Γιατί τα πόδια μου καίνε και πονάνε όταν περπατάω πολύ με ίσια σανδάλια (σαγιονάρες);

1. Εισαγωγή: Η μηχανική της καταπόνησης από τα ίσια υποδήματα

Η αίσθηση ότι τα πέλματά σας “καίνε”, “παλλόνται” (throbbing) και πονούν αφόρητα έπειτα από παρατεταμένο περπάτημα με εντελώς επίπεδα (flat) σανδάλια ή σαγιονάρες, αποτελεί την άμεση κλινική εκδήλωση οξείας εμβιομηχανικής καταπόνησης, φλεγμονής και επακόλουθης αγγειοδιαστολής (vasodilation) των ιστών του ποδιού. Τα ίσια, λεπτά υποδήματα στερούνται παντελώς υποστήριξης της ποδικής καμάρας (arch support) και απορρόφησης κραδασμών (shock absorption). Χωρίς αυτή την υποστήριξη, όλο το σωματικό βάρος –που σε κάθε βήμα πολλαπλασιάζεται– προσκρούει με βιαιότητα στο σκληρό έδαφος, τεντώνοντας υπέρμετρα τον ισχυρό συνδετικό ιστό του πέλματος (την πελματιαία απονεύρωση) σε σημείο ρήξης.

Η έντονη θερμότητα (το αίσθημα “καψίματος”) που βιώνετε, ειδικά αφού βγάλετε τα παπούτσια και ξεκουραστείτε, δεν είναι παραισθησία. Είναι η κλασική, φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού σε τραύμα. Το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει τους μικροτραυματισμούς στους τένοντες και τα μετατάρσια, πυροδοτώντας μια φλεγμονώδη απάντηση.

Απελευθερώνονται κυτοκίνες και προσταγλανδίνες, οι οποίες διαστέλλουν (ανοίγουν) τα τοπικά αιμοφόρα αγγεία (αντιδραστική υπεραιμία) για να φέρουν επουλωτικά κύτταρα στην περιοχή. Η τεράστια ποσότητα ζεστού, αρτηριακού αίματος στο δέρμα του πέλματος είναι αυτό που κάνει τα πόδια να φαίνονται κατακόκκινα, πρησμένα και να πάλλονται στους ρυθμούς της καρδιάς.

Επιπλέον, ο σχεδιασμός των “flip-flops” αναγκάζει τα δάχτυλα των ποδιών να σφίγγονται (gripping) διαρκώς για να συγκρατήσουν το παπούτσι στη θέση του. Αυτή η μηχανική ανωμαλία στραγγαλίζει τους μικρούς (αυτόχθονες) μύες του ποδιού, οδηγώντας σε μυϊκή εξάντληση, συγκέντρωση γαλακτικού οξέος, και τελικά, σε πόνο που ακτινοβολεί από τις φτέρνες μέχρι τα δάχτυλα.

2. Πελματιαία Απονευρωσίτιδα: Ο κύριος ένοχος

Η πελματιαία απονεύρωση είναι μια παχιά, πανίσχυρη ταινία συνδετικού ιστού που εκτείνεται κατά μήκος του πέλματος, ενώνοντας τη φτέρνα (πτέρνα) με τη βάση των δακτύλων. Λειτουργεί ως “χορδή τόξου” (bowstring mechanism), υποστηρίζοντας την καμάρα του ποδιού.

Όταν περπατάτε με σαγιονάρες (ή εντελώς ίσια παπούτσια, π.χ. μπαλαρίνες), αυτή η χορδή δεν βρίσκει καμία στήριξη. Κάθε φορά που το πόδι σας πατάει στο έδαφος (mid-stance), η καμάρα καταρρέει κάτω από το βάρος σας. Αυτό τεντώνει (διατείνει) την πελματιαία απονεύρωση πέρα από το φυσιολογικό της όριο.

Η παρατεταμένη (επί ώρες) υπέρβαση της ελαστικότητας του ιστού προκαλεί μικρο-ρήξεις (microtears), συνήθως στο σημείο έκφυσης στην πτέρνα. Αυτή η βλάβη οδηγεί σε οξεία φλεγμονή, ιατρικά γνωστή ως Πελματιαία Απονευρωσίτιδα (Plantar Fasciitis).

Ο πόνος περιγράφεται συχνά ως κάψιμο ή “σουβλιά” στη φτέρνα και στο κέντρο του πέλματος. Αν παρατηρήσετε ότι ο πόνος είναι δραματικός το επόμενο πρωί, στα πρώτα βήματα μόλις σηκωθείτε από το κρεβάτι, η διάγνωση της πελματιαίας απονευρωσίτιδας είναι σχεδόν βέβαιη.

3. Η απουσία υποστήριξης της ποδικής καμάρας (Κατάρρευση / Overpronation)

Ο ανθρώπινος άκρος πους δεν είναι επίπεδος (στην πλειονότητα των περιπτώσεων). Η εξέλιξη δημιούργησε την καμάρα (medial longitudinal arch) ώστε να λειτουργεί ως το απόλυτο “αμορτισέρ” (ελατήριο).

Όταν πατάμε (σε έδαφος ή σωστά υποδήματα), η καμάρα “πλαταίνει” (υπερπρηνισμός) ελαφρώς για να απορροφήσει τους κραδασμούς από το τσιμέντο και την άσφαλτο. Τα επίπεδα σανδάλια, στερούμενα οποιασδήποτε ανατομικής καμπύλης, αναγκάζουν την καμάρα να “πατώνει” (overpronation) ανεξέλεγκτα με κάθε βήμα.

Αυτή η υπερβολική και επαναλαμβανόμενη κατάρρευση (rolling inward) αλλοιώνει ολόκληρη τη βιομηχανική ευθυγράμμιση (kinetic chain). Η κνήμη στρέφεται προς τα μέσα, ο αστράγαλος δέχεται τεράστια πίεση και το βάρος δεν κατανέμεται ομοιόμορφα.

Ως συνέπεια, οι τένοντες και οι σύνδεσμοι του αστραγάλου και της ποδικής καμάρας βρίσκονται σε διαρκή υπερέκταση. Το “κάψιμο” που νιώθετε είναι η κόπωση των ιστών που πάλεψαν σκληρά να κρατήσουν το πόδι σας ενωμένο ενάντια στη βαρύτητα και το σκληρό τσιμέντο.

4. Μεταταρσαλγία: Η πίεση στο μπροστινό μέρος (Metatarsal pain)

Ο πόνος από τις σαγιονάρες δεν εντοπίζεται μόνο στη φτέρνα (απονεύρωση), αλλά πολύ συχνά στο πρόσθιο μέρος του πέλματος, πίσω από τα δάχτυλα (“στο μαξιλαράκι” – ball of the foot).

Σε ένα σωστό παπούτσι (με καλή σόλα), η πίεση του βήματος κατανέμεται κατά τη φάση της ώθησης (toe-off). Σε ένα λεπτό σανδάλι, η σόλα είναι σχεδόν ανύπαρκτη (ίσως μερικά χιλιοστά αφρού ή καουτσούκ). Αυτό σημαίνει ότι ολόκληρο το βάρος της πρόωσης πέφτει σαν σφυρί απευθείας πάνω στις κεφαλές των μεταταρσίων οστών.

Η περιοχή αυτή έχει έναν λεπτό προστατευτικό ιστό λίπους (fat pad). Η διαρκής πρόσκρουση στο τσιμέντο “λιώνει” και φλεγμαίνει αυτόν τον ιστό. Η ιατρική ορολογία είναι «Μεταταρσαλγία» (Metatarsalgia).

Οι ιστοί (θυλάκοι, τένοντες) και τα νεύρα ανάμεσα στα δάχτυλα συμπιέζονται. Ο ερεθισμός αυτός δημιουργεί την αίσθηση του έντονου, παλλόμενου καύσου στο μπροστινό μέρος του ποδιού, κάνοντάς σας να νιώθετε ότι “πατάτε πάνω σε κάρβουνα”.

5. Φλεγμονή και Τοπική Αγγειοδιαστολή (Γιατί τα πόδια “παίζουν” / Throbbing)

Το αίσθημα του παλμού (throbbing) και της φωτιάς, όταν τελικά ξαπλώνετε στον καναπέ, δεν είναι ψευδαίσθηση. Το πόδι σας κυριολεκτικά έχει υψηλότερη θερμοκρασία από το υπόλοιπο σώμα.

Αυτό οφείλεται στην αγγειοδιαστολή της φλεγμονής (Reactive Hyperemia). Λόγω της συνεχούς κρούσης, χιλιάδες κύτταρα στο πέλμα έχουν υποστεί μικρο-φθορά. Το ανοσοποιητικό σας σύστημα αντιδρά ανοίγοντας διάπλατα τις μικρές αρτηρίες και τα τριχοειδή (vasodilation) για να φέρει “επισκευαστικό” υλικό (λευκά αιμοσφαίρια, θρεπτικά συστατικά).

Όταν η αρτηρία μεγαλώνει σε διάμετρο, το αίμα, που αντλείται από την καρδιά, προσκρούει με μεγαλύτερη πίεση (pulsatile flow) μέσα στον ήδη φλεγμονώδη και πρησμένο (οιδηματώδη) ιστό του ποδιού.

Κάθε χτύπος της καρδιάς σας (παλμός) γίνεται αισθητός ως πόνος στο πέλμα (throbbing). Είναι η ίδια ακριβώς διαδικασία που κάνει ένα δάχτυλο να “χτυπάει” αφού το έχετε χτυπήσει με σφυρί.

6. Η “Σύλληψη” με τα δάχτυλα (Toe Gripping)

Ο σχεδιασμός του υποδήματος “σαγιονάρα” (flip-flop) απαιτεί από το πόδι να δουλέψει με τρόπο για τον οποίο δεν σχεδιάστηκε. Επειδή το παπούτσι συγκρατείται μόνο από ένα μικρό διχαλωτό λουράκι (thong) ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο δάχτυλο, το παπούτσι είναι ουσιαστικά ασταθές (χαλαρό στο πίσω μέρος).

Για να μην “πεταχτεί” το σανδάλι από το πόδι σας σε κάθε βήμα (κατά τη φάση αιώρησης – swing phase), ασυνείδητα σφίγγετε (γαντζώνετε) τα δάχτυλα των ποδιών σας προς τα κάτω (toe gripping / clutching).

Αυτή η παρατεταμένη ισομετρική σύσπαση “στραγγαλίζει” τους μικρούς μυς της κάτω επιφάνειας του πέλματος και της γάμπας (που ελέγχουν τους καμπτήρες των δακτύλων).

Σε μια βόλτα 3 χιλιομέτρων, έχετε σφίξει τα δάχτυλά σας περίπου 4.000 φορές! Το αποτέλεσμα; Έντονη μυϊκή κόπωση, συσσώρευση γαλακτικού οξέος, κράμπες (cramps) και φλεγμονή στους τένοντες (τενοντίτιδα καμπτήρων). Το “κάψιμο” προέρχεται από αυτούς τους εξαντλημένους μύες.

7. Ο ρόλος της τριβής (Friction) και των μικρο-εγκαυμάτων

Εκτός από τις εσωτερικές (μυοσκελετικές) αιτίες, το κάψιμο οφείλεται συχνά σε απολύτως επιφανειακή (δερματική) τριβή.

Τα λεπτά σανδάλια και τα δερμάτινα (ή πλαστικά) υλικά τρίβονται ακατάπαυστα στο γυμνό δέρμα (καθώς δεν φοράτε κάλτσα). Αυτή η τριβή, σε συνδυασμό με τον ιδρώτα που αναπτύσσεται (αυξάνοντας τον συντελεστή τριβής), προκαλεί “θερμική ενέργεια” στην επιφάνεια του δέρματος (shear stress).

Πριν καν εμφανιστούν φουσκάλες (blisters), το δέρμα υφίσταται ένα ήπιο, μηχανικό “έγκαυμα τριβής” (friction burn). Η ανώτερη στοιβάδα (επιδερμίδα) καταστρέφεται.

Αυτό ερεθίζει τις επιφανειακές νευρικές απολήξεις. Το πόδι σας κυριολεκτικά καίει (surface burning sensation), και όταν βρέχετε τα πόδια σας (π.χ. στο ντους) νιώθετε ένα οξύ τσούξιμο, σαφή ένδειξη ότι ο δερματικός φραγμός έχει φθαρεί μηχανικά.

8. Σύνδρομο Ταρσιαίου Σωλήνα (Συμπίεση Νεύρου)

Εάν ο πόνος (το κάψιμο και οι βελόνες – tingling) ακτινοβολεί (απλώνεται) από τον έσω αστράγαλο μέχρι τα δάχτυλα, ενδέχεται να υποκρύπτεται το Σύνδρομο Ταρσιαίου Σωλήνα (Tarsal Tunnel Syndrome).

Ο υπερπρηνισμός (η κατάρρευση της καμάρας) που συμβαίνει περπατώντας με ίσια παπούτσια, “πατάει” (συμπιέζει) την περιοχή κάτω από τον έσω σφυρό (αστράγαλο). Εκεί περνάει το οπίσθιο κνημιαίο νεύρο.

Η συνεχής κατάρρευση της καμάρας “στραγγαλίζει” το νεύρο (nerve entrapment). Αυτή η συμπίεση προκαλεί νευρολογικό πόνο (Neuropathic pain).

Το νευρολογικό κάψιμο διαφέρει: μοιάζει με “ηλεκτρικό ρεύμα”, συχνά συνοδεύεται από μούδιασμα (σαν να φοράτε “κάλτσα” που σας σφίγγει) και είναι συνήθως χειρότερο τη νύχτα όταν ξαπλώνετε. Τα φάρμακα για τον πόνο (αναλγητικά) δεν πιάνουν ιδιαίτερα σε αυτή την περίπτωση.

9. Καταπόνηση του Αχίλλειου τένοντα (Αχίλλειος Τενοντίτιδα)

Τα εντελώς επίπεδα παπούτσια (Zero Drop / μηδενική κλίση φτέρνας) τεντώνουν πλήρως τους μύες των γαστροκνημίων (γάμπας) και τον Αχίλλειο τένοντα σε κάθε βήμα.

Αν (όπως οι περισσότεροι άνθρωποι) φοράτε τον χειμώνα παπούτσια με ελαφρύ τακούνι ή αθλητικά με υπερύψωση (heel drop), ο Αχίλλειος τένοντάς σας είναι “συνηθισμένος” σε μια πιο κοντή (βραχεία) στάση.

Όταν το καλοκαίρι περπατάτε (ξαφνικά) χιλιόμετρα με ίσιες σαγιονάρες, ο Αχίλλειος τεντώνεται βίαια πέρα από τα συνηθισμένα του όρια.

Η περιοχή όπου ο Αχίλλειος ενώνεται με τη φτέρνα υφίσταται μικρο-ρήξεις. Αναπτύσσεται φλεγμονή (Ενθεσοπάθεια ή Αχίλλειος Τενοντίτιδα). Ο πόνος “αγκαλιάζει” τη φτέρνα και κατεβαίνει στο πέλμα. Το πόδι πρήζεται στο πίσω μέρος και η περιοχή καίει (heat) λόγω της έντονης διαδικασίας επούλωσης του τένοντα.

10. Η επίδραση της ακαμψίας του παπουτσιού στο dáng (Gait cycle)

Σε ένα σωστό περπάτημα, το πόδι πρέπει να κάνει έναν ομαλό “κύκλο” (heel strike -> mid-stance -> toe-off). Ένα σωστό παπούτσι “λυγίζει” (flexes) φυσικά στο ύψος των μεταταρσίων (εκεί που λυγίζουν τα δάχτυλα).

Πολλά ίσια σανδάλια (π.χ. φλατ εσπαντρίγιες ή σαγιονάρες με χοντρή ξύλινη ή πλαστική σόλα) είναι εντελώς άκαμπτα (rigid). Το παπούτσι δεν λυγίζει.

Για να μπορέσετε να περπατήσετε, αλλάζετε ασυνείδητα το βάδισμά σας (Altered Gait Mechanics). Περιορίζετε το φυσιολογικό λύγισμα, περπατάτε σαν “ρομπότ” (shuffling steps) και προσκρούετε στο έδαφος πιο σκληρά με τη φτέρνα (heel pounding).

Αυτό το μη-βιομηχανικό βάδισμα στέλνει δονήσεις (shockwaves) ψηλά, όχι μόνο στο πέλμα, αλλά στα γόνατα και τη μέση (Οσφυαλγία). Ο βουβός, παλλόμενος πόνος στο τέλος της ημέρας είναι το αποτέλεσμα της απορρόφησης κραδασμών από τα οστά σας, αντί από το παπούτσι.

11. Διαφορική Διάγνωση: Είναι απλή κούραση ή παθολογία;

Το “κάψιμο” στα πόδια (Burning Feet Syndrome) μπορεί να κρύβει άλλες μεταβολικές ή νευρολογικές παθήσεις που απλώς πυροδοτούνται (ξεσκεπάζονται) από το παρατεταμένο περπάτημα.

Χαρακτηριστικό Συμπτώματος (Στο πέλμα)	Πιθανό Ιατρικό / Μηχανικό Αίτιο
Οξύς πόνος (σουβλιά) στη φτέρνα, χειρότερος το πρωί με τα πρώτα βήματα.	Πελματιαία Απονευρωσίτιδα (Οξύς φλεγμονώδης τραυματισμός).
Κάψιμο “σαν ηλεκτρικό ρεύμα”, μούδιασμα, “βελόνες”, χειρότερο το βράδυ στο κρεβάτι (και στα δύο πόδια).	Διαβητική Νευροπάθεια / Νευροπάθεια Μικρών Ινών (SFN) (Απαιτεί έλεγχο σακχάρου).
Αίσθημα ότι “πατάτε σε πετραδάκι”, πόνος ανάμεσα στο 3ο και 4ο δάχτυλο.	Νεύρωμα Morton (Καλοήθης όγκος νεύρου λόγω πίεσης).
Ερυθρότητα, πρήξιμο (οίδημα) αστραγάλων, βάρος που ανακουφίζεται με ανύψωση ποδιών.	Χρόνια Φλεβική Ανεπάρκεια / Λεμφοίδημα.

Η ακριβής εντόπιση του πόνου (φτέρνα, μετατάρσια, διάχυτο μούδιασμα) οδηγεί τον ιατρό (ορθοπεδικό ή νευρολόγο) στη σωστή διάγνωση.

12. Ενδείξεις Κινδύνου (Red Flags)

Αν και ο πόνος από την καταπόνηση (overuse injury) είναι καλοήθης, υπάρχουν σημάδια που απαιτούν διακοπή κάθε άσκησης και αναζήτηση ιατρικής διάγνωσης.

Εάν ο πόνος δεν είναι απλώς “κάψιμο” μετά τη βόλτα, αλλά οξύς, διαξιφιστικός πόνος στο οστό (π.χ. σε κάποιο μετατάρσιο) που δεν σας επιτρέπει πλέον να ρίξετε βάρος στο πόδι, μπορεί να υποδηλώνει «Κάταγμα Κοπώσεως» (Stress Fracture). Τα οστά ράγισαν (μικροσκοπικά) από τη συνεχή πρόσκρουση στο τσιμέντο (χωρίς απορρόφηση κραδασμών). Απαιτείται ακτινογραφία/MRI.

Σε διαβητικούς ασθενείς (με νευροπάθεια), ο πόνος ή η ζέστη στο πόδι πρέπει να ελέγχεται ΟΠΤΙΚΑ άμεσα. Λόγω της απώλειας αίσθησης, ίσως έχει δημιουργηθεί μια τεράστια φουσκάλα, έλκος, ή τραυματισμός (πληγή) από το λουράκι της σαγιονάρας, που το άτομο δεν νιώθει (Διαβητικό Πόδι). Αν η περιοχή μολυνθεί, κινδυνεύει το άκρο (λόγω λοίμωξης). Η χρήση “απροστάτευτων” υποδημάτων όπως οι σαγιονάρες, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ στους διαβητικούς.

13. Στρατηγικές Πρόληψης και Ανακούφισης (Ice & Roll)

Εάν τα πόδια σας “φλέγονται” το βράδυ, μπορείτε να ανακουφίσετε τον πόνο και τη φλεγμονή άμεσα, εφαρμόζοντας τις αρχές της αθλητιατρικής αποκατάστασης:

– Το “Παγωμένο Μπουκάλι” (Ice Bottle Roll): Καταψύξτε ένα πλαστικό μπουκάλι με νερό. Βάλτε το στο πάτωμα και ρολάρετε (κυλήστε) το πέλμα σας πάνω του για 10 λεπτά. Το κρύο (κρυοθεραπεία) προκαλεί άμεση αγγειοσυστολή (σταματά το “σφυροκόπημα” του αίματος και τη ζέστη), ενώ το ρολάρισμα προσφέρει μυοπεριτονιακό μασάζ, χαλαρώνοντας την πελματιαία απονεύρωση.

– Ανύψωση και Διάταση: Ξαπλώστε και σηκώστε τα πόδια σας ψηλά (πάνω από το ύψος της καρδιάς, ακουμπισμένα στον τοίχο). Η βαρύτητα τραβάει το λιμνάζον φλεβικό αίμα και το οίδημα πίσω στον κορμό.

– Διατάσεις Γάμπας (Calf Stretches): Επειδή οι σαγιονάρες (μηδενικό τακούνι) τεντώνουν και σφίγγουν τη γάμπα και τον Αχίλλειο (τα οποία τραβούν την πελματιαία απονεύρωση), οι εκτεταμένες διατάσεις των γαστροκνημίων σε έναν τοίχο ανακουφίζουν τη μηχανική τάση του ποδιού άμεσα.

– Ανατομικά Υποδήματα (Recovery Sandals): Αν λατρεύετε τον ανοιχτό τύπο παπουτσιού (σαγιονάρες) το καλοκαίρι, αναβαθμίστε σε Ορθοπεδικά σανδάλια (π.χ. με βαθύ heel cup και σταθερή υποστήριξη καμάρας). Αυτά κατασκευάζονται από ειδικό αφρό απορρόφησης (recovery foam) που μηδενίζει τη βιομηχανική φθορά.

14. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Είναι τόσο κακές τελικά οι σαγιονάρες;

Ναι. Οι σαγιονάρες (flip-flops) σχεδιάστηκαν αποκλειστικά για την παραλία, τα ντους και τις πισίνες (για αποφυγή μυκήτων). Δεν είναι παπούτσια για περπάτημα ή για αστικές μετακινήσεις στο τσιμέντο. Προκαλούν βιομηχανική καταστροφή.

2. Πρέπει να πάρω παυσίπονο για τον πόνο;

Η λήψη ενός ΜΣΑΦ (π.χ. ιβουπροφαίνη) μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή (και το “κάψιμο”), αλλά δεν διορθώνει το μηχανικό πρόβλημα (κατάρρευση της καμάρας). Το παυσίπονο ίσως σας κάνει να περπατήσετε ξανά με το ίδιο λάθος παπούτσι, προκαλώντας μεγαλύτερη ζημιά. Προτιμήστε κρυοθεραπεία.

3. Μήπως φταίει η πλατυποδία μου;

Απολύτως. Αν έχετε πλατυποδία (flat feet), η καμάρα σας είναι ήδη ανύπαρκτη. Περπατώντας σε ίσιο παπούτσι, ολόκληρο το εσωτερικό του ποδιού καταρρέει. Είστε οι πλέον ακατάλληλοι (βιομηχανικά) για εντελώς φλατ παπούτσια χωρίς εσωτερικό πέλμα (πάτο).

4. Γιατί με πονάνε και τα γόνατά μου και η μέση μου;

Το πόδι είναι η βάση του σπιτιού. Αν η βάση (καμάρα) καταρρεύσει (pronation), η κνήμη (αστράγαλος) γυρίζει μέσα, το γόνατο ακολουθεί (valgus strain) και η λεκάνη γέρνει. Η “κακή σόλα” στέλνει σοκ τραυματισμού (shockwaves) μέχρι τον αυχένα σας!

5. Μπορεί ένα “ανατομικό” παπούτσι να με πονέσει το ίδιο;

Μερικές φορές ναι, εάν η “καμάρα” του παπουτσιού δεν ταιριάζει με τη δική σας (είναι πολύ ψηλή/σκληρή). Τότε η καμάρα του παπουτσιού ασκεί απευθείας πίεση (bruising) στο πέλμα σας. Χρειάζεται σωστό ταίριασμα (πελματογράφημα).

6. Νιώθω “μυρμήγκιασμα” και βελόνες στα δάχτυλα. Τι είναι;

Αυτό δεν είναι από την πελματιαία. Είναι πιθανή νευροπάθεια (μείωση αιμάτωσης του νεύρου) ή Νεύρωμα Morton (αν είναι ανάμεσα στο 3ο και 4ο δάχτυλο). Το στενό λουράκι του σανδαλιού ίσως συμπιέζει το νεύρο (nerve entrapment).

7. Μπορώ να πάθω μόνιμη ζημιά από τις σαγιονάρες;

Ναι. Η παρατεταμένη χρήση (επί χρόνια) μπορεί να προκαλέσει “Άκανθα Πτέρνας” (Heel Spur – δημιουργία οστού στη φτέρνα από την πολλή έλξη της απονεύρωσης), μόνιμη πτώση μεταταρσίων, αλλοίωση της στάσης σώματος και χρόνιο σύνδρομο πόνου.

15. Βιβλιογραφία

Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.