐνη είναι εντυπωσιακός: δεν προσφέρει πραγματική ενέργεια, αλλά μπλοκάρει (κρύβει) τους υποδοχείς της αδενοσίνης.
Όσο πίνετε καφέ, ο εγκέφαλος “δεν βλέπει” την κούραση (την αδενοσίνη), η οποία όμως συνεχίζει να παράγεται και να μαζεύεται στο παρασκήνιο.
Η καφεΐνη έχει χρόνο ημιζωής (ο χρόνος που χρειάζεται για να φύγει η μισή ποσότητα από το σώμα) περίπου 5-6 ώρες. Εάν ήπιατε 2 καφέδες στις 8:00 ή 9:00 το πρωί, η επίδρασή τους εξασθενεί ακριβώς γύρω στις 14:00 με 15:00.
Εκείνη τη στιγμή, το μπλόκο πέφτει. Όλη η αδενοσίνη που είχε συσσωρευτεί από το πρωί ρίχνεται σαν χιονοστιβάδα πάνω στους υποδοχείς. Ο εγκέφαλος πλημμυρίζει με σήματα εξάντλησης ακαριαία. Αυτό είναι το λεγόμενο “caffeine crash”.
6. Ο ρόλος της πέψης (Σπλαχνική Κυκλοφορία)
Η κατανάλωση ενός βαρέος γεύματος (π.χ. πολύ κρέας, λιπαρά, σάλτσες) επιβάλλει τεράστιο φόρτο εργασίας στο γαστρεντερικό σύστημα. Για να γίνει η πέψη, το στομάχι και τα έντερα χρειάζονται τεράστιες ποσότητες οξυγόνου και ενέργειας.
Το καρδιαγγειακό σύστημα κάνει μια ανακατανομή του αίματος (blood pooling). Αιμοφόρα αγγεία στα χέρια, τα πόδια και τον εγκέφαλο στενεύουν (ήπια αγγειοσυστολή), προκειμένου να κατευθύνουν μαζικά το αίμα στη σπλαχνική κυκλοφορία (κοιλιά).
Παρότι ο υγιής οργανισμός διατηρεί επαρκή οξυγόνωση του εγκεφάλου, η μειωμένη μικροκυκλοφορία στον εγκεφαλικό φλοιό συμβάλλει δραστικά στο αίσθημα “ομίχλης” (brain fog).
Επιπλέον, το αυτόνομο νευρικό σύστημα περνάει κυριαρχικά στη λειτουργία “παρασυμπαθητικού” (Rest and Digest – ξεκούραση και χώνεψη). Οι παλμοί της καρδιάς πέφτουν και το σώμα σάς παρακαλάει να ξαπλώσετε για να διευκολυνθεί η διαδικασία.
7. Αφυδάτωση: Ο αόρατος εχθρός της ενέργειας
Η ελλιπής ενυδάτωση (ήπια αφυδάτωση) είναι ίσως η πιο υποτιμημένη αιτία ακραίας μεσημεριανής κούρασης στους ανθρώπους που εργάζονται σε γραφεία (κλειστούς, κλιματιζόμενους χώρους).
Μέχρι τις τρεις το μεσημέρι, οι περισσότεροι έχουν καταναλώσει πολλούς καφέδες (που δρουν διουρητικά) και ελάχιστο νερό. Ο εγκέφαλος αποτελείται κατά 73% από νερό. Ακόμη και μια ελάχιστη πτώση των υγρών (της τάξης του 1-2% του σωματικού βάρους) έχει καταστροφικές συνέπειες.
Η αφυδάτωση μειώνει τον συνολικό όγκο του αίματος. Με λιγότερο αίμα, η καρδιά πρέπει να δουλέψει σκληρότερα (ταχυκαρδία) για να στείλει οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά στους ιστούς.
Η έλλειψη οξυγόνωσης προκαλεί συρρίκνωση των εγκεφαλικών κυττάρων, οδηγώντας σε πονοκέφαλο τάσης, ευερεθιστότητα, ζάλη και πλήρη εξάντληση των νοητικών αποθεμάτων (decision fatigue) γύρω στις μεσημεριανές ώρες.
8. Οφθαλμική Κόπωση (Digital Eye Strain)
Εάν εργάζεστε μπροστά από υπολογιστή (όπως ο μέσος εργαζόμενος σήμερα), μέχρι τις 15:00, τα μάτια σας έχουν καταπονηθεί ανελέητα για περίπου 6 με 7 ώρες.
Οι μύες που εστιάζουν τους φακούς των ματιών (ακτινωτός μυς) συσπώνται συνεχώς για να διατηρήσουν την ευκρίνεια της οθόνης σε κοντινή απόσταση. Επίσης, ο ρυθμός που ανοιγοκλείνουμε τα βλέφαρα (blinking) μειώνεται κατά 60% όταν κοιτάμε οθόνες, οδηγώντας σε ξηροφθαλμία.
Το οπτικό νεύρο βομβαρδίζει τον εγκέφαλο (τον ινιακό λοβό) με τεράστιο όγκο δεδομένων. Αυτό το οπτικό και γνωστικό (cognitive) φορτίο προκαλεί κόπωση στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Ο εγκέφαλος συχνά μεταφράζει την εξάντληση των ματιών (βαριά, ξηρά βλέφαρα, θολούρα, πόνος) ως γενικευμένη σωματική κόπωση. Η αίσθηση ότι “τα μάτια κλείνουν μόνα τους” είναι κυριολεκτική και μεταφορική, απαιτώντας άμεση χαλάρωση (κλείσιμο των ματιών).
9. Κόπωση Λήψης Αποφάσεων (Decision Fatigue) και Άγχος
Ο προμετωπιαίος φλοιός (η περιοχή του εγκεφάλου υπεύθυνη για τη λογική σκέψη, τον έλεγχο των παρορμήσεων, και τη λήψη αποφάσεων) λειτουργεί σαν μια μπαταρία. Κάθε μικρή ή μεγάλη απόφαση που παίρνετε από το πρωί (από το τι θα φορέσετε μέχρι τη λύση ενός προβλήματος), αδειάζει αυτή την μπαταρία.
Η “κόπωση απόφασης” κορυφώνεται το μεσημέρι. Η γλυκόζη, που χρησιμοποιείται εντατικά από τον προμετωπιαίο φλοιό, έχει εξαντληθεί τοπικά στον εγκέφαλο.
Αυτό το φαινόμενο δεν προκαλεί υπνηλία με την έννοια της “νύστας” (sleepiness), αλλά προκαλεί ψυχολογική νωθρότητα και απάθεια (fatigue / lethargy). Δεν έχετε πλέον τη δύναμη της θέλησης (willpower) να εργαστείτε, να απαντήσετε σε emails ή να παραμείνετε συγκεντρωμένοι.
Αν σε αυτό προστεθεί το στρες (αυξημένη κορτιζόλη το πρωί), γύρω στις τρεις, τα επινεφρίδια έχουν “αδειάσει” τη νοραδρεναλίνη τους, αφήνοντας το άτομο συναισθηματικά και νοητικά αποστραγγισμένο.
10. Διαταραχές του Ύπνου τη νύχτα (Sleep Debt)
Η ισχυρότερη υποκείμενη αιτία για τη συντριπτική κόπωση της 15:00, είναι απλώς η στέρηση του βραδινού ύπνου. Πολλοί άνθρωποι κοιμούνται 6 ώρες το βράδυ πιστεύοντας ότι “είναι αρκετές”, ενώ το σώμα τους απαιτεί 8.
Αυτό το “χρέος ύπνου” (sleep debt) συσσωρεύεται μέρα με τη μέρα. Το πρωί, χάρη στο κρύο ντους, τη δραστηριότητα (αδρεναλίνη) και τον καφέ, ο οργανισμός αποκρύπτει προσωρινά την εξάντλησή του.
Μόλις όμως ο ρυθμός της ημέρας πέσει (μετά το μεσημεριανό), η αδρεναλίνη υποχωρεί, ο καφές εξασθενεί και η ζέστη (ή το κλιματιστικό) χαλαρώνει το σώμα. Το τεράστιο και ανεκπλήρωτο χρέος ύπνου κάνει την εμφάνισή του επιθετικά.
Εάν πάσχετε από αδιάγνωστη Υπνική Άπνοια (ΣΑΥ) (ροχαλητό, διακοπές αναπνοής), ο βραδινός ύπνος σας κατακερματίζεται. Ο εγκέφαλός σας είναι μόνιμα κουρασμένος. Σε αυτή την περίπτωση, το μεσημεριανό “dip” δεν είναι απλώς μια νωθρότητα, αλλά ανίκητη ανάγκη, με ασθενείς να αποκοιμιούνται πάνω στο γραφείο τους (μικρο-ύπνοι).
11. Πότε υποκρύπτονται ιατρικά παθολογικά αίτια
Ενώ το post-lunch dip είναι φυσιολογικό, εάν η κόπωση της 15:00 είναι καταστροφική και σας εμποδίζει να ζήσετε κανονικά, οφείλει να διερευνηθεί.
| Σύμπτωμα στις 15:00 | Πιθανό ιατρικό αίτιο για έλεγχο |
|---|---|
| Τρέμουλο, έντονη εφίδρωση, ζάλη, ταχυκαρδία | Σοβαρή αντιδραστική υπογλυκαιμία, πιθανός προ-διαβήτης ή ινσουλινοαντίσταση. |
| Αδυναμία να κρατήσετε τα μάτια ανοιχτά (κυριολεκτικά αποκοιμιέστε στο τιμόνι ή τη δουλειά) | Σύνδρομο Αποφρακτικής Υπνικής Άπνοιας ή Ναρκοληψία. |
| Κρυάδες, αδυναμία στα χέρια, κατάθλιψη | Υποθυρεοειδισμός, ανεπάρκεια βιταμίνης D ή σιδηροπενική αναιμία. |
Η διενέργεια βασικών αιματολογικών (TSH, Φερριτίνη, Καμπύλη Σακχάρου) από έναν παθολόγο είναι το πρώτο βήμα προκειμένου να αποκλειστούν μεταβολικά νοσήματα.
12. Στρατηγικές Αντιμετώπισης: Πώς να “χακάρετε” την ενέργειά σας
Για να ξεπεράσετε την ώρα της “κατάρρευσης”, χρειάζεται προληπτικός σχεδιασμός (hacking) της φυσιολογίας σας.
– Το σωστό Μεσημεριανό: Αποφύγετε τους υδατάνθρακες “ρουκέτες” (ζυμαρικά, λευκό ψωμί, γλυκά). Επιλέξτε σαλάτες (χωρίς γλυκές σος), άπαχη πρωτεΐνη (ψάρι, κοτόπουλο) και καλά λιπαρά (αβοκάντο, ξηρούς καρπούς). Αυτά κρατούν την ινσουλίνη χαμηλά και σταθερή.
– Κίνηση (Pacing): Αντί να πιείτε καφέ, στις 14:30 σηκωθείτε και περπατήστε γρήγορα (έστω και στους διαδρόμους) ή ανεβείτε 2 ορόφους με τις σκάλες. Αυτό ανεβάζει την κεντρική θερμοκρασία του σώματος, ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος και “σπάει” την κιρκάδια πτώση.
– Το Power Nap (“Υπνάκος” της καφεΐνης): Αν μπορείτε, πιείτε έναν εσπρέσο (χωρίς ζάχαρη) στις 14:45 και βάλτε το ξυπνητήρι για ακριβώς 15-20 λεπτά ύπνου. Ξυπνώντας, ο καφές θα έχει μόλις δράσει, και το 20λεπτο ύπνου θα έχει καθαρίσει την αδενοσίνη από τον εγκέφαλο. Μην κοιμηθείτε πάνω από 20 λεπτά, για να μην μπείτε σε βαθύ ύπνο (αδράνεια).
– Έκθεση στο Φως (Phototherapy): Ο κιρκάδιος ρυθμός ελέγχεται από το φως. Αν είστε σε σκοτεινό γραφείο, ανοίξτε τα φώτα, βγείτε στον ήλιο για 10 λεπτά, ή κοιτάξτε προς το παράθυρο. Το φως καταστέλλει άμεσα τη μελατονίνη.
13. Πότε να καταναλώνετε τον καφέ σας (Caffeine Timing)
Το μεγαλύτερο λάθος είναι η άμεση κατανάλωση καφέ (μόλις ανοίξουμε τα μάτια μας). Οργανικά, τα επίπεδα της κορτιζόλης είναι ήδη στο μέγιστο (μεταξύ 7:00 και 9:00). Ο καφές εκείνη την ώρα είναι άχρηστος και απλώς ανεβάζει την αρτηριακή πίεση (ανοχή).
Οι νευροεπιστήμονες του ύπνου προτείνουν να καθυστερούμε τον πρώτο μας καφέ 90 έως 120 λεπτά μετά την αφύπνιση. Αυτό επιτρέπει στην αδενοσίνη της νύχτας να “καθαρίσει” μόνη της, και τον καφέ να δράσει αποτελεσματικά αργότερα.
Αν μεταθέσετε την πρόσληψη καφεΐνης στις 10:30 το πρωί (ή σε μικρές, επαναλαμβανόμενες δόσεις π.χ. τσάι matcha μέχρι τις 13:00), διατηρείτε ένα σταθερό επίπεδο μπλοκαρίσματος της αδενοσίνης.
Το “caffeine crash” μετατίθεται έτσι για πολύ αργότερα το απόγευμα (γύρω στις 18:00 – 19:00), οπότε και βρίσκεστε πλέον στο σπίτι και ετοιμάζεστε να χαλαρώσετε ούτως ή άλλως.
14. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
1. Είναι αφύσικο να θέλω να κοιμηθώ το μεσημέρι;
Το ακριβώς αντίθετο. Βιολογικά, ο άνθρωπος είναι σχεδιασμένος για διφασικό ύπνο (έναν μεγάλο το βράδυ και μια siesta το μεσημέρι). Ο σύγχρονος εργασιακός τρόπος ζωής είναι που πηγαίνει κόντρα στη βιολογία μας.
2. Αν δεν φάω καθόλου το μεσημέρι (nhstia), θα γλιτώσω τη νύστα;
Εν μέρει ναι, δεν θα πάθετε το υπογλυκαιμικό σοκ της ινσουλίνης. Όμως η πτώση του κιρκάδιου ρυθμού (post-lunch dip) θα συμβεί ούτως ή άλλως, απλώς ίσως είναι πιο ήπια.
3. Μπορώ να φάω κάτι γλυκό (π.χ. σοκολάτα) στις 15:00 για να ξυπνήσω;
Αυτή είναι η χειρότερη λύση. Η ζάχαρη θα σας δώσει ένα “buzz” (εγρήγορση) για 20 λεπτά, ακολουθούμενη από μια ακόμη πιο βάναυση πτώση σακχάρου (crash) στις 16:00, αφήνοντάς σας πιο εξαντλημένους από πριν.
4. Βοηθάει να ρίξω κρύο νερό στο πρόσωπό μου;
Ναι. Το κρύο νερό στο πρόσωπο διεγείρει το “Καταδυτικό Αντανακλαστικό” (Mammalian Dive Reflex). Ρίχνει αμέσως τους καρδιακούς παλμούς προσωρινά, αλλά “σοκάρει” το συμπαθητικό σύστημα και “ξυπνά” άμεσα τον εγκέφαλο.
5. Γιατί οι συνάδελφοί μου δεν νυστάζουν τόσο πολύ όσο εγώ;
Ο καθένας έχει διαφορετικό Χρονότυπο (Chronotype). Κάποιοι (οι “Πρωινοί”) ξυπνούν 6:00 και η πτώση τους έρχεται στις 14:00. Οι “Νυχτερινοί”, που ξυπνούν δύσκολα το πρωί, ίσως νιώθουν την πτώση τους στις 16:00 ή 17:00. Παίζει ρόλο και η δική σας (ίσως ελλιπής) ρουτίνα ύπνου.
6. Μπορεί να φταίει ο υπολογιστής ή το κλιματιστικό;
Βεβαίως. Ο κλειστός αέρας (υψηλά επίπεδα CO2 στο γραφείο) προκαλεί λήθαργο. Η ξηρασία των ματιών από τον υπολογιστή και το μπλε φως κουράζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα, επιδεινώνοντας την κιρκάδια κόπωση.
7. Τι συμπληρώματα υπάρχουν για να με κρατούν ξύπνιο;
Πριν αναζητήσετε συμπληρώματα (όπως L-Τυροσίνη ή Rhodiola, που ωστόσο δρουν θετικά στο στρες), διορθώστε πρώτα τις ελλείψεις σας: άφθονο νερό με ηλεκτρολύτες, βιταμίνη B complex, και καθαρός ύπνος τη νύχτα.
15. Βιβλιογραφία
- Dijk DJ, et al. Circadian and sleep-wake dependent regulation of sleep propensity, electroencephalographic slow waves, and spindle frequency activity in humans. Neuroscience. 1995.
- Monk TH. The post-lunch dip in performance. Clin Sports Med. 2005.
- Landolt HP. “Sleep homeostasis”: A role for endogenous adenosine? Front Biosci. 2008.
Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.