Γιατί τα χέρια μου μυρίζουν έντονα σκόρδο πολλές μέρες αφού μαγείρεψα;

1. Εισαγωγή: Ο θειούχος “εφιάλτης” της γαστρονομίας

Η επίμονη, διαπεραστική μυρωδιά του σκόρδου στα δάχτυλα, η οποία αρνείται να εξαφανιστεί ακόμη και ημέρες μετά την προετοιμασία του φαγητού (παρά τα αλλεπάλληλα πλυσίματα), αποτελεί μια εντυπωσιακή επίδειξη βιοχημείας. Το σκόρδο περιέχει ισχυρές οργανοθειικές ενώσεις (ουσίες με βάση το θείο), με κυριότερη την “Αλλισίνη” (Allicin), η οποία παράγεται ως αμυντικός μηχανισμός του φυτού τη στιγμή που αυτό κόβεται ή πολτοποιείται. Αυτές οι θειούχες ενώσεις διαθέτουν δύο “καταστροφικές” ιδιότητες: είναι εξαιρετικά λιποφιλικές (ενώνονται άμεσα με τα έλαια και τα λιπίδια του δέρματος) και έχουν μικρό μοριακό βάρος, γεγονός που τους επιτρέπει να διαπερνούν (διεισδύουν) την εξωτερική στοιβάδα του δέρματος (stratum corneum) σε βάθος.

Σε αντίθεση με τη σκόνη ή τους κοινούς ρύπους που κάθονται απλώς στην επιφάνεια των χεριών και ξεπλένονται εύκολα, τα μόρια του σκόρδου “κλειδώνουν” βιοχημικά (δεσμεύονται ομοιοπολικά) με τις πρωτεΐνες (κερατίνη) του δέρματος. Το νερό και το κοινό σαπούνι αποτυγχάνουν να διασπάσουν αυτούς τους ισχυρούς χημικούς δεσμούς.

Επιπλέον, καθώς οι ενώσεις απορροφώνται μέσω του δέρματος στην κυκλοφορία του αίματος, μεταβολίζονται σε ένα υποπροϊόν που ονομάζεται 아λλυλο-μεθυλο-σουλφίδιο (AMS – allyl methyl sulfide). Αυτή η εξαιρετικά πτητική ουσία κυκλοφορεί σε όλο το σώμα και “επανεκκρίνεται” (αποβάλλεται) με αργό ρυθμό μέσα από τους πόρους του δέρματος (ιδρώτας) και τους πνεύμονες (αναπνοή) για τις επόμενες 24 έως 48 ώρες.

Έτσι, ακόμη και αν κυριολεκτικά “ξήσετε” το δέρμα σας, η μυρωδιά θα συνεχίσει να αναδύεται εκ των έσω (ενδογενής οσμή), μέχρι το συκώτι και οι νεφροί σας να μεταβολίσουν και να αποβάλουν την τελευταία σταγόνα αυτής της χημικής ουσίας.

2. Η Βιοχημεία του Σκόρδου (Από την Αλλιίνη στην Αλλισίνη)

Το σκόρδο, όταν είναι ολόκληρο και άθικτο (η σκελίδα), είναι σχεδόν άοσμο. Ο οσφρητικός “μηχανισμός” είναι μια αμυντική βόμβα που έχει εξελιχθεί στο φυτό για να απωθεί τα ζώα που προσπαθούν να το φάνε.

Μέσα στα κύτταρα του σκόρδου υπάρχει ένα αμινοξύ (που περιέχει θείο) το οποίο ονομάζεται «Αλλιίνη» (Alliin), και σε διαφορετικά (ξεχωριστά) διαμερίσματα, ένα ένζυμο που λέγεται «Αλλιινάση» (Alliinase).

Όταν κόβετε, συνθλίβετε ή πολτοποιείτε το σκόρδο με το μαχαίρι (ή με τα δάχτυλα), τα κύτταρα καταστρέφονται. Τα δύο αυτά συστατικά (Αλλιίνη και Αλλιινάση) ενώνονται για πρώτη φορά. Το ένζυμο αντιδρά ακαριαία, καταλύοντας την αλλιίνη και παράγοντας την “Αλλισίνη” (Allicin).

Η Αλλισίνη είναι μια εξαιρετικά ασταθής και πτητική χημική ένωση. Είναι αυτή που δίνει στο φρέσκο σκόρδο την έντονη, καυστική οσμή. Είναι τόσο δραστική που η μυρωδιά της ανιχνεύεται από την ανθρώπινη μύτη σε ελάχιστα μέρη ανά δισεκατομμύριο (ppb – parts per billion).

3. Η λιποφιλική φύση (Σύνδεση με το σμήγμα)

Τα δάχτυλα του ανθρώπου, όσο καθαρά κι αν φαίνονται, καλύπτονται πάντα από ένα στρώμα φυσικού ελαίου (σμήγμα – sebum) που παράγεται από τους σμηγματογόνους αδένες για την ενυδάτωση του δέρματος.

Οι θειούχες ενώσεις (όπως η αλλισίνη και τα παράγωγά της: diallyl disulfide) είναι ισχυρά λιποφιλικές (lipophilic). Αυτό σημαίνει ότι μισούν το νερό (υδρόφοβες) και λατρεύουν το λίπος.

Τη στιγμή που κρατάτε το ψιλοκομμένο σκόρδο, αυτά τα μόρια διαλύονται και εγκλωβίζονται (αναμειγνύονται) ακαριαία μέσα στο δικό σας ανθρώπινο σμήγμα.

Επειδή το σαπούνι (επιφανειοδραστικά) θέλει χρόνο για να διασπάσει πλήρως όλο το λίπος από τα αποτυπώματα και τις πτυχώσεις των δακτύλων, ένα γρήγορο πλύσιμο δεν μπορεί να αφαιρέσει τα “εμποτισμένα” με σκόρδο έλαια. Τα μόρια παραμένουν φωλιασμένα (trapped) στο δέρμα.

4. Διαδερμική Απορρόφηση (Διείσδυση στο χόριο)

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην επιφάνεια (στα έλαια). Το δέρμα αποτελείται από την επιδερμίδα (που είναι σε μεγάλο βαθμό αδιαπέραστη) και το βαθύτερο χόριο.

Ωστόσο, λόγω του εξαιρετικά μικρού μοριακού τους βάρους και της ισχυρής λιποφιλικότητάς τους, οι οργανοθειικές ενώσεις του σκόρδου (diallyl sulfides) διαθέτουν υψηλή διαπερατότητα (transdermal penetration capacity).

Εισχωρούν στην Κεράτινη Στοιβάδα (stratum corneum) – την εξωτερική στοιβάδα νεκρών κυττάρων (κερατινοκύτταρα) του δέρματος – και δεσμεύονται χημικά (ομοιοπολικοί δεσμοί – covalent bonds) με τις πρωτεΐνες της κερατίνης.

Εκεί, βρίσκονται εντελώς απρόσβλητες από το πλύσιμο. Κανένα σαπούνι δεν μπορεί να διεισδύσει μέσα στα κύτταρα του δέρματός σας. Το άρωμα θα συνεχίσει να αναδύεται καθώς αυτά τα επιδερμικά κύτταρα απολεπίζονται αργά ή καθώς τα μόρια απελευθερώνονται σταδιακά στον αέρα (volatilization) λόγω της θερμοκρασίας του σώματος.

5. Το “Εσωτερικό” εργοστάσιο: Αλλυλο-μεθυλο-σουλφίδιο (AMS)

Εάν πιστεύατε ότι το πρόβλημα είναι μόνο τοπικό (στα δάχτυλα), η βιοχημεία έχει άλλη γνώμη. Ένα μεγάλο μέρος των ενώσεων του σκόρδου απορροφάται μέσω του δέρματος στην κυκλοφορία του αίματος, ή εισέρχεται στο αίμα όταν τρώτε το φαγητό.

Ο μεταβολισμός αυτών των ενώσεων (ειδικά από το συκώτι) καταλήγει στη δημιουργία του Αλλυλο-μεθυλο-σουλφιδίου (AMS – Allyl Methyl Sulfide). Το AMS είναι ένα ιδιαίτερο αέριο (μεταβολίτης) που δεν μπορεί να διασπαστεί περαιτέρω από τον οργανισμό.

Για να το αποβάλει, το σώμα το “ξεφορτώνεται” (excretion) μέσα από τους πνεύμονες (καθιστώντας την αναπνοή σας μυρωδάτη – garlic breath) και, το κυριότερο, μέσω των εκκρινών ιδρωτοποιών αδένων, σε όλο το δέρμα.

Δηλαδή, τα χέρια σας (τα οποία έχουν χιλιάδες πόρους ιδρώτα) επανεκκρίνουν συνεχώς αυτό το θειούχο αέριο (AMS) από μέσα προς τα έξω. Αυτή η διαδικασία αποβολής (systemic excretion) μπορεί να διαρκέσει από 24 έως 48 ώρες, ανεξάρτητα από το πόσες φορές πλένετε τα χέρια σας!

6. Ο ρόλος της θερμοκρασίας και του ιδρώτα

Πολλές φορές νομίζετε ότι έχετε πλύνει καλά τα χέρια σας (δεν μυρίζουν πια), αλλά η οσμή επιστρέφει βίαια όταν πάτε για ύπνο, όταν νιώσετε άγχος (ιδρωμένα χέρια) ή όταν μπείτε στο ντους.

Η εξήγηση είναι θερμοδυναμική. Η εξάτμιση των πτητικών ενώσεων εξαρτάται απόλυτα από τη θερμοκρασία. Ένα “κρύο” χέρι συγκρατεί τα μόρια του σκόρδου σταθερά. Μόλις τα χέρια ζεσταθούν (π.χ. κάτω από την κουβέρτα ή με ζεστό νερό), η κινητική ενέργεια των μορίων αυξάνεται ραγδαία (volatilization). Τα μόρια του AMS και της αλλισίνης εξατμίζονται στον αέρα, χτυπώντας την όσφρησή σας.

Επιπλέον, η άνοδος της θερμοκρασίας προκαλεί εφίδρωση (sweating). Ο ιδρώτας, βγαίνοντας από τους πόρους, “σπρώχνει” και μεταφέρει τις λιπόφιλες αυτές ουσίες (που κρύβονταν μέσα στο δέρμα) στην επιφάνεια. Το ζεστό ντους, αντί να καθαρίζει, ανοίγει τους πόρους και φέρνει την “εσωτερική” μυρωδιά του μεταβολισμού στην επιφάνεια.

7. Η Χημεία του Σαπουνιού: Γιατί αποτυγχάνει;

Τα συνηθισμένα (αλκαλικά) σαπούνια και τα υγρά πιάτων έχουν σχεδιαστεί για να διαλύουν τα λίπη (γαλακτωματοποίηση – emulsification). Ωστόσο, δεν έχουν καμία ικανότητα να σπάσουν ή να εξουδετερώσουν τους δεσμούς του Θείου (Sulfur bonds) που υπάρχουν στο σκόρδο.

Όταν χρησιμοποιείτε ένα “αρωματικό” κρεμοσάπουνο (π.χ. λεβάντα ή λεμόνι), το άρωμα του σαπουνιού απλώς αναμειγνύεται (masking) με τη θειούχα ένωση.

Επειδή οι ενώσεις του σκόρδου είναι απείρως πιο “διαπεραστικές” για τους οσφρητικούς μας υποδοχείς σε σχέση με τα χημικά αρώματα, το αποτέλεσμα είναι μια παράξενη, ναυτιώδης μυρωδιά “λεμονιού-σκόρδου”, η οποία παραμένει.

Για την οριστική εξουδετέρωση αυτών των χημικών ενώσεων, δεν χρειάζεται απορρυπαντικό (αφαίρεση λίπους), αλλά χημική αδρανοποίηση (Οξείδωση / Οξέα / Μέταλλα), η οποία διασπά τα μόρια σε άοσμες μορφές.

8. Το μυστικό του Ανοξείδωτου Χάλυβα (Stainless Steel)

Ένα από τα πιο διάσημα (και επιστημονικά τεκμηριωμένα) “hacks” στις κουζίνες των σεφ, είναι το τρίψιμο των χεριών σε ανοξείδωτο ατσάλι (όπως το νεροχύτη, ένα κουτάλι ή τα ειδικά μεταλλικά “σαπούνια”).

Πώς λειτουργεί; Οι ενώσεις του θείου (τα μόρια της μυρωδιάς) λατρεύουν να δημιουργούν ομοιοπολικούς δεσμούς. Το ανοξείδωτο ατσάλι είναι ένα κράμα σιδήρου, χρωμίου (και ενίοτε νικελίου). Τα ιόντα των μετάλλων στην επιφάνεια του χάλυβα λειτουργούν ως καταλύτες (ή δεσμευτές).

Όταν τρίβετε τα χέρια σας (υπό την παρουσία κρύου τρεχούμενου νερού) πάνω στο ατσάλι, τα θειούχα μόρια του σκόρδου “μεταπηδούν” (δεσμεύονται χημικά) από την επιδερμίδα σας (τις πρωτεΐνες του δέρματος) και κολλάνε στα άτομα μετάλλου του χάλυβα.

Στη συνέχεια, το νερό ξεπλένει (ως σύμπλοκο μετάλλου-θείου πλέον) την ουσία μακριά. Η μυρωδιά κυριολεκτικά μεταφέρεται από το χέρι στο νεροχύτη, αφήνοντας το δέρμα άοσμο!

9. Άλλες μέθοδοι Εξουδετέρωσης (Οξύτητα / Καφές)

Αν το ατσάλι δεν αποδώσει, υπάρχουν και άλλες ισχυρές (χημικές) παρεμβάσεις για την εξουδετέρωση των οσμών, οι οποίες στηρίζονται στην αλλαγή του pH ή της οξείδωσης.

– Οξέα (Χυμός Λεμονιού / Ξύδι): Η αλλισίνη (και τα παράγωγά της) είναι ασταθής σε ακραία όξινο περιβάλλον. Το τρίψιμο των χεριών με καθαρό χυμό λεμονιού ή λευκό ξύδι (και λίγο αλάτι ως ήπιο λειαντικό) διασπά τις ενώσεις του θείου, μετουσιώνοντάς τες σε άοσμα (ανενεργά) μόρια.

– Κόκκοι Καφέ (Ground Coffee): Ο καφές είναι ένας φυσικός “απορροφητής” (odor absorbent). Επιπλέον, το άζωτο (nitrogen) που περιέχουν οι κόκκοι του καφέ δρα δεσμευτικά (εξουδετερώνει) το θείο. Το τρίψιμο με χρησιμοποιημένο κατακάθι καφέ δρα ως peeling (βγάζει τα νεκρά κύτταρα) και ως χημικός εξουδετερωτής.

– Αλάτι & Μαγειρική Σόδα: Ένα “peeling” με σόδα (αλκαλική, που απορροφά οσμές) και αλάτι, αφαιρεί μηχανικά την επιφανειακή στοιβάδα του δέρματος (όπου φωλιάζουν τα λιπίδια) και “τραβάει” τον ιδρώτα που περιέχει τα πτητικά αέρια.

10. Διαφορική Διάγνωση: Είναι σκόρδο ή παθολογία;

Η οσμή “σκόρδου / κρεμμυδιού” αποτελεί ένα τόσο δυνατό οσφρητικό ερέθισμα, που μερικές φορές ανιχνεύεται στο σώμα, χωρίς ποτέ το άτομο να έχει αγγίξει (ή φάει) σκόρδο. Αυτό υποδηλώνει Μεταβολική Διαταραχή.

Η παρατήρηση εάν η οσμή προέρχεται *εκ των έσω* (συστηματική) ή είναι αποτέλεσμα τοπικής επαφής, διαχωρίζει ένα “πρόβλημα μαγειρικής” από μια ενδεχόμενη νοσηρότητα.

11. Πότε η σωματική οσμή απαιτεί Ιατρικό Έλεγχο (Red Flags)

Η ιατρική κοινότητα προειδοποιεί ότι κάθε “νέα”, επίμονη και ακραία αλλαγή στη σωματική οσμή (ιδρώτας και αναπνοή) που διαρκεί εβδομάδες (και δεν δικαιολογείται από τη διατροφή – π.χ. καθημερινή κατανάλωση σκόρδου/παστουρμά/ασιατικών μπαχαρικών), είναι ένα “Red Flag” (Σήμα Κινδύνου) λειτουργίας των οργάνων.

Ο ιδρώτας είναι το δεύτερο σύστημα αποβολής “τοξινών” του σώματος μετά τα νεφρά/συκώτι. Εάν οι νεφροί υπολειτουργούν (Νεφρική Ανεπάρκεια), το σώμα συσσωρεύει ουρία (Ουραιμία). Αυτή απεκκρίνεται στον ιδρώτα (“ουραιμική πάχνη”), δίνοντας μια φρικτή μυρωδιά αμμωνίας/χλωρίνης που συχνά μοιάζει με θειούχο οξύ (σκόρδο/ούρα). Απαιτούνται αιματολογικές εξετάσεις (Ουρία/Κρεατινίνη).

Σε διαβητικούς ασθενείς, αν η αναπνοή (ή ο ιδρώτας) μυρίζει γλυκόξινα (σαν ασετόν / σάπιο φρούτο / ψημένο κρεμμύδι), ο ασθενής ίσως έχει εισέλθει σε Διαβητική Κετοξέωση (DKA). Ο οργανισμός (λόγω έλλειψης ινσουλίνης) καίει μαζικά λίπος, παράγοντας τοξικές κετόνες. Είναι θανατηφόρα κατάσταση (Medical Emergency) αν δεν χορηγηθεί άμεσα ινσουλίνη.

12. Φυσιολογία της Όσφρησης: Οσφρητική Προσαρμογή

Γιατί νομίζετε ότι “μυρίζετε” από χιλιόμετρα, ενώ οι άλλοι μπορεί να μην σας μυρίζουν τόσο έντονα; Το μυστικό κρύβεται στη λειτουργία του οσφρητικού βολβού (Οσφρητική Κόπωση ή Προσαρμογή – Olfactory Adaptation).

Σε αντίθεση με τη γενική πεποίθηση (ότι “συνηθίζουμε” τη μυρωδιά μας), τα θειούχα αέρια (όπως το AMS του σκόρδου) αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα της οσφρητικής κόπωσης. Ο εγκέφαλος είναι προγραμματισμένος να αντιλαμβάνεται τις ενώσεις του θείου (sulfur) ως σήμα “απειλής” ή “σήψης” (όπως το σάπιο κρέας ή τα ηφαίστεια).

Οι υποδοχείς στη μύτη “αρνούνται” να αγνοήσουν αυτή τη συγκεκριμένη χημική οικογένεια. Έτσι, κάθε φορά που φέρνετε τα χέρια σας κοντά στο πρόσωπο, ο εγκέφαλος σας βαράει “συναγερμό”.

Από την άλλη, επειδή ο μεταβολίτης (AMS) αποβάλλεται και από τους πνεύμονες (exhaled breath), το “νέφος” του σκόρδου βρίσκεται μόνιμα μπροστά στη μύτη σας. Στην πραγματικότητα, ο εγκέφαλός σας υπερβάλει. Η μυρωδιά στα χέρια σας ίσως έχει μειωθεί κατά 90% (και οι άλλοι γύρω σας να μην την προσέχουν καν), αλλά η δική σας μύτη ανιχνεύει αυτό το υπολειπόμενο 10% (parts per billion) στο μέγιστο της έντασής του.

13. Πρόληψη (Προστασία του δερματικού φραγμού)

Η μόνη σίγουρη λύση απέναντι στην οσμή του σκόρδου είναι η πρόληψη (barrier protection). Αν δεν ακουμπήσει η αλλισίνη το δέρμα, δεν υπάρχει πρόβλημα.

– Γάντια (Nitrile/Latex): Είναι η πιο προφανής και ιατρικώς αποδεκτή λύση. Η χρήση γαντιών νιτριλίου (όχι κοινών νάιλον μιας χρήσης) δημιουργεί ένα αδιαπέραστο τείχος στην αλλισίνη (η οποία είναι λιποφιλική και διαπερνά ορισμένα φθηνά πλαστικά).

– Ελαιόλαδο (Pre-coating): Ένα “hack” των σεφ είναι να αλείφουν τα χέρια τους με μερικές σταγόνες ελαιόλαδο πριν κόψουν το σκόρδο. Το εξωτερικό λάδι λειτουργεί ως θυσιαστική (sacrificial) λιπώδης στοιβάδα. Η αλλισίνη συνδέεται με το ελαιόλαδο αντί για το σμήγμα του δέρματος, και μετά απλώς σαπουνίζετε (διαλύετε) το ελαιόλαδο.

– Κρύο Νερό αρχικά (Never Hot): Ποτέ μην πλένετε τα χέρια σας με καυτό νερό αμέσως μετά την κοπή σκόρδου. Το καυτό νερό ανοίγει τους πόρους του δέρματος και επιτρέπει (μέσω αγγειοδιαστολής) την ταχύτερη διείσδυση και “τοπική ατμοποίηση” των ελαίων στο χόριο. Πλένετε (αρχικά) πάντα με κρύο, τρεχούμενο νερό.

14. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Αν καταπιώ ολόκληρη τη σκελίδα σκόρδου (σαν χάπι), θα μυρίζω το ίδιο;

Όχι. Η “φωτιά” (η αλλισίνη) δημιουργείται ΜΟΝΟ όταν το κύτταρο του σκόρδου “σπάσει” (κοπεί, μασηθεί ή συνθλιβεί). Αν καταπιείτε τη σκελίδα αμάσητη (ή αν την ψήσετε ολόκληρη/ψητό σκόρδο, που καταστρέφει το ένζυμο αλλιινάση), το φυτό φτάνει στο στομάχι χωρίς να παραγάγει αλλισίνη. (Η αναπνοή και τα χέρια σας θα παραμείνουν απολύτως άοσμα).

2. Γιατί το τρίψιμο σε ανοξείδωτο ατσάλι δεν λειτούργησε σε μένα;

Για να δουλέψει, πρέπει τα χέρια σας (και το ατσάλι) να είναι κάτω από τρεχούμενο νερό. Η αντίδραση (σύνδεση του θείου με τον σίδηρο/χρώμιο) απαιτεί τη μηχανική και υδραυλική (νερό) απομάκρυνση των συμπλοκών. Αν τρίψετε απλώς τα χέρια σας σε στεγνό ατσάλι, δεν πετυχαίνετε τίποτα.

3. Μπορεί η μυρωδιά να μεταφερθεί και σε άλλα μέρη του σώματος;

Απολύτως! Επειδή η ένωση μεταβολίζεται (AMS) στο αίμα, το επόμενο πρωί ολόκληρο το σώμα σας (μέσω των εκκρινών ιδρωτοποιών αδένων) θα “αναπνέει” τη μυρωδιά. Θα μυρίζουν οι μασχάλες, ο κορμός (ακόμη και τα ούρα σας), καθιστώντας ένα απλό αποσμητικό άχρηστο.

4. Βοηθάει να φάω μήλο ή να πιω γάλα για τη μυρωδιά;

Έρευνες (π.χ. Ohio State University) έχουν αποδείξει ότι η κατανάλωση ωμού μήλου (ή ωμού μαρουλιού) και πλήρους γάλακτος ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ με (ή αμέσως μετά) το σκόρδο, εξουδετερώνει τα αέρια. Το μήλο περιέχει το ένζυμο ‘πολυφαινολοξειδάση’ (το ίδιο που κάνει το μήλο να μαυρίζει), το οποίο αντιδρά χημικά (οξειδώνει) τις θειούχες ενώσεις του σκόρδου (AMS) μέσα στο στομάχι, πριν προλάβουν να απορροφηθούν στο αίμα!

5. Μπορεί η μυρωδιά σκόρδου στο δέρμα να “δηλητηριάσει” (ερεθίσει) άλλους ανθρώπους;

Μόνο αν το άλλο άτομο έχει σοβαρή “Αλλεργία / Δερματίτιδα εξ Επαφής” στο σκόρδο (Allialin allergy). Σε αυτούς τους ασθενείς, ακόμη και η αόρατη μεταφορά του ελαίου από το χέρι σας, μπορεί να τους προκαλέσει ακραία κοκκινίλα, φουσκάλες και κνησμό.

6. Μήπως έχω κάποια μυκητίαση στα νύχια και εγκλωβίζεται η μυρωδιά εκεί;

Ναι. Τα νύχια (κερατίνη) και η περιοχή κάτω από αυτά (υπονύχιο) είναι εξαιρετικές “κρυψώνες” για τη βρωμιά και τα έλαια (lipid reservoirs). Αν έχετε παχιά νύχια (ή ονυχομυκητίαση), ο πολτός του σκόρδου εγκλωβίζεται βαθιά. Απαιτείται σχολαστικό πλύσιμο με ειδικό βουρτσάκι νυχιών (nail brush).

7. Τι είναι το ‘Σύνδρομο Οσμής Ψαριού’ (TMAU); Επηρεάζεται από το σκόρδο;

Είναι μια γενετική πάθηση όπου το συκώτι δεν μπορεί να διασπάσει την τριμεθυλαμίνη. Οι ασθενείς με TMAU (Τριμεθυλαμινουρία) ήδη ιδρώνουν με μυρωδιά σάπιου ψαριού. Η προσθήκη σκόρδου (θείου) στο αίμα τους επιδεινώνει δραματικά την κατάσταση της κακοσμίας, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά βαρύ και τοξικό νέφος (body odor), αναγκάζοντάς τους να αποκλείσουν τα Alliums (σκόρδο/κρεμμύδι) από τη διατροφή τους.

15. Βιβλιογραφία

• Munch R, Barringer SA. Deodorization of garlic breath by foods, and the role of polyphenol oxidase and enzymic browning. J Food Sci. 2014.
• Tamaki T, et al. Allyl methyl sulfide, a major metabolite of garlic, suppresses the growth of cancer cells in vitro. J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo). 2011. [Implicit reference to AMS systemic circulation]
• Glindemann D, et al. The two odors of iron when touched or pickled: (skin) carbonyl compounds and organophosphines. Angew Chem Int Ed Engl. 2006. [Implicit reference to skin metal chemistry]

Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο προορίζεται για ενημέρωση και δεν αντικαθιστά ιατρική συμβουλή. Πάντα να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας για εξατομικευμένη θεραπεία.